ΔΕΥΤΕΡΑ 1/4/2019 Το απόγευμα  στις 6.00 Ο Αγιασμός, οι Χαιρετισμοί στον Τίμιο Σταυρό και στη συνέχεια η μελέτη της Αγίας Γραφής.

ΤΡΙΤΗ 2/4/2019 πρωί 7.30 – 9.00   η πρωινή ιερά Ακολουθία. Το απόγευμα το Μεγάλο Απόδειπνο στις 6.00.

 

ΤΕΤΑΡΤΗ  3 /4/2019  Απόγευμα 6.00 Εσπερινή Προηγιασμένη

 

ΠΕΜΠΤΗ 4/4/2019 πρωί 7.30 – 9.00   η πρωινή ιερά Ακολουθία. Απόγευμα  6.00 η Ακολουθία του μεγάλου Αποδείπνου στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου.

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5/4/2019 πρωί στις  7.15 η Ακολουθία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων. Το απόγευμα στις 5.00 οι Χαιρετισμοί στην Ιερά Μονή Παντανάσσης και στις 6.30  οι Χαιρετισμοί στον Ι. Ναό Τιμίου Προδρόμου.

 

 ΣΑΒΒΑΤΟ 6/4/2019  Απόγευμα στις 6.00 ο Εσπερινός.

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ της 7/7/2019 πρωί θ. Λειτουργία 7:15 – 9.45

Απόγευμα στις  6.00 ο  Κατανυκτικός Εσπερινός στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου.

 

ΙΕΡΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ : ΤΡΙΤΗ 2/4  ΩΡΕΣ: 10-12 ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ 4.30 – 6.00  ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ.

 

 

Α) Ο αρχάγγελος Γαβριήλ. Είναι ο «πρωτοστάτης άγγελος», ο αγγελιοφόρος του Θεού, που έφερε στην αγνή κόρη της Ναζαρέτ το χαρμόσυνο μήνυμα. Η στάση του σώματός του εκφράζει τη χαρά που έφερε το άγγελμά του. Παρόλο που ο αρχάγγελος βρίσκεται στο έδαφος, παρουσιάζεται με ορμή κίνησης, όπως άλλωστε μαρτυρεί το άνοιγμα των ποδιών του. Στον Ευαγγελισμό της Μονής Δαφνίου η στάση του αγγέλου δίνει με αριστουργηματικό τρόπο την εντύπωση πως η πτήση του δεν έχει τελειώσει, καθώς μιλάει στη Θεοτόκο. Ο Γαβριήλ με το αριστερό του χέρι κρατεί σκήπτρο, που συμβολίζει τον αγγελιοφόρο και όχι κρίνο, όπως μάς έχει συνηθίσει η δυτική ζωγραφική. Το δεξί του χέρι απλώνεται με βίαιη κίνηση προς τη Θεοτόκο σε σχήμα ομιλίας. Βόα σ’ αυτήν κατά το γνωστό τροπάριο «ποιον σοι εγκώμιον προσαγάγω επάξιον; τι δε ονομάσω σε; απορώ και εξίσταμαι. Διο, ως προσετάγην (=διατάχτηκα), βοώ σοι, Χαίρε η Κεχαριτωμένη».

Β) Η Θεοτόκος. Η Μητέρα του Θεού είναι η «κεχαριτωμένη», η ευλογημένη μεταξύ των γυναικών. Η βυζαντινή εικόνα του Ευαγγελισμού την παρουσιάζει άλλοτε να κάθεται στο θρόνο της και άλλοτε όρθια. Στην περίπτωση που η Θεοτόκος εικονίζεται καθισμένη, η εικόνα υπογραμμίζει την υπεροχή της απέναντι στον αρχάγγελο. Στην Εκκλησία μας υμνούμε, ως γνωστό, τη Θεοτόκο ως «την τιμιωτέραν των Χερουβίμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφίμ» (των αγγελικών δηλαδή ταγμάτων). Εδώ ο αγιογράφος είναι και συνεπής στο απόκρυφο κείμενο. Το Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου γράφει πως η Παναγία «πήρε την πορφύρα, κάθησε στο θρόνο της και την έγνεθε. Και κείνη τη στιγμή στάθηκε μπροστά της ένας Άγγελος». Σ’ άλλες εικόνες η Θεοτόκος είναι όρθια. Με τη στάση αυτή ακούει, κατά κάποιο τρόπο, καλύτερα το θείο μήνυμα.

