ΣΥΝΑΞΗ ΝΕΩΝ: ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓ. ΠΟΡΦΥΡΙΟ (ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗ)

Σήμερα Κυριακή (1/12) ώρα 18:00 στην αίθουσα του ναού μας η 19η σύναξή μας με θέμα : Η μετάνοια κατά τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβιτη.

Σας περιμένουμε!

Μπορείτε να μας βρείτε:
error0

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΠΡΩΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

1/12/2019 : πρωί 7:15-9:45 θεία Λειτουργία . Το απόγευμα ο Εσπερινός στις 5
2/12/2019 : πρωί 7-9:15 θεία Λειτουργία ( του Αγίου Πορφυρίου). Το απόγευμα στις 5 Παράκληση και Χαιρετισμοί του Αγίου Πορφυρίου και στη συνέχεια μελέτη Αγίας Γραφής.
3/12/2019 : το απόγευμα στις 5 ο Εσπερινός στον Άγιο Βασίλειο
4/12/2019 : πρωί 7-9 θ. Λειτουργία στον Άγιο Βασίλειο (εορτή της Αγίας Βαρβάρας. Το απόγευμα στις 5 ο Εσπερινός στον Τίμιο Πρόδρομο.
5/12/2018 : (εορτή του Αγίου Σάββα) πρωί 7-9 θεία Λειτουργία . Το απόγευμα ο Εσπερινός στις 5.
6/12/2019 : (εορτή του Αγίου Νικολάου) πρωί 7-9:30 θεία Λειτουργία.
7/12/2019 : το απόγευμα στις 4:30 ο Εσπερινός.
8/12/2019 : πρωί 7:15-9:45 θεία Λειτουργία.

Μπορείτε να μας βρείτε:
error0

Κύρηγμα 21 Νοεμβρίου – Εισόδια της Παναγίας

Ὢ τῶν ὑπὲρ ἔννοιανθαυμάτων σου Πανάχραντεξένη σου ἡ γέννησις ὑπάρχειξένος ὁ τρόπος ὁ τῆς αὐξήσεωςξένα καὶ παράδοξα τὰ σάπάντα Θεονύμφευτεκαὶ βροτοῖς ἀνερμήνευτα 

 

Εορτάζουμε σήμερα, σεβαστοί πατέρες και αδελφοί στην ευλογημένη αυτή ενορία την εν τω ναώ των είσοδο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Στο ναό αυτό ευδόκησε ο Θεός , δια των τιμίων χειρών του Επισκόπου μας, να λάβω τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης και να γίνει και η δική μου είσοδος  στα άγια των αγίων , στα απόρρητα μυστήρια του Θεού. Ας είναι ευλογημένο το Όνομα του Τρισαγίου Θεού και της Υπεραγίας Θεοτόκου που μας δίνει αυτή την πνευματική ευκαιρία να συναχθούμε επι το αυτό κλήρος και λαός, να τελούμε τη Θεία ευχαριστία τη λογική μας λατρεία . 

 

