Ιερές Ακολουθίες και δραστηριότητες 1-31 Μαρτίου 2022

Συν Θεώ !

Όταν δεν αναφέρεται όνομα ιερού Ναου εννοείται στον Τίμιο Πρόδρομο

Α. Εσπερινοί

Τρίτη 1 Μαρτίου ώρα 5:30 μ.μ.

Πέμπτη 3 Μαρτίου ώρα 5:30 μ.μ.

Σάββατο 5 Μαρτίου 5:30 μ.μ.

Κυριακή 6 Μαρτίου Κατανυκτικός Εσπερινός στον Τίμιο Πρόδρομο ώρα 6 μ.μ.

Σάββατο 12 Μαρτίου ώρα 5:30 μ.μ.

Κυριακή 13 Μαρτίου Κατανυκτικός Εσπερινός στον Ιερό Ναό των Εισοδίων ( Κάτω Παναγία) ώρα 6 μ.μ.

Σάββατο 19 Μαρτίου ώρα 5:30 μ.μ.

Κυριακή 20 Μαρτίου Κατανυκτικός Εσπερινός στον Ι.Ν. Μεταμορφώσεως ώρα 6 μ.μ.

Πέμπτη 24 Μαρτίου ώρα 6 μ.μ. ο Πανηγυρικός Εσπερινός στον Ι.Ν. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Πορτοχέλι

Σάββατο 26 Μαρτίου στις 5:30 μ.μ.

Κυριακή 27/3 ο Κατανυκτικός Εσπερινός στον Ιερό Ναό Συνάξεως Θεοτόκου στις 6 μ.μ.

Β. Θείες Λειτουργίες

Σάββατο 5 Μαρτίου 7-10 π.μ. στον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων Ηλιοκάστρου . Αρχιερατική θεία Λειτουργία και το τεσσαρακονθήμερο Μνημοσύνου του μακαριστού π. Νικολάου Χατζή

Κυριακή 6 Μαρτίου 7 -9:45 το πρωί

Τετάρτη 9 Μαρτίου πρωί 7-9 η Προηγιασμένη (Των Αγίων Τεσσαράκοντα)

Παρασκευή 11 Μαρτίου 7-9 το πρωί η Προηγιασμένη

Σάββατο 12 Μαρτίου 7-9 το πρωί

Κυριακή 13 Μαρτίου 7-10 το πρωί

Σάββατο 19 Μαρτίου 7-9 το πρωί στην Παντάνασσα

Κυριακή 20 Μαρτίου 7-9:45 το πρωί

Παρασκευή 25 Μαρτίου 7-9:15 το πρωί (Του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, Εθνική Επέτειος)

Κυριακή 27 Μαρτίου 7-9:45 το πρωί

Γ. Το μεγάλο ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ (προσοχή στις ώρες και τους Ι. Ναούς)

Δευτέρα 7 Μαρτίου ώρα 5:30 μ.μ.
Τρίτη 8 Μαρτίου ώρα 5:30 μ.μ.
Τετάρτη 9 Μαρτίου 5:30 μ.μ.
Πέμπτη 10 Μαρτίου 5:30 μ.μ.
Τρίτη 15 Μαρτίου στον Προφήτη Ελισσαίο 5:00 μ.μ.
Πέμπτη 17 Μαρτίου 5:30 μ.μ.
Δευτέρα 21 Μαρτίου στις 5 μ.μ.
Τρίτη 22 Μαρτίου 5:30 μ.μ.
Πέμπτη 31 Μαρτίου στην Αγία Θεοδώρα ώρα 5:30 μ.μ.

Δ. Απογευματινές Ακολουθίες των Προηγιασμένων ώρα 6 μ.μ.

Τετάρτη 16 Μαρτίου

Τετάρτη 23 Μαρτίου και

Τετάρτη 30 Μαρτίου με θείο κήρυγμα.