Στην περίπτωση της Θεοτόκου αξίζει να μελετηθούν κυρίως τα αισθήματά της και οι σκέψεις της, ο ψυχικός της γενικά κόσμος την ώρα του Ευαγγελισμού.

Η εμφάνιση, πρώτα, του αρχαγγέλου και ο χαιρετισμός του, τάραξον τη Θεοτόκο. Το αδράχτι με το νήμα που σύμφωνα με την παράδοση (Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου) κρατούσε στο χέρι της, έπεσε από το φόβο της. Βυθίστηκε σε σκέψεις. Σκεπτόταν τη σημασία του αγγελικού χαιρετισμού. Δεν αμφιβάλλει, δεν απιστεί στη διαβεβαίωση του αρχαγγέλου ότι θα γίνει Μητέρα του Θεού, μόνο με φρόνηση ρωτάει «Πώς έσται μοι τούτο, επεί άνδρα ου γινώσκω;». Εδώ η Θεοτόκος διαφέρει από την Εύα. Εκείνη παρασύρθηκε από τον εγωισμό της και δέχτηκε ανεξέταστα όσα ο σατανάς της πρότεινε. Η Θεοτόκος, αντίθετα, στολισμένη με ταπεινοφροσύνη και υπακοή στο θέλημα του Θεού, ζητάει να μάθει με πιο τρόπο θα πραγματοποιηθούν τα λόγια του αγγελιοφόρου του Θεού. Όταν όμως ο αρχάγγελος τη διαβεβαίωσε πως όλα θα γίνονταν με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και τη δύναμη του Θεού (το μαρτυρούν το τμήμα του κύκλου και οι ακτίνες που εκπέμπονται από αυτό στο πάνω μέρος της εικόνας), εκείνη ολόψυχα και ανεπιφύλακτα συγκατατέθηκε, «ίδου η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου». Στο δοξαστικό των αποστίχων του εσπερινού της εορτής, η Εκκλησία μας δίκαια ψάλλει «Άγγελος λειτουργεί τω θαύματι, παρθενική γαστήρ τον Υιόν υποδέχεται Πνεύμα Άγιον καταπέμπεται, Πατήρ άνωθεν ειδοκεί και το συνάλλαγμα (=συμφωνία) κατά κοινήν πραγματεύεται βούληση, την επιθυμία, τη συμφωνία μεταξύ του Θεού και της Παρθένου, Πλάστη και πλάσματος, γιατί «η σάρκωσις του Λόγου ήτο έργον όχι μόνον του Πατρός και της Δυνάμεώς Του και του Πνεύματος… αλλά και της θελήσεως και της πίστεως της Παρθένου» (άγιος Νικόλαος Καβάσιλας, «Η Θεομήτωρ», σ. 134).

Η αμηχανία και η φρόνηση της Θεοτόκου, που με υπέροχους διαλόγους παρουσιάζουν τα τροπάρια της εορτής του Ευαγγελισμού, εκφράζονται σ’ άλλες εικόνες με την ανοιχτή παλάμη του δεξιού της χεριού. Η χειρονομία αυτή της απορίας είναι σαν να λέει «Γάμου υπάρχω αμύητος, πως ουν παίδα τέξομαι;» (β’ στιχηρό του εσπερινού).

Άλλες εικόνες του Ευαγγελισμού μάς τονίζουν τη συγκατάθεση της Θεοτόκου στα λόγια του αρχαγγέλου. Η Μητέρα του Θεού εικονίζεται με σκυμμένο το κεφάλι (όπως στην εικόνα μας) έχοντας το δεξί της χέρι πάνω στο στήθος της, ή να βγαίνει από το μαφόριό της. αυτά μάς θυμίζουν το «ιδού η δούλη Κυρίου…». Στην εικόνα μας ο αγιογράφος συνδυάζει στη στάση της Θεοτόκου την αμηχανία με τη συγκατάθεση. Παρουσιάζει τη Θεοτόκο με σκυμμένο το κεφάλι και βυθισμένη στις σκέψεις της.

Ο πιστός, καθώς ατενίζει και μελετά και προσκυνεί την εικόνα του Ευαγγελισμού, γεμάτος από χαρά και ευγνωμοσύνη σιγοψάλλει «Άξιον εστίν, ως αληθώς, μακαρίζειν σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον και μητέρα του Θεού ημών».