 Με τη θεια Λειτουργία ανεβαίνει ο  άνθρωπος στον ουρανό και κατεβαίνει ο Θεός στη γη. Κοινωνεί ο άνθρωπος  το Σωμα και το Αιμα του Χριστού, κοινωνει με την Υπεραγια Θεοτόκο με τους Αγίους και με όλους τους αδελφους του.  Κοινωνία δε σημαινει απλά την επικοινωνία. Δε μενουμε στην επικοινωνια, στην κοινωνικη  συναναστροφή αλλά ουσιαστικά κοινωνουμε όλοι μεταξύ μας σαν αδερφοι εν Χριστω με το συνδεσμο της θειας αγαπης και ενότητας και προγευόμαστε τη χαρα του Παραδεισου , απ αυτή κι ολας τη ζωή. Αυτοπροσδιοριζόμαστε και αισθανόμαστε ένα , Σώμα Χριστού , με κεφαλή μας το Χριστο και μελη όλους εμας . Ξενα και παράδοξα και βροτοις ανερμήνευτα είναι αυτά που ζουμε οι χριστιανοί μεσα στο ναό, όπως μας λέει ενας ύμνος  της σημερινης εορτης . Όπως ακατανόητη με τα ταπεινα ανθρωπινα κριτήρια είναι και όλη η ζωή της Πάναγίας μας. Γεννήθηκε από στείρα και υπέργηρη μητέρα . Ο ερχομός της στον κόσμο , ήταν καρπός προσευχής. Πόσες άτεκνες  μητέρες αλήθεια δεν ταυτίζονται με τον πόνο του Ιωακείμ και της Άννας και με τη θερμή τους προσευχη να αποκτήσουν ένα παιδί. Στα τρία της χρόνια η Παναγία , εισήλθε στο ναό του Θεού και την υποδέχτηκε ο Αρχιερευς Ζαχαρίας, ο πατερας του Τιμίου Προδρόμου.  Όλα εκεί τα περιέβαλλε μια απιστευτη χάρη. Όλοι  έβλεπαν ότι το χερι του Θεου ευλογεί τη μικρή αυτή κόρη,  που ήταν από το  Θεό επιλεγμένη να υπηρετήσει το σχέδιο του για τη σωτηρία του ανθρώπου.  

 

Η Παρθένος διέμεινε δώδεκα χρόνια στο ναο, όπου τρεφόταν από τον Αρχάγγέλο Γαβριήλ με ουράνια τροφή, ώσπου πλησίασε ο καιρός του Ευαγγελισμού της. Πως μπορει  ο συγχρονος άνθρωπος με την ψυχρή λογική του να προσεγγίσει τα θαυματα αυτά που ξεπερνούν κάθε φυσικό νόμο. Πως μπορεί η ζωη της Παναγίας μας να αναλυθει με τις επιστημονικες  μεθοδους  και να δωθουν εξηγησεις για την γεννησή της , την αειπαρθενία της , την καθαρότητά της . Μόνο με την πίστη προσεγγιζουμε το θαυμα. Και η ζωή μας που είναι ένα μεγάλο θαύμα, μόνο με την ορθη πίστη μπορεί να βρει τον πραγματικό σκοπό της. Ο σκοπός της ζωής μας είναι να ενωθούμε με το Θεό, να αποδεχτούμε τη σωτηρία που μας πρόσφερε ο Χριστός. Η ένωση μας αυτή με το Χριστό , γίνεται σταδιακά , μέχρι το τέλος της επι γης ζωής μας.  Η σημερινή εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου για εμάς που την τιμούμε ,  σηματοδοτεί την διαρκη εισόδευση μας στο χωρο της χάριτος του Θεού, την Εκκλησία που ξεκινά από τον ναό. Συγκεκριμένα,  ο ναός της ενορίας του καθενός μας  είναι συνδεδεμένος με όλη μας τη ζωή. Από το σαραντισμό μας , όταν ήμασταν βρέφη , μέχρι την εξοδο μας από τον πολυτάραχο βίο μας.  Η κάθε ευχαριστη και δυσαρεστη πτυχή της ζωής μας συνδέεται με το ναό. Θα ήταν μονοδιάστατη η θεωρηση ότι οι ναοι εναι απλά ένα στοιχείο της παράδοσης και του πολιτισμού μας και τιποτε περισσότερο. Η λέξη ναός σημαίνει κατοικία. Κατοικία του Θεού,  χώρος  λατρείας και προσευχής. Αλλά ο Θεός είναι παντού, παντού μπορούμε να προσευχηθούμε και σε πολλές περιπτώσεις η θεια λατρεία τελείται και εκτός του ναού.  