Ε. Μελέτη Αγίας Γραφής

Τις Δεύτερες: ώρα 5 μμ

14/3 θα προηγηθεί το Ιερό Ευχέλαιο)
21/3 θα προηγηθεί το Μεγάλο Απόδειπνο

ΣΤ. ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ στο κέντρο Νεότητας

Τρίτη 1 Μαρτίου ώρα 8:30 μ.μ.

Πέμπτη 3 Μαρτίου ώρα 8:30 μ.μ.

Παρασκευή 4 Μαρτίου ώρα 8:30 μ.μ.

Κυριακή 6 Μαρτίου ώρα 9 μ.μ.

Κυριακή 13 Μαρτίου ώρα 9 μ.μ.

Τετάρτη 16 Μαρτίου ώρα 8:30 μ.μ.

Πέμπτη 17 Μαρτίου ώρα 8:30 μ.μ.

Κυριακή 20 Μαρτίου ώρα 9 μ.μ.

Τετάρτη 23 Μαρτίου ώρα 8:30 μ.μ.

Τετάρτη 30 Μαρτίου ώρα 8:30 μ.μ.

Πέμπτη 31 Μαρτίου ώρα 8:30 μ.μ.

Ζ. Συνάξεις Νέων

Τις Κυριακές 6, 13 και 20 Μαρτίου στο Κέντρο Νεότητας ώρα 7:30 μ.μ.
Τα θέματα θα ανακοινωθούν εγκαίρως.

Η. Ιερά Εξομολόγηση στον Ιερό Ναό ή στο Κεντρο Νεότητας κατόπιν συνεννόησης.

Θ. Κατήχηση παιδιών δημοτικού : Στις 6, 13, 20 και 27 Μαρτίου 10:30με 11:30 το πρωί στον Ιερό Ναό.

Ι. Δημιουργική απασχόληση με την κυρία Αγγελική Μπουγιατιώτη -Μανιάτη. Τα Σάββατα 5,12,19 και 26 Μαρτίου ώρα 12 το μεσημέριστο κέντρο νεότητας

ΙΑ. Κατήχηση νέων γυμνασίου και λυκείου τις Κυριακές 6, 13 και 20 Μαρτίου ώρα 10:45 με 12 το μεσημέρι στο κέντρο νεότητας.( την Κυριακή 27/3 θα έχουμε την ανάβαση στον Προφήτη Ηλία (ώρα 10:45 π.μ. – 2:30 μ.μ.)

ΙΒ. Ιερό Ευχέλαιο

Δευτέρα 14 Μαρτίου στις 5 μμ στον Ιερό Ναό , πριν την μελέτη της Αγίας Γραφής

ΙΓ. Οι Χαιρετισμοί στην Υπεραγία Θεοτόκο τις Παρασκευές 11, 18 και 25 Μαρτίου ώρα 6:30 μ.μ.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ

ΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΦΙΛΟΠΤΩΧΟ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΣΑΣ ΚΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΠΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΟΥΡΙΚΑ , ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΜΑΣ , ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 27/2 ΩΡΑ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΠΛΑΤΕΙΑ

ΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΟ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ

ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΑΛΑΝΤΙΟΥ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ

ΚΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΕΡΙΠΟΥ ΣΤΙΣ 9:30 ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΟ: 698 4358986

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ  2022

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

​«Τοὺς Τρεῖς μεγίστους φωστήρας τῆς Τρισηλίου Θεότητος», τὰτρία μεγάλα ἀστέρια ποὺ παίρνουν φῶς ἀπὸ τὸν Ἥλιο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Τρεῖς Ἱεραρχας, Προστάτας τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας,πανηγυρίζει, ἀδελφοί μου, σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία. Ἀνάξια τὰχείλη μας καὶ φτωχὰ τὰ λόγιά μας γιὰ νὰ τοὺς ἐγκωμιάσουμε ὅπως τοὺς ἀξίζει.