Από το βιβλίο «Ο Μυστικός Κόσμος των Βυζαντινών Εικόνων»

24 Μαρτίου 2019

Σήμερα , αγαπητοί αδελφοί, δεύτερη  Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, το Ευαγγελικό ανάγνωσμα μας περιγράφει την θεραπεία του παραλυτικού της Καπερναούμ από τον Χριστό και προβάλλεται από την Εκκλησία μας η αγία πατερική μορφή του Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Γρηγορίου του Παλαμά. Ο προβληματισμός ο οποίος τίθεται ενώπιόν μας είναι το πώς ένας πιστός άνθρωπος μπορεί να υπερβεί τα αδιέξοδα που ορθώνονται κατά τη διάρκεια της ζωής του η οποία γι΄αυτόν δεν είναι η διαβίωση και επιβίωση αλλά ένας διαρκής πνευματικός αγώνας. Τα αδιέξοδα αυτά είναι ο θάνατος, η φθορά και η ασθένεια , η απομόνωση του ανθρώπου από τον Δημιουργό του αλλά και από τον συνάνθρωπό του. Αυτή η απομόνωση έχει γενεσιουργό αιτία την αμαρτία, την αστοχία του ανθρώπου να έχει εμπειρία πραγματικής χαράς –  και για να το διατυπώσουμε πιο απλά – η αποτυχία του να βρει το νόημα και τον σκοπό της ύπαρξής του.  Η επανασύνδευση του ανθρώπου με τη χαρά γίνεται μέσω της χάριτος του Θεού, μας απαντά με την εμπειρική θεολογική του διδασκαλία ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και συγκεκριμένα μέσω της άσκησης. Η άσκηση εκδηλουμένη κυρίως ως νηστεία, αγρυπνία και προσευχή, γενούν την μετάνοια αλλά εκφράζουν και την μετάνοια ως παρουσία οντολογικής χαράς και θείας εμπειρίας στον βίο του πιστού είτε μοναχού είτε εν τω κόσμω ασκουμένου. Η προσευχή σε μία ανώτατη έκφρασή της είναι μέσο θείας εμπειρίας, εμπειρίας του φωτός του ακτίστου, όπως απέδειξε ο Άγιος Γρηγόριος και επιβεβαιώνει η πράξη της Εκκλησίας μας. Όντας άγευστοι τέτοιας εμπειρίας ας προσπαθήσουμε δι΄ολίγων να ανέβουμε τα πρώτα σκαλοπάτια της δυσθεώρητης κλίμακας της προσευχής. Η προσευχή για τον πιστό είναι μια εσώτατη ανάγκη. Δεν θα πρέπει να είναι ανάγκη από τον εξαναγκασμό των προβλημάτων του βίου, μιας ασθένειας ή μιας αποτυχίας. Ας μην ξεχνάμε την αλήθεια πως χωρίς  την αγάπη, την συγχωρητικότητα, χωρίς την εσωτερική ηρεμία -και όχι τόσο την εξωτερική ησυχία- δεν μπορεί να υπάρξει  προσευχή. Ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσουμε όλοι μας τον τρόπο με τον οποίο προσευχόμαστε, ώστε να μην μένουμε στάσιμοι πνευματικά και επαναπαυμένοι. Η επανάπαυση και η ψευδαίσθηση ότι «πάμε καλά», ότι «εμείς τουλάχιστον προσευχόμαστε , ενώ κάποιοι άλλοι όχι», έχουν ολέθρια αποτελέσματα για την ψυχή μας. Η παρουσία μας στο ναό,  η προσευχή μας στο σπίτι, η εξομολόγησή μας, η προσφορά μας στο συνάνθρωπο, δεν πρέπει να μας κάνουν εγωιστές αλλά αγωνιστές. Να αγωνιζόμαστε ώστε να τελειοποιούμε ισοβίως τις ευλογημένες αυτές συνήθειες και αρχές, συγκρινόμενοι με την Παναγία μας και τους Αγίους μας, που είναι τα πρότυπά μας.