 

Αρα ο ναος δεν είναι μονο τοπος λατρειας , είναι και εκκλησια , (παω στην εκκλησια λεμε). Εκκλησια σημαινει τη συναξη των βαπτισμενων μελων μιας ενοριας. Εχει χαρακτήρα τοπικό, είναι ανεξαρτητη  και αυτοτελής , αλλα συναμα εχει και οικουμενικό χαρακτηρα. Στην εκκλησια , τη συναξη δηλ. των πιστων , βιώνεται και ολοκληρωνεται εις τους αιωνας των αιωνων η κοινη μας πιστη , το κοινο βιωμα,  όλων των μελων της από την ημερα της Πεντηκοστης που ιδρυθηκε ,μεχρι σημερα. Ετσι εκφραζεται η  ενοτητα και η καθολικότητα της Εκκλησίας με αφετηρια και σημειο αναφορας τη θεια λειτουργία. Σε κάθε θεια λειτουργια, ανεξαρτητα από αν συμμετεχουμε η όχι , ο ιερεας δεεται υπερ των ενοριτων και των δι ευλογους αιτιας απολοιφθεντων , δηλ όσων για καποιο σοβαρο  λόγο απουσιάζουν . Όλα αυτά σημαινει ο ορθοδοξος ναος για τον πιστο ανθρωπο.   Καθε φορα που μπαινουμε στο ναο, ασχετως με το αν αυτό  γινεται συνειδητα,  τυπικα ή τυχαια,  εισοδευουμε στο χωρο της χαριτος του Θεού. Οπως όμως ο ναος έχει κυριως τρια μερη , τον πρόναο, δηλ. το χωρο που προσκυνούμε και αναβουμε το κερι μας, τον κυριως ναο και το ιερο βημα, συμβολικα και παραβολικα θα μπορουσαμε να χωρισουμε την πορεια του ανθρωπου για να ενωθει με το Θεό σε τρια σταδια. Πρωτο σταδιο η βαπτιση μας που μας δινει τη δυνατοτητα να συμμετεχουμε στα ιερα μυστηρια και κυριως  να εξομολογουμαστε και να κοινωνουμε . Το δευτερο σταδιο είναι η ελευθερη και αληθινη συμμετοχη μας στα ιερα μυστηρια. Το περασμα από το τυπικο στο ουσιαστικό και από τη θεωρια στη πραξη με την εξασκηση των ευαγγελικων αρετων.  

 

Ο αγωνας δηλαδη που κανει ο καθενας μας να συγχωρει ακομα και τον εχθρο του , να είναι ταπεινοφρονας , υπομονετικος στους πειρασμους και στις δοκιμασιες, να ελεει και να αγαπα τους πάντες, μιμουμενος την αγαπη του Χριστου. Το τριτο σταδιο , είναι το σταδιο που το κατακτουν οι τελειοι, οι πρωταθλητες της πιστεως. Εινα τα αγια των αγιων , το ενδοτερον του καταπετασματος . Εκει θα συναντησουμε την Παναγια μας τους αγιους μας και όλους που τελειωσαν με πιστη τη ζωη τους. Εκει ανηκει και οποιος προσευχεται καρδιακα, οποιος αναζητα το Θεο μεσα του και ποθει να βιωσει τις υπερκοσμιες εμπειριες της θειας χαριτος και να γευτει τους γλυκεις καρπους του Αγιου Πνευματος. Στο τριτο σταδιο,  που στο ναο συμβολίζεται με το ιερο βημα, το ιερο θυσιαστηριο, ανηκουν όλοι εκεινοι οι ανθρωποι του Θεου , οι ισως απλοί και άσημοι , οι περιφρονημενοι  και συκοφαντημενοι, που εκαναν τον πονο προσευχη και δοξολογία, που εκαναν την καρδια τους θυσιαστηριο και βωμο , απ οπου αναπεμπουν την ακαταυπαυστη λατρευτικη θυσια στον Τριαδικο Θεό. Ευχηθειτε , σεβαστοι πατερες και αγαπητοι μου αδελφοι, υμνητες της Παναγιας μας και εορταστες των Εισοδιων της , ευχηθειτε, όπως και η Παρθενος Μαρια, να φτασουμε κι εμεις  , με της Αγιες πρεσβειες της στα Αγια των Αγιων,  στην τελειωση μας,  στην ενωση μας με το Θεό.  Η εισοδος της Παναγίας μας  στο ναο να σημανει και την δικη μας εισοδο στη Βασιλεια του Θεού. Αμην! 