​Δεκαεπτὰ αἰῶνες ἔχουν περάσει ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ ἔζησαν, καὶὅμως δὲν ξεχάστηκε οὔτε ἡ διδασκαλία τους, οὔτε οἱ ξεχωριστές τους προσωπικότητες. Τί νὰ εἶναι, ἀλήθεια, αὐτὸ ποῦ τοὺς κάνει τόσο μεγάλους; Μήπως ἡ πολύπλευρη μόρφωσή τους; Ὄντως , δὲν ὑστεροῦσαν σ΄αὐτό. Ὁ Μέγας Βασίλειος εἶχε σπουδάσει ὅλες τὶς γνωστὲς –τότε- ἐπιστῆμες: Νομική, Φιλοσοφία, Ἀστρονομία, Ἰατρική. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος, ἄριστος θεολόγος καὶ ἐξαιρετικὸς ποιητής, ἐξακολουθεῖ νὰ μᾶς ἐμπνέει καὶ νὰ μᾶς φωτίζει μὲ τὰ βαθυστόχαστα καὶ ἰδιαίτερου λυρικοῦ μεγαλείου συγγράμματά του. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, «ὁ βασιλιάς του ἄμβωνα», «ὁ χρυσοὺς τὴν γλώτταν» ὅπως δικαίως ἔχει ὀνομαστεῖ, ὑπῆρξε καὶ ὑπάρχει πρότυπο ἱεροκήρυκα, ἄριστος χειριστὴς τοῦ λόγου, σπάνιος ρήτορας καὶ βαθὺς γνώστης τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν Ὀρθοδόξων δογμάτων. Μήπως ἡκοινωνικὴ δράση ποὺ ἀνέπτυξαν καὶ οἱ Τρεῖς, μᾶς κάνει νὰ τοὺς θυμόμαστε μέχρι σήμερα; Καὶ στὸν τομέα αὐτὸ διακρίθηκαν.  Ἀνῆλθαν στὸν τρίτο βαθμὸ τῆς ἱερωσύνης, ἦταν ἐπίσκοποι της Ἐκκλησίας. Ὁ Μέγας Βασίλειος στὴν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας , οἱἍγιοι Γρηγόριος καὶ Ἰωάννης στὸ θρόνο τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Ὡς ἐπίσκοποι, ἦταν πραγματικοὶ πατέρες γιὰτοὺς πιστούς. Ἀρκεῖ νὰ θυμηθοῦμε τὴ «Βασιλειάδα» –  καρπὸς τῶν κόπων τοῦ Ἱεράρχη τῆς Καισαρείας- ἦταν ἕνα συγκρότημα ἀπὸφιλανθρωπικὰ ἱδρύματα: ὀρφανοτροφεῖα, γηροκομεῖα καὶθεραπευτήρια καθὼς καὶ τὰ καθημερινὰ σισίτια ποὺ ὀργάνωσε στὴν Κωνσταντινούπολη Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος  και ἔβρισκαν φαγητὸ χιλιάδες ἄνθρωποι.