          Ας γίνει πιο πρακτικός ο λόγος μας. O χριστιανός προοδεύει πνευματικά, όταν δεν τον ενδιαφέρει η καλή γνώμη των άλλων γι΄ αυτόν και δε ρυθμίζει τη συμπεριφορά του ανάλογα με το «τί θα πει ο κόσμος». Στο ναό,  προσευχόμαστε,  αλλά μας βλέπουν και οι άλλοι και λένε: «καλός άνθρωπος,  τον είδα στην Εκκλησία».  Ας αναρωτηθούμε όμως: Όταν είμαστε μόνοι και δε μας βλέπει κανείς άνθρωπος,  έχουμε «όρεξη» για προσευχή και ένωση με το Θεό; Αυτό έχει, αδελφοί μου, μεγαλύτερη αξία γιατί δηλώνει γνήσια αγάπη για το Θεό και βαθειά πίστη.

          Αν έχουμε κάνει ένα βήμα στην πνευματική μας ζωή, αν έχουμε κόψει έστω και ένα πάθος μας, αυτό είναι καρπός προσευχής, δικής μας, εσωτερικής, μυστικής προσευχής ή προσευχής των άλλων για μας. Γι’ αυτό το λόγο συνηθίζουμε να λέμε όταν συναντούμε τους κληρικούς «την ευχή σας, πάτερ», αντί άλλου χαιρετισμού.  Όχι βέβαια για να φανούμε καλοί και αρεστοί,  αλλά γιατί πραγματικά πιστεύουμε ότι η ευχή του ιερέα για μας μπροστά στο ιερό Θυσιαστήριο, έχει μεγάλη αξία και μας βοηθάει πολύ στην εν Χριστώ ζωή μας.

          Η προσευχή είναι η μυστική παρουσία του Θεού στον κόσμο. Είναι ένα διαρκές θαύμα που το ζουν μόνο όσοι προσεύχονται         σωστά.

 Το περιεχόμενο της προσευχής μας , πολύ δε περισσότερο η ύπαρξη ή η απουσία της προσευχής από τη ζωή μας,  είναι,  θα λέγαμε,  η ακτινογραφία της ψυχής μας, το ακριβές αποτύπωμα της πνευματικής μας κατάστασης. Προσευχόμαστε, όπως ζούμε και ζούμε, όπως προσευχόμαστε.

          Τρία είναι τα στάδια τα προσευχής . Οι περισσότεροι είμαστε στο τρίτο αλλά το σημαντικότερο είναι το πρώτο. Το πρώτο στάδιο είναι η δοξολογία του Θεού με όλη μας τη ζωή. Η αδιάλειπτη προσευχή την οποία μας προτείνει ο Απόστολος Παύλος. Ό,τι κάνουμε να το κάνουμε για την δόξα του Θεού, αυτή είναι η στάση ζωής του πιστού  που ζει με την ελπίδα της Αναστάσεως. Η ελπίδα μας είναι ο Θεός και όχι κάποιο είδωλο που θα Τον υποκαθιστά. Τότε προσευχόμαστε, όταν παραδίδουμε τον εαυτό μας σε Εκείνον. Το δεύτερο στάδιο της προσευχής είναι η ευχαριστία για όλα όσα μας προσφέρει. Την υγεία , τα υλικά αγαθά αλλά και τις ασθένειες και τους πειρασμούς. Όλα απαραίτητα για την σωτηρία μας. Εδώ αρχίζουν οι δυσκολίες. Πώς να ευχαριστήσουμε για τα δυσάρεστα. Στο στάδιο αυτό ερχόμαστε σε ρήξη με τη λογική της συναλλαγής. Σου δίνω για να μου δώσεις και σε ευχαριστώ όταν μου δώσεις ό,τι σου ζητήσω.  Το τρίτο στάδιο της προσευχής είναι η κατάθεση των αιτημάτων μας. Σε αυτό το στάδιο όλοι έχουμε καλές επιδώσεις. Τι παραπάνω όμως να ζητήσει ο άνθρωπος από τον Πλάστη του πέραν των επτά αιτημάτων του Πάτερ ημών;

Αγαπητοί αδελφοί!  Μεγάλο δώρο έχουμε στα χέρια μας. Την προσευχή. Μέσω αυτής αγίασαν τα αναρίθμητα πλήρη ανδρών και γυναικών που ευαρέστησαν τον Θεό. Και τα τρία στάδια της προσευχής: δοξολογία, ευχαριστία, κατάθεση αιτημάτων στοχεύουν την ένωσή μας με τον Θεό. Ξεκινώντας από τα αιτήματα ας φτάσουμε στην ακατάπαυστη  δοξολογία του Θεού μέσω του όλου βίου μας γιατί μόνο τότε θα ζήσουμε τον Θεό εμπειρικά. Είθε να το κατορθώσουμε άπαντες με τις πρεσβείες του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά .Αμήν.