Μπορείτε να μας βρείτε:
error0

2010

Προηγούμενο
Επόμενο
Shadow
Slider
Μπορείτε να μας βρείτε:
error0

ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΗ ΠΡΟΣΚΗΝΥΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 2-5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019

Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΙΣ 02 – 05 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

2 Σεπτεμβρίου
● Αναχώρηση στις 07.00 από το Κρανίδι με προορισμό τα Γιάννενα, με τις απαραίτητες ενδιάμεσες στάσεις για ξεκούραση και πρωινό καφέ. Στα Γιάννενα θα υπάρξει ελεύθερος χρόνος για μεσημεριανό φαγητό.
● Το απόγευμα θα μεταβούμε για προσκύνημα στην Ιερά Μονή Παναγία Μικροκάστρου.
Στη συνέχεια, θα κατευθυνθούμε στην Κοζάνη όπου και θα τακτοποιηθούμε στο ξενοδοχείο μας.

3 Σεπτεμβρίου
● Μετά το πρωινό αναχώρηση για το χωριό Σιάτιστα, όπου θα επισκεφτούμε τον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου.
Στη συνέχεια, θα αναχωρήσουμε για τη Θεσσαλονίκη.
Μετά την τακτοποίηση στο ξενοδοχείο και το μεσημεριανό φαγητό, θα επισκεφτούμε το απόγευμα τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου.
Θα ακολουθήσει απογευματινή βόλτα στην πόλη.

4 Σεπτεμβρίου
Αναχώρηση το πρωί από το ξενοδοχείο με προορισμό το Ακριτοχώρι Σερρών, για προσκύνημα στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη Προδρόμου.
Μετά το προσκύνημα, θα επισκεφτούμε τα ιστορικά οχυρά του Ρούπελ.
Επόμενη στάση μας στο χωριό Άγιος Ιωάννη, λίγο έξω από τις Σέρρες, για μεσημεριανό φαγητό.
Επιστροφή αργά το απόγευμα στη Θεσσαλονίκη.

5 Σεπτεμβρίου
Μετά το πρωινό αναχώρηση για την Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Πέραμα.
Μετά το προσκύνημα, θα πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής με τις απαιτούμενες στάσεις για φαγητό, καφέ και ξεκούραση.

 

Τιμή συμμετοχής: € 220 / άτομο.
Τηλέφωνο επικοινωνίας για δήλωση συμμετοχής: 698.5996130