Αὐτὸ ποὺ τοὺς κάνει τόσο μεγάλους καὶ τόσο ἐπίκαιρους γιὰ ἐμᾶς σήμερα,  εἶναι ἡ ἐνάρετη ζωή τους. Τὰ πλούσια ψυχικὰ τοὺς χαρίσματα, ἀποτέλεσμα τῆς ἀσκητικῆς τους βιοτής, τῆς ζωντανῆς πίστης τους καὶ τοῦ ἀδιάλειπτου ἀγώνα τους. Ἡ ἁγιότητά τοὺς , τοὺς καθιστὰ ἀσύγκριτους μὲ ὅλα τὰ μεγάλα πνεύματα ποὺ πέρασαν ἀπὸτὸν κόσμο ὅλες τὶς ἐποχές. Εἶχαν τὴν ἄνωθεν σοφία τὴν κατὰ Χριστὸν παιδεία καὶ τὴν κατὰ κόσμον μόρφωση σὲ ὕψιστο βαθμό. Ὅλοι μας, πάντα ἀναζητοῦμε καλοὺς δασκάλους , ἐνάρετους ἱερεῖς, ἔντιμους ἐπαγγελματίες, ἔμπιστους φίλους. Ψάχνουμε πρότυπα καὶ ὑποδείγματα ζωῆς. Δὲν εἶναι ὅμως εὔκολο νὰ τά βροῦμε. Πολλὲς φορὲς ἀπογοητευόμαστε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους,  κυρίως οἱ νέοι. Ἂς προστρέξουμε ὅμως, ὄχι ἀλλοῦ , ἀλλὰ στὴν Ἐκκλησία μας. Τὴν ἀείρροη πηγὴ προτύπων,  ἁγιότητας, γνησιότητας, ἔνθεης ζωῆς. Ὅποιος ἔχει τὸ Θεὸ μέσα του, ὅπως οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες, τότε μόνον μπορεῖ  νὰ ὑπηρετεῖ σωστὰ καὶ ὁλοκληρωμένα τὴν ἐπιστήμη του, τὴν τέχνη του ἢ τὸ λειτούργημά του. Ἂς τοὺς μιμηθοῦμε , ἂς μελετήσουμε  τὸ βίο καὶ τὰ συγγράμματά τους. Ἐκεῖ θὰ βροῦμε τὴν ἐλπίδα ποὺψάχνουμε στὴν δύσκολη καθημερινότητά μας. Σήμερα ὁ κόσμος μας προβληματίζεται γύρω ἀπό τήν περίφημη «κρίση», πού βολεύεται νά τήν θεωρεῖ κρίση μόνον οἰκονομική, ξεχνώντας τίς πνευματικές καί κοινωνικές διαστάσεις της. Ἄν είχαμε παραδειγματισθεῖ ἀπό τόντρόπο πού οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες ἀντιμετωπίζουν τόν πλοῦτο καί τά ὑλικά ἀγαθά, πόσο διαφορετικά θά ἦταν τά πράγματα.

Ἄς ἀκούσουμε τόν Μέγα Βασίλειο νά μᾶς ἐξηγεῖ πῶς ἡ πλεονεξία ἀδικεῖ τό κοινωνικό σύνολο καί πῶς θά πρέπει ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει νάἀπολαμβάνει τίς δωρεές τοῦ Δημιουργοῦ Του μέ διάθεση εὐχαριστίας:

«Ἐσύ δέν εἶσαι πλεονέκτης; Δέν εἶσαι ἅρπαγας, ἐφ’ ὅσον σφετερίζεσαι σάν δικά σου ἐκεῖνα πού δέχθηκες ἀπό τόν Θεό, γιά νά τά διαχειρισθῇς ὡς οἰκονόμος; Ἤ μήπως ἐκεῖνος πού κλέβει τά ροῦχα κάποιου καί τόν ἀφήνει γυμνό θά ὀνομασθεῖ λωποδύτης, ἐνῶ αὐτός πού δέν ντύνει τόν γυμνό ἀξίζει κάποια ἄλλη ὀνομασία; Τό ψωμί, πού ἐσύ κατακρατᾶς, ἀνήκει στόν πεινασμένο. Τό ροῦχο πού φυλᾶς σέ ἀποθῆκες ἀνήκει στόγυμνό. Τά παπούτσια πού σαπίζουν στό σπίτι σου ἀνήκουν στόν ξυπόλητο. Τό χρῆμα πού φυλᾶς χωμένο στή γῆ, ἀνήκει σ’ ἐκεῖνον πού τό ‘χει ἀνάγκη. Ἑπομένως, τόσους ἀδικεῖς, ὅσους θά μποροῦσες νά εὐεργετήσεις».