π.Χ.Κ.  

 

 

ΣΥΝ ΘΕΩ

ΔΕΥΤΕΡΑ 25/3/2019  ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ πρωί 7.00 – 9.15  η Θεία Λειτουργία .  Στις 10.30 π.μ. η Δοξολογία επί τη Εθνική επετείω.

 

ΤΡΙΤΗ 26/3/2019 Ενοριακή προσκυνηματική εκδρομή.

 

ΤΕΤΑΡΤΗ  27 /3/2019  Απόγευμα 6.00 Εσπερινή Προηγιασμένη

 

ΠΕΜΠΤΗ 28/3/2019 πρωί 7.30 – 9.00   η πρωινή ιερά Ακολουθία. Απόγευμα  5.30 η Ακολουθία του μεγάλου Αποδείπνου στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου.

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29/3/2019 πρωί στις  7.00 η Ακολουθία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων. Το απόγευμα στις 5.00 οι Χαιρετισμοί στην Ιερά Μονή Παντανάσσης και στις 6.30  οι Χαιρετισμοί στον Ι. Ναό Τιμίου Προδρόμου.

 

 ΣΑΒΒΑΤΟ 30/3/2019  Απόγευμα στις 5.30 ο Εσπερινός.

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ της Σταυροπροσκυνήσεως  31/3/2019 πρωί ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ θ. Λειτουργία 7:00 – 10.00.

Απόγευμα στις  5.30 ο  Κατανυκτικός Εσπερινός στον Ιερό Ναό Συνάξεως Θεοτόκου.

 

ΙΕΡΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ : ΠΕΜΠΤΗ 28/3  ΩΡΕΣ: 10-12 ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ 4.00 – 5.30  ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ.

Deprecated: Function Jetpack_Photon::filter_the_content is deprecated since version jetpack-12.2! Use Automattic\Jetpack\Image_CDN\Image_CDN::filter_the_content instead. in /var/www/vhosts/prodromos-kranidiou.gr/httpdocs/wp-includes/functions.php on line 6131

Deprecated: Function Jetpack_Photon::filter_the_content is deprecated since version jetpack-12.2! Use Automattic\Jetpack\Image_CDN\Image_CDN::filter_the_content instead. in /var/www/vhosts/prodromos-kranidiou.gr/httpdocs/wp-includes/functions.php on line 6131

 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019

 

Κυριακή της Ορθοδοξίας σήμερα,  αδελφοί μου! Πρώτη Κυριακή των Νηστειών. Και όπως κάθε Κυριακή, ακόμη και τις Κυριακές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής,  η Εκκλησία μας εορτάζει την Ανάσταση του Χριστού,  που είναι ο θεμέλιος λίθος της πίστης μας,  η βάση του οικοδομήματος της Εκκλησίας, αλλά και ο τελικός σκοπός της νηστείας μας. Χωρίς την Ανάσταση,  λέγει ο Απόστολος Παύλος,  μάταιη θα ήταν η πίστη μας και κούφιο το κήρυγμά μας. Μέσα στη θεία Λειτουργία λαμβάνουμε  όλοι μας την εμπειρία αυτής της Αναστάσεως και ανακαινιζόμαστε, παίρνουμε βοήθεια στη ζωή μας, βρίσκουμε διέξοδο στις θλίψεις μας και ουσιαστικές απαντήσεις στα υπαρξιακά ερωτήματά μας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας,  είναι ο Αναστημένος   Χριστός παρατεινόμενος μέσα στους αιώνες. Αυτός είναι η Κεφαλή του Σώματος και εμείς τα μέλη.  Και είναι, πράγματι,  τόσο σημαντική και ζωτική η ανάγκη κάθε ανθρώπου να «μπολιάσει» τη ζωή του, την καθημερινότητά του,  με κάτι το ουσιαστικό και αληθινό, με κάτι το διαχρονικό και αιώνιο, για να έχει ένα νόημα η ζωή μας και ένα σκοπό ο μόχθος και ο αγώνας μας!  Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, έχουμε αυτή την αλήθεια.  Ολόκληρη, ξεκάθαρη και ανόθευτη. Δεν είναι κάτι το αφηρημένο, το κρυμμένο μακριά από εμάς, στον απέραντο ουρανό. Δυστυχώς πολλοί χριστιανοί ακόμη  αυτό πιστεύουν. Για εμάς η αλήθεια είναι ένα  Πρόσωπο. Ο Πιλάτος όταν ρώτησε το Χριστό «τί εστίν αλήθεια;» (Τί είναι αλήθεια; )δεν είχε ακούσει και δεν ήταν σε θέση να πιστέψει τον Θείο Διδάσκαλο  όταν  εκήρυττε: «Εγώ ειμί  η οδός και  η αλήθεια και η ζωή». Πολλά ανθρώπινα επινοήματα, θεωρίες και απόψεις είναι αληθοφανή ή έχουν δόση αληθείας. Εμείς όμως ψάχνουμε την μοναδική και πλήρη αλήθεια που είναι πάνω απ΄όλες τις άλλες. Είναι ο Χριστός, ο Αληθινός Θεός μας και βιώνεται μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία Του!