Μπορείτε να μας βρείτε:
error0

ΠPOΓPAMMA IEPΩN AKOΛOYΘIΩN 1-15 AYΓOYΣTOY  2019

ΣYN ΘEΩ

ΠEMΠTH 1/8: 7 MM H IEPA ΠAPAKΛHΣH 

ΠAPAΣKEYH 2/8: AΠOΓEYMA ΣTIΣ 7 H IEPA ΠAPAKΛHΣH 

ΣABBATO 3/8: ΠPΩI Θ. ΛEITOYPΓIA ΣTHN IEPA MONH ΠANTANAΣΣHΣ.
AΠOΓEYMA 6:30 O EΣΠEPINOΣ 

KYPIAKH 4/8: ΠPΩI 7:15-9:45 Θ. ΛEITOYPΓIA
AΠOΓEYMA ΣTIΣ 7 M.M. H IEPA ΠAPAKΛHΣH 

TPITH 6/8: ΣTIΣ 7 M.M. H ΠAPAKΛHΣH 

TETAPTH 7/8: ΣTIΣ 7 M.M. H IEPA ΠAPAKΛHΣH 

ΠEMΠTH 8/8: ΣTIΣ 7 M.M. H IEPA ΠAPAKΛHΣH 

ΠAPAΣKEYH 9/8: ΣTIΣ 7 M.M H IEPA ΠAPAKΛHΣH 

ΣABBATO 10/8: 7-9 TO ΠPΩI Θ. ΛEITOYPΓIA ΣTON T. ΠPOΔPOMO
TO AΠOΓEYMA ΣTIΣ 6:30 O EΣΠEPINOΣ 

KYPIAKH 11/8: 7:15 – 9:45 ΠPΩI H Θ. ΛEITOYPΓIA
TO AΠOΓEYMA ΣTIΣ 7 H IEPA ΠAPAKΛHΣH 

ΔEYTEPA 12/8: ΣTIΣ 7 M.M. H IEPA ΠAPAKΛHΣH 

TPITH 13/8: ΣTIΣ 7 M.M. H IEPA ΠAPAKΛHΣH 

TETAPTH 14/8: ΩPA 9 M.M. H IEPA AΓPYΠNIA ΓIA THN EOPTH THΣ KOIMHΣEΩΣ THΣ ΘEOTOKOY.

Μπορείτε να μας βρείτε:
error0

ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 28 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019

«Ίνα τι υμείς ενθυμείσθε πονηρά εν ταις καρδίαις ημών;»

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί αδελφοί, μας δίνει την ευκαιρία να δούμε μια απ’ τις μεγάλες ασθένειες της ψυχής μας, την ασθένεια του φθόνου. Ο φθόνος είναι κυρίως η λύπη για την ευτυχία του πλησίον μας και η χαρά για την δυστυχία του. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο μέγας Βασίλειος, ο φθόνος «λύπη γαρ εστί της του πλησίον ευπραγίας». Δηλαδή ο φθόνος είναι λύπη για το καλό και την ευτυχία του άλλου. Ο φθόνος είναι μεγάλη πληγή αφού κανένα άλλο πάθος δεν είναι τόσο ολέθριο για τις ψυχές των ανθρώπων, μια και γεννιέται από τη ρίζα όλων των παθών, που είναι η υπερηφάνεια. Ο Όσιος Θαλάσσιος τονίζει ότι χαρακτηριστικό γνώρισμα της κενοδοξίας είναι η υποκρισία και το ψεύδος ενώ γνώρισμα της υπερηφάνειας είναι η οίηση και ο φθόνος. Έτσι, όταν διακατεχόμαστε από φθόνο είναι βέβαιο ότι διακατεχόμαστε από τη μητέρα του, που είναι η υπερηφάνεια.

Ο άνθρωπος που φθονεί εξετάζει συνήθως τη ζωή των συνανθρώπων του και επιδιώκει την σύγκριση της ζωής του με τη δική τους ζωή. Όταν διαπιστώσει ότι ο αδερφός του υπερέχει τότε αφήνει να εκδηλωθεί το φοβερό πάθος του φθόνου. Και συνήθως η πρώτη εκδήλωση είναι η κατήφεια, η στενοχώρια και η αθυμία. Ακόμη και τα υπάρχοντα υλικά αγαθά γίνονται αιτία της στενοχώριας. Γι’αυτό ο φθονερός δεν διαφέρει από έναν γυμνό άνθρωπο που πληγώνεται από όλους. Και αυτή η πληγή είναι πολύ βαθιά. Κατέρχεται στην καρδιά.

Ο φθονερός είναι συνήθως ιδιαίτερα παρατηρητικός. Προσέχει επιμελώς να βρίσκει πάντοτε αιτίες για να κατηγορεί. Παρατηρεί τον άλλο πώς θα μιλήσει, πώς θα συμπεριφερθεί. Έτσι πίσω από την συνήθεια της κατάκρισης κρύπτεται επιμελώς το πάθος του φθόνου.