«”Εἴτε τρῶτε εἴτε πίνετε εἴτε κάνετε ὁ,τιδήποτε, ὅλα νά τά κάνετε πρός δόξαν Θεοῦ”. Ὅταν κάθεσαι στό τραπέζι, νά προσεύχεσαι. Ὅταν παρέχεις τό ψωμί στόν ἑαυτό σου, νά εὐχαριστεῖς Ἐκεῖνον πού σοῦ τό ἔδωσε. Τελείωσε ἡ ἡμέρα; Νά εὐχαριστεῖς Αὐτόν, πού μᾶς χάρισε καί τόν ἥλιο, γιά νά ἐξυπηρετεῖ τά ἔργα τῆς ἡμέρας καί τή φωτιά μᾶς χορήγησε, γιά νά μᾶς φωτίζει τή νύχτα καί νά ἐξυπηρετεῖ τίς λοιπέςἀνάγκες τῆς ζωῆς μας».

​Ἀδελφοί μου,

​         Ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ καί ἡ προστασία τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν, εἴθε νά μᾶς συνοδεύουν πάντοτε καί νά φωτίζουν τό δρόμο, τή σκέψη, τή ζωή μας καί ἰδιαίτερα τους νέους τῆς πατρίδας μας. Ἀμήν!

​π. Χρ.Κ.

Συν Θεώ !

Α. Εσπερινοί

Ώρα 5:00 μ.μ.

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου

Σάββατο 5 Φεβρουαρίου

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου

Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου

Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου

Σάββατο 12 Φεβρουαρίου

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου

Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου ( στον Άγιο Βασίλειο)

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου

Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου

Σάββατο 26 Φεβρουαρίου

Β. Θείες Λειτουργίες

Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 7:30 -9:30 το πρωί στο εξωκλήσι της Αγιας Θεοδώρας.

Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 7-9:45 το πρωί

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 7-9 το πρωί

Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου ( Αγίου Χαραλάμπους) στο εξωκλήσι του
Αγίου Ανδρέου στην περιοχή «λουτρό» 7:30-9:30 το πρωί

Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 7-9:45 το πρωί

Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 7-9 το πρωί στον Άγιο Βασίλειο

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 7-9 το πρωί στον Άγιο Βασίλειο ( Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας)

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 7-9:45 το πρωί

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου ( πρώτη και δεύτερη εύρεση της Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου) 7-9:30 το πρωί

Σάββατο 26 Φεβρουαρίου ( Ψυχοσάββατο) 7-9 το πρωί

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 7-9:45 το πρωί

Γ. Βραδινή θεία Λειτουργία

Τρίτη 1 Φεβρουαρίου ( για την εορτή της Υπαπαντής) 6-9 το βράδυ

Δ. Προσκύνημα στον Προφήτη Ηλία Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 10:30 το πρωί

Ε. Μελέτη Αγίας Γραφής

Τις Δεύτερες 7,14, και 28 Φεβρουαρίου 5-6:15 στον Τίμιο Πρόδρομο

ΣΤ. ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ στο κέντρο Νεότητας ώρα 8:30 το βράδυ

3,8,10,13,15,16,17, 24 και  28 Φεβρουαρίου

Ζ. Συνάξεις Νέων

Την Κυριακη 13 Φεβρουαρίου 6:30-8:30 στο Κέντρο Νεότητας

Η. Ιερά Εξομολόγηση στον Ιερό Ναό ή στο Κεντρο Νεότητας κατόπιν συνεννόησης.

Θ. Κατήχηση παιδιών δημοτικού : Στις 6, 13, 20 και 27 Φεβρουαρίου 10:30 με 11:30 το πρωί στον Ιερό Ναό.

Ι. Δημιουργική απασχόληση με την κυρία Αγγελική Μπουγιατιώτη -Μανιάτη. Τα Σάββατα 5,12,19 και 26 Φεβρουαρίου ώρα 12 το μεσημέρι στο κέντρο νεότητας

ΙΑ. Κατήχηση νέων γυμνασίου και λυκείου τις Κυριακές 6, 20 και 27 Φεβρουαρίου ώρα 10:45 με 12 το μεσημέρι στο κέντρο νεότητας.( την Κυριακή 13/2 έχουμε την ανάβαση στον Προφήτη Ηλία)

ΙΒ. Ιερό Ευχέλαιο

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου στις 5 μμ στον Ιερό Ναό , πριν την μελέτη της Αγίας Γραφής

Συν Θεώ !