Ας προσπαθήσουμε,  αδελφοί μου, τη λαμπρή αυτή ημέρα,  να δώσουμε απάντηση  σε μερικά αυτονόητα ερωτήματα. Λέμε ότι σήμερα είναι Κυριακή της Ορθοδοξίας. Τι είναι όμως Ορθοδοξία; Μας απάντησε ο Απόστολος Ναθαναήλ στο σημερινό Ευαγγέλιο  : Ορθοδοξία  είναι η ομολογία ότι ο Χριστός είναι  ο Υιός του Θεού. Θεός και άνθρωπος.  Και συμπληρώνει το αποστολικό ανάγνωσμα ότι αυτή η ομολογία στο Χριστό έχει μια αδιάσπαστη συνέχεια  από τις απαρχές  της δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου. Οι πρωτόπλαστοι όταν έχασαν την άμεση επικοινωνία τους με τον Θεό,   εξαιτίας της αμαρτίας τους, έλαβαν από τον Θεό μια υπόσχεση που ονομάζεται «πρωτευαγγέλιο»,δηλ. το πρώτο χαρμόσυνο μήνυμα. Το πρωτευαγγέλιο λέγει τα εξής: «Θα βάλω έχθρα ανάμεσα στο διάβολο και στον άνθρωπο. Ο απόγονος του ανθρώπου, δηλαδή ο Χριστός,  θα συντρίψει την κεφαλή του διαβόλου και αυτός (ο διάβολος) θα πληγώσει τη φτέρνα του(εννοώντας τη Σταύρωση του Χριστού). Όλοι όσους μας αναφέρει το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα (οι Δίκαιοι οι Προφήτες) ζούσαν με αυτή την προσμονή του ερχομού του Νέου Αδάμ (δηλαδή του Χριστού), ο Οποίος θα συνέτριβε το διάβολο και με τον θάνατό Του θα καταργούσε τον  θάνατο. Έζησαν και πέθαναν οι Δίκαιοι της Π. Διαθήκης με αυτή την προσμονή, έδωσαν αυτήν την μαρτυρία με βασανιστήρια ακόμη και με τη θυσία τους γι΄ αυτή την πίστη, γι΄ αυτή την αλήθεια. Δεν είδαν όμως τον Χριστό. Γι΄ αυτό καταλήγει το αποστολικό ανάγνωσμα ότι ο Θεός είχε προβλέψει κάτι καλύτερο για εμάς, που είδαμε τον Χριστό να σαρκώνεται. Έτσι όλοι οι Δίκαιοι και πιστοί άνθρωποι  της Παλαιάς Διαθήκης από τον Αδάμ μέχρι και τον Τ. Πρόδρομο, μαζί με τους μετά Χριστόν, τους Αποστόλους τους Μάρτυρες, τους Οσίους, κι εμάς τους βαπτισμένους χριστιανούς, αποτελούμε  μια αδιάσπαστη συνέχεια, τον περιούσιο λαό του Θεού και όλοι μαζί  φτάνουμε στην τελειότητα που είναι η ορθή πίστη. Ορθοδοξία λοιπόν,  είναι η ιστορική και αυθεντική συνέχεια της αλήθειας.  Στην Π. Διαθήκη ως προσμονή, με  το Χριστό ως Αποκάλυψη, μέσα στην Εκκλησία ως πλήρες βίωμα. Ορθοδοξία επίσης σημαίνει ετυμολογικά ορθή, σωστή πίστη. Υπάρχει και λανθασμένη πίστη; Βεβαίως υπάρχει. Είναι η σπορά του διαβόλου, είναι η αίρεση, η κακοδοξία. Από τους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες, αναρίθμητοι άνθρωποι επαναλαμβάνοντας το προπατορικό αμάρτημα, δηλ. θέλοντας να φτάσουν στον Θεό χωρίς τον Θεό,  αλλά με το μυαλό τους,  με την εγωιστική  και ιδιοτελή θεώρηση  των αληθειών περί του Χριστού, αυτοεξορίστηκαν από το σώμα του Χριστού, την Εκκλησία και έγιναν αιρετικοί. Ποιός όμως ορίζει και ελέγχει το σωστό και το διαχωρίζει από το λάθος;  Ποιός διαχωρίζει την Ορθοδοξία από την κακοδοξία; Το Άγιο Πνεύμα, το Πνεύμα της Αληθείας,  που λάλησε από το στόμα των Προφητών πρώτα και κατόπιν των Αγίων Πατέρων, κατά στις Άγιες Επτά Οικουμενικές Συνόδους. Σε λίγο,  στην τελετή λιτανεύσεως των ιερών εικόνων  θα αναγνωσθούν αποσπάσματα από τις αποφάσεις της 7^ης Οικουμενικής Συνόδου και θα αναφερθούν τα ονόματα των ιστορικών προσώπων  (αυτοκρατόρων  και αρχιερέων)  που τότε,   υπακούοντας στο θέλημα του Θεού και έχοντας τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, καθόρισαν την ορθή πίστη.  Συγκεκριμένα η 7^η Οικ. Σύνοδος που έγινε τον 9^ο αιώνα, δογμάτισε για την τιμή των εικόνων. Διακήρυξε ότι τιμάμε το πρόσωπο που εικονίζεται και όχι το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένες οι εικόνες. Δεν είμαστε ειδωλολάτρες για να προσκυνάμε τις πέτρες τα ξύλα και τα μέταλλα, αντιθέτως λατρεύουμε τον Τριαδικό Θεό καρδιακά, και τιμάμε τους φίλους του Θεού τους Αγίους, κάνοντας προσευχή  μπροστά στις εικόνες τους και στα άγια λείψανα τους.  Δεν αποστρεφόμαστε την ύλη, η οποία μετέχει της θείας χάριτος, αλλά της δίνουμε την σωστή της θέση σαν δημιούργημα του Θεού.  Επίσης κατά την ιερά πομπή θα απαγγείλλουμε το σύμβολο της πίστεώς μας, όπως αυτό συντάχθηκε στις δύο πρώτες  Οικουμενικές Συνόδους,  για να ομολογήσουμε τί ακριβώς πιστεύουμε για τον Θεό Πατέρα, για τον Ιησού Χριστό , για το Άγιο Πνεύμα, την Εκκλησία, την Ανάσταση των νεκρών και τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Ας αναρωτηθούμε όλοι μας αν  γνωρίζουμε τί ακριβώς επαναλαμβάνουμε κάθε φορά που λέμε το «πιστεύω».  Μήπως  το απαγγέλλουμε μηχανικά ως ένα ιερό κείμενο και το μυαλό μας τρέχει αλλού;