Τα αποτελέσματα του φθόνου είναι πολύ τρομακτικά. Παραμορφώνει την ψυχή του ανθρώπου. Ίσως είναι ένα πάθος που δεν αισθανόμαστε πολύ γρήγορα την ύπαρξη του. Δεν μας πονάει πολύ, όπως συμβαίνει να μας πονούν άλλα πάθη. Αλλά όμως παραμορφώνει όλον τον πραγματικό μας οργανισμό. Ας δούμε τα έξι χαρακτηριστικά του όσα και τα γράμματα της λέξης φ θ ό ν ο ς.

Πρώτον. Ο φθόνος φανερώνει την σαρκική ζωή. Κάθε πάθος που έχει σαν αποτέλεσμα να χάνει ο άνθρωπος τη χάρη του Θεού, συνιστά σαρκικό φρόνιμα. Ο Απόστολος Παύλος απαριθμώντας τα έργα της σαρκός αναφέρει και τον φθόνο.

Δεύτερον. Ο φθονερός είναι τυφλός πνευματικά. Δηλαδή ο οφθαλμός της ψυχής που είναι ο νους, τυφλώνεται και έτσι δεν μπορεί να διακρίνει το καλό από το κακό κι ακόμη δεν μπορεί να αισθανθεί την χάρη του Θεού. Ο Όσιος Θαλάσσιος θα μας πει και πάλι : «Νου φθονερό τυφλώνει ο Θεός».

Τρίτον. Ο διακατεχόμενος από το πάθος του φθόνου, καταλήγει στην απιστία. Μήπως από το φθόνο τυφλούμενοι οι σύγχρονοι του Χριστού Ιουδαίοι δεν Τον αρνήθηκαν οπότε έπεσαν στην απιστία;

Τέταρτον. Οι φθονεροί άνθρωποι δεν έχουν αγάπη. Δεν μπορούν και δεν θέλουν να αγαπούν. Γι’ αυτό και ο φθονερός, κατά τον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή , είναι ξένος προς την αγάπη και ένοχος της κρίσης του Θεού. Μην ξεχνάμε πως τον φθόνο και τον φόνο τους χωρίζει μόνο ένα θήτα.

Πέμπτον. Ο φθόνος όμως καταστρέφει αυτόν που τον έχει. Ο μέγας Βασίλειος λέει ότι όπως τα βέλη που εξέρχονται από το τόξο όταν συναντήσουν ένα σκληρό αντικείμενο επιστρέφουν στον τοξότη, κατά τον ίδιο τρόπο οι ενέργειες του φθόνου γίνονται πληγές σε αυτόν που φθονεί.

πληγές. Ο φθονερός λιώνει και κατατρώγεται εσωτερικά από το πάθος του όπως από το σαράκι το ξύλο.

Και έκτον. Το πάθος του φθόνου προσβάλλει και τους ανθρώπους στους οποίους κατευθύνεται. Κάνει μεγάλο κακό, κυρίως αν δεν έχουν οι άλλοι δύναμη και πνευματική ανδρεία για να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση.

Ο πρώτος που δίδαξε το φθόνο είναι ο διάβολος ο ίδιος. Αυτός, επειδή ζήλεψε την μεγάλη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο και επειδή δεν μπορούσε να καταφερθεί εναντίον του Θεού, καταφέρθηκε εναντίον του δημιουργήματος Του, του ανθρώπου. Ο διάβολος γνωρίζει ότι η μόνη οντολογική (διαρκής και πραγματική) ενότητα είναι η εν Χριστώ ενότητα, γι΄ αυτό και προσπαθεί με κάθε τρόπο να την καταργήσει. Έτσι δημιουργεί , διά του φθόνου, τις διαιρέσεις, που μας καταστρέφουν και δεν μας αφήνουν να αισθανθούμε ότι είμαστε μέλη του Σώματος του Χριστού και αδελφοί.