Α. Εσπερινοί

Ώρα 5 μ.μ.

10 Ιανουαρίου

12 Ιανουαρίου

15 Ιανουαρίου

17 Ιανουαρίου

22 Ιανουαρίου

24 Ιανουαρίου στον Άγιο Βασίλειο

26 Ιανουαρίου

29 Ιανουαρίου

31 Ιανουαρίου

Β. Θείες Λειτουργίες

14 Ιανουαρίου 7-9 το πρωί

15 Ιανουαρίου 7-9 το πρωί

16 Ιανουαρίου 7-9:45 το πρωί

18 Ιανουαρίου στο εξωκλήσι του
Αγίου Αθανασίου στον κάμπο 7:30-9:30 το πρωί

23 Ιανουαρίου 7-9:45 το πρωί

25 Ιανουαρίου στον Άγιο Βασίλειο 7-9:30 το πρωί

27 Ιανουαρίου 7-9 το πρωί

28 Ιανουαρίου 7-9 το πρωί

30 Ιανουαρίου 7-9:45 το πρωί

Γ. Βραδινή θεία Λειτουργία

Σάββατο 8 Ιανουαρίου 6-8:30 το βράδυ

Δ. Προσκύνημα στον Προφήτη Ηλία στο βουνό

Κυριακή 9 Ιανουαρίου 10:30 το πρωί με 2:30 το μεσημέρι (αν το επιτρέψει ο καιρός)

Ε. Μελέτη Αγίας Γραφής

Τις Δεύτερες 10, 17 και 31 Ιανουαρίου 5-6:15 στον Τίμιο Πρόδρομο

ΣΤ. ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ στο κέντρο Νεότητας ώρα 8:30 το βράδυ

11, 13, 28 ,  30 και 31 Ιανουαρίου

Ζ. Συνάξεις Νέων

Τις Κυριακές 23 και 30 Ιανουαρίου 6:30-8:30 στο Κέντρο Νεότητας

Η. Ιερά Εξομολόγηση τα Σάββατα 15 και 22 Ιανουαρίου 6-7:30 μμ στον Ιερό Ναό ή κατόπιν συνεννόησης.

Θ. Κατήχηση παιδιών δημοτικού : Τις Κυριακές 16,23 και 30 Ιανουαρίου 10:30 με 11:30 το πρωί

Ι. Δημιουργική απασχόληση με την κυρία Αγγελική Μπουγιατιώτη -Μανιάτη Τα Σάββατα 15,22, και 29 Ιανουαρίου ώρα 12 το μεσημέρι στο κέντρο νεότητας

ΙΑ. Κατήχηση νέων γυμνασίου και λυκείου τις Κυριακές 16,23 και 30, Ιανουαρίου ώρα 10:45 με 12 το μεσημέρι στο κέντρο νεότητας.

ΑΓΙΟ ΔΩΔΕΚΑΗΜΕΡΟ ΣΕ ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ π. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΚΑΡΑΒΙΑ ΣΤΗ 10η ΣΥΝΑΞΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

2/1/2022

​Αγαπητοί αδελφοί!

Αφού σας ευχαριστήσω θερμά για τη σημερινή παρουσία σας στη 10η  Σύναξη  Αναγνωστών και συνεργατών στη θεία λατρεία της αρχιερατικής περιφέρειας Ερμιονίδος αλλά και για την διάθεση συνεργασίας  και την προσφορά Σας στην λειτουργική ζωή των ενοριών μας, σας μεταφέρω τις πατρικές ευχές για το Άγιο Δωδεκαήμερο και τις ευχαριστίες του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ.κ. Εφραίμ. 