Αδελφοί μου, έχουμε  βρει την αλήθεια  περί του Θεού μέσα στην Εκκλησία. Η αλήθεια αυτή στηρίζεται στην Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) και στην ιερά παράδοση  δηλ. στα δόγματα και στους ιερούς κανόνες των Αγίων επτά Οικουμενικών Συνόδων, όπως διαφυλάχτηκαν ανόθευτα μέχρι σήμερα και όπως βιώνονται στη ζωή της Εκκλησίας. Εκκλησιαστική ζωή δεν θα πει συντηρητική  ζωή, ανάμνηση παλαιών  εθίμων,  λόγος για τα παλιά….Η εκκλησιαστική ζωή είναι κάτι το ζωντανό όπως και ο Θεός είναι ζωντανός. Αυτή η ζωντάνια και η επικαιρότητα εκφράζεται με την ορθοπραξία. Το να ζούμε και να εφαρμόζουμε το λόγο του Χριστού ανά πάσα ώρα και στιγμή. Τα δόγματα έχουν ουσία μόνο όταν μας βοηθούν να ζούμε κατά Θεόν και να είμαστε ενωμένοι μαζί Του. Διαφορετικά, όλα μοιάζουν ίδια, ακόμη και ο εκκλησιασμός καταντά ρουτίνα, είμαστε άδειοι και στάσιμοι στην αμαρτωλή μας κατάσταση. Η Αγία μας Εκκλησία,  μας  καλεί σήμερα να εορτάσουμε  να πανηγυρίσουμε, να  αισθανθούμε ευγνώμονες και να δοξάσουμε τον Θεό, που γεννηθήκαμε ορθόδοξοι και κατέχουμε τον Θησαυρό της Ορθόδοξης πίστης μας.   Ευχηθείτε και προσευχηθείτε, όλοι μας,  κλήρος και λαός,   να στολίσουμε  με τον Θησαυρό της Ορθοδοξίας την ψυχή μας και τη ζωή μας και να ζήσουμε  από τώρα στον Παράδεισο της Αγάπης και της Αλήθειας του Τριαδικού μας Θεού . Αμήν.