Ο μέγας Βασίλειος μας προτρέπει , αγαπητοί μου, να αποφύγουμε την αρρώστια του φθόνου που είναι διδάσκαλος θεομαχίας, σύγχυση φύσεως, συμφορά ανόητη, κακό αφόρητο, εύρημα δαιμόνων, σπορά του σατανά, αρραβώνας κολάσεως, εμπόδιο ευσέβειας, που μας στερεί την είσοδο μας στην Βασιλεία του Θεού. Στη θέση του φθόνου , με κόπο και μόχθο, ας αγωνιστούμε διά της συνεργούσης ημίν θείας Χάριτος να βάλουμε την εν Χριστώ φιλάδελφο και φίλεργο αγάπη. Αμήν!

π. Χ.Κ.

Μπορείτε να μας βρείτε:
error0

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019

Ε΄  ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Μτθ. 8,28-9,1)

Τα περισσότερα θαύματα που έκανε ο Χριστός, έγιναν κατόπιν αιτήσεων των ανθρώπων, και αφού προηγουμένως είχε ερευνήσει την πίστη τους. Υπήρχαν όμως και θαύματα που επεδίωξε να τα πραγματοποιήσει ο ίδιος. Για παράδειγμα, η ανάσταση του γιου της χήρας στη Ναΐν, έγινε χωρίς να το ζητήσει η πονεμένη μητέρα του νέου. Έκανε το θαύμα αυτό ο Ιησούς, επειδή σπλαχνίστηκε την γυναίκα αυτή, όπως διαβάζουμε στη σχετική περικοπή. Το ίδιο συνέβη , αγαπητοί μου αδελφοί, και με το θαύμα της σωτηρίας των δύο δαιμονιζομένων του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος. Οι δαιμονιζόμενοι αυτοί είχαν εγκαταλειφθεί από όλους τους ανθρώπους , συγγενείς και μη, γι΄αυτό και ο Κύριος ο ίδιος ενδιαφέρθηκε για αυτούς και τους λύτρωσε από τα δαιμόνια.

Η κατάστασή τους φρικτή και ανυπόφορη για τους ίδιους , αποκρουστική και εκφοβιστική για τους άλλους. «Χαλεπούς λίαν» τους χαρακτηρίζει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος. Από τη στιγμή που ο δαίμονας έκανε κατοικία τις υπάρξεις τους, αυτοί επέλεξαν για κατοικία τα μνήματα. Κυκλοφορούσαν γυμνοί , έτρεχαν στις ερημιές , έκοβαν με πέτρες το σώμα τους και έβγαζαν σπαρακτικές κραυγές. «Ο διάβολος, τον Αδάμ που ήταν ντυμένος με τη χάρη του Θεού, τον έντυσε με τα ρούχα της αισχύνης και αυτούς που ήταν ντυμένοι με ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τους γύμνωσε» (Άγιος Βασίλειος Σελευκείας). Μάλιστα ο Κύριος ρώτησε τον ένα ποιό είναι το όνομα του και ο δαίμονας απάντησε: «Λεγεὼν ὄνομά μοι , ὅτι πολλοὶ ἐσμέν». Η ρωμαϊκή λεγεώνα ήταν επίλεκτο σώμα στρατιωτών. Το ίδιο ήταν και οι δαίμονες που κρύβονταν μέσα στον δαιμονόπλητα πλάσματα του Θεού. Ήταν τα σκληρότερα από τα πονηρά πνεύματα. Μέσα , λοιπόν, στους ανθρώπους αυτούς υπήρχε τεράστια δαιμονική δύναμη που τους ταλαιπωρούσε πολύ.

Οι δαίμονες πρώτα ομολόγησαν την έχθρα τους εναντίον το Χριστού : «Τὶ ἡμῖν και σοὶ υἱὲ τοῦ Θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;» . Ο λόγος αυτός δείχνει την απροσμέτρητη διαφορά μεταξύ των δαιμόνων και του Κυρίου. Ακόμη είναι μια διακήρυξη της θείας εξουσίας του Ιησού και ταυτόχρονα το αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ Αυτού και των δαιμόνων. Η παράκληση να μην τους βασανίσει, προέρχεται από τον τρόμο ενός πανίσχυρου αντιπάλου, του οποίου δεν αγνοούν την δικαιοδοσία και τη δύναμη αν θέλει να τους τιμωρήσει. Η πανίσχυρη χάρη του Κυρίου, τους έκανε να φλογίζονται και να μην αντέχουν την παρουσία Του. Μετά οι δαίμονες ζήτησαν να μπουν μέσα στους χοίρους. Ο Κύριος άκουσε το αίτημά τους και το επέτρεψε, με αποτέλεσμα να κατευθυνθούν στη λίμνη και να πνιγούν οι χοίροι σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Οι Πατέρες λένε πως ο Κύριος επέτρεψε στους δαίμονες να μπουν μέσα στους χοίρους για πολλούς λόγους. Για να διδάξει τους ανθρώπους πόσο κακοποιά ήταν τα πνεύματα που είχαν μέσα τους οι δύο αυτοί άνθρωποι. Για να πληροφορηθούμε πως ο διάβολος, παρ΄όλη την κακουργία του, δεν έχει δικαιώματα ούτε και στους χοίρους, εάν δεν του το επιτρέψει ο Θεός. Ακόμη να μάθουμε πως εάν δεν συγκρατούσε τους δαίμονες η δύναμη του Χριστού, θα μας έκαναν χειρότερο κακό από ότι μας κάνουν. Τέλος ο θάνατος των χοίρων φανερώνει πως εξήλθαν οι δαίμονες από τους ανθρώπους και ότι θεραπεύτηκαν.

Αγαπητοί αδελφοί,

Στην «Κυριακή Προσευχή» παρακαλούμε τον Θεό να μας απαλλάξει από την ενέργεια του διαβόλου. «Ρύσαι ημάς από του πονηρού». Ο πονηρός δεν είναι μια αφηρημένη έννοια και ιδέα του κακού. Είναι παμπόνηρο πνεύμα που απεργάζεται  την καταστροφή μας. Η Εκκλησία μας, με το να συμπεριλαμβάνει στις Κυριακάτικες ευαγγελικές περικοπές τις θεραπείες των δαιμονιζομένων μας υπενθυμίζει την ύπαρξή του σατανά και τον κίνδυνο που διατρέχουμε από αυτόν αν παραδοθούμε στην επενέργειά του με τον τρόπο που ζούμε. Απεργάζεται ο διάβολος την καταστροφή μας η οποία δεν είναι σπάνια αν δούμε πόσες κατεστραμμένες και τσακισμένες ανθρώπινες υπάρξεις υπάρχουν γύρω μας , αν δεν θέλουμε να εθελοτυφλούμε. Και ενώ μπορεί να μην έχουμε εμπειρία παρόμοια με την περίπτωση του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος , μπορεί να μην έχουμε καταληφθεί εμείς ή οι γύρω μας σε τέτοιο ακραίο βαθμό από την δαιμονική ενέργεια, εν τούτοις τα διάφορα πάθη μας , καλλιεργούμενα υπό του πονηρού, μας ταλαιπωρούν πάρα πολύ και μας κάνουν να έχουμε «δαιμονώσα» ψυχή. Ο ακόλαστος, ο φιλάργυρος, ο θυμώδης, ο αιρετικός, ο υπερήφανος πειράζονται από τον πονηρό. Αφού ο Χριστός ήρθε να καταργήσει το κράτος του διαβόλου, ας Τον αγαπήσουμε και ας έχουμε στενές και ζωντανές σχέσεις μαζί Του μέσα στην Αγία Του Ορθόδοξη Εκκλησία , για να γλιτώσουμε από τις παγίδες του πονηρού. Αμήν!

π.Χ.Κ.

Μπορείτε να μας βρείτε:
error0