 

π.Χ.Κ.

18-24 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019

-ΣΥΝ ΘΕΩ-

ΔΕΥΤΕΡΑ 18/3/2019 πρωί 7.30 – 9.00  η πρωινή ακολουθία . Απόγευμα στις 5.30 ο Εσπερινός και στη συνέχεια η μελέτη της Αγίας Γραφής.

 

ΤΡΙΤΗ 19/3/2019 πρωί 7.00 – 9.15  η Ακολουθία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων .

 

ΠΕΜΠΤΗ  21/3/2019  Απόγευμα 5.30 το Ιερό Ευχέλαιο στον Ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου.

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/3/2019 πρωί 7.00 – 9.15   η Ακολουθία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων . Απόγευμα  6.30 η Ακολουθία των Χαιρετισμών. 

 

 ΣΑΒΒΑΤΟ 23/3/2019  Απόγευμα στις 5.30 ο Εσπερινός.

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ  24/3/2019 πρωί θ. Λειτουργία 7:15 – 10.00 
Απόγευμα στις  5.30 ο  Εσπερινός της Εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου .

 

ΙΕΡΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ : ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/3  ΩΡΕΣ: 10-12 ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ 5.00 – 6.30  ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ.

 

 

 

 

  (11-17 Μαρτίου 2019)

 

ΔΕΥΤΕΡΑ 11/3/2019 πρωί 7.00 – 9.00   ο Όρθρος, οι ΄Ωρες και ο Εσπερινός. Απόγευμα στις 5.30 το Μεγάλο Απόδειπνο.

ΤΡΙΤΗ 12/3/2019 πρωί 7.00 – 9.00   ο Όρθρος, οι ΄Ωρες και ο Εσπερινός. Απόγευμα  στις 5.30 το Μεγάλο Απόδειπνο.

ΤΕΤΑΡΤΗ 13/3/2019 πρωί 7.00 – 9.15   η Ακολουθία των Προηγιαμένων Τιμίων Δώρων. Απόγευμα στις 5.30 το Μεγάλο Απόδειπνο.

ΠΕΜΠΤΗ  14/3/2019 πρωί 7.00 – 9.00   ο Όρθρος, οι ΄Ωρες και ο Εσπερινός. Απόγευμα 5.30 το Μεγάλο Απόδειπνο. 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15/3/2019 πρωί 7.00 – 9.15   η Ακολουθία των Προηγιαμένων Τιμίων Δώρων . Απόγευμα  6.30 η Ακολουθία των Χαιρετισμών. 

 ΣΑΒΒΑΤΟ 16/3/2019 πρωί 7.00 – 9.00   Θεία Λειτουργία. Απόγευμα στις 5.30 ο Εσπερινός.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 17/3/2019 πρωί θ. Λειτουργία 7:15 – 10.00 
Απόγευμα στις  5.30 ο Κατανυκτικός Εσπερινός  στον Ι.Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου . 

ΙΕΡΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ : ΤΕΤΑΡΤΗ 13/3 ΩΡΕΣ: 10-12 ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ 4-5.30 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ.

 

Κ Α Λ Η    Ε Υ Λ Ο Γ Η Μ Ε Ν Η    ΚΑΙ   Κ Α Ρ Π Ο Φ Ο Ρ Α    Τ Ε Σ Σ Α Ρ Α Κ Ο Σ Τ Η !