Το θέμα της εισηγήσεως που θα παρουσιάσω στην αγάπη σας είναι:  «Άγιο Δωδεκαήμερο σε ένα τοπίο πανδημίας».   Θα επικεντρώσουμε όμως τη σκέψη μας στην ανεύρεση εσωτερικών αντισωμάτων (με τον προσωπικό πνευματικό μας αγώνα) και εξωτερικών αντισωμάτων (από τη σύναψη υγιών πνευματικών σχέσεων και συμμαχιών)  που θα μας καταστήσουν ικανούς να αντιμετωπίσουμε την παρούσα συγκυρία προς σωτηρία και ωφέλεια ψυχοσωματική. Έχουμε την απόλυτη βεβαιότητα ότι ο Θεός που επέτρεψε τον πειρασμό αυτό, θα δώσει και την έκβαση και την  υπέρβασή του, κατά τον πλούτο της αγαθότητάς Του. Τα αντισώματα αυτά καλλιεργούνται και αυξάνουν με την πνευματική ζωή αλλά και την εκκλησιαστική ζωή του καθενός μας. 

Η πνευματική ζωή, αυτή την οποία όλοι, θεωρώ, επιθυμούμε να ζήσουμε, η εν Χριστώ ζωή όπως ορθότερα λέγεται, δεν είναι συνέπεια συνήθειας και επανάληψης συγκεκριμένων κινήσεων και μορφών λατρείας, αλλά πηγάζει από κάποιες αποφάσεις. Αυτές οι αποφάσεις,  με τη σειρά τους, δοκιμάζονται στο «καμίνι» των πειρασμών και συγκυριών, ώσπου να γίνουν πια (οι αποφάσεις αυτές) μια μόνιμη κατάσταση κατά την οποία -σύμφωνα με την εμπειρική θεολογία- το Άγιο Πνεύμα κατοικεί μέσα στην ύπαρξη του ανθρώπου και τον οδηγεί σε εντελώς διαφορετικές εμπειρίες. Τον οδηγεί σε εμπειρίες  που δεν μοιάζουν και δεν συγκρίνονται με καμιά άλλη από όσες σαν άνθρωποι έχουμε ζήσει ως τώρα και αποτελούν πρόγευση της αιώνιας μακαριότητας, δηλαδή της ευτυχίας, της χαράς και της απελευθέρωσης από καθετί γήινο που μας δεσμεύει και έχει βαθύτερη γενεσιουργό αιτία την επιθυμία της σαρκός.

Η εν Χριστώ ζωή, λοιπόν, είναι μια διαφορετική εμπειρία την οποία επιθυμούμε να γευτούμε. Τί, όμως,  μας εμποδίζει να εκπληρώσουμε αυτή μας την επιθυμία; Πρώτα και κύρια η κατάκριση των αδελφών μας. Ας αναρωτηθούμε ποιές είναι οι βαθύτερες ψυχικές αιτίες της κατάκρισης. Η βασική αιτία που μας οδηγεί να κατακρίνουμε τους άλλους κρυφά ή φανερά είναι κατά κύριο λόγο οι δικές μας κρυφές επιθυμίες που δεν μπορούμε εμείς για διάφορους λόγους να εκπληρώσουμε. Αν όντως δεν μας εκφράζουν οι πράξεις των άλλων που κατακρίνουμε, αυτό θα φανεί στην πορεία. Ας πάρουμε όμως ως δεδομένο πως το χαρακτηριστικό γνώρισμα του ανθρώπου είναι το ευμετάβλητο ως προς τις αποφάσεις του και ανικανοποίητο,  το αψίκορον ως προς τις επιθυμίες του. Επίσης, το ότι η στάση ζωής μας, καθορίζεται από τις εκάστοτε συνθήκες και από το τι μας συμφέρει σε προσωπικό, οικογενειακό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Με αυτά τα δεδομένα, σπανίως  σκεπτόμαστε και συνειδητοποιούμε την μετά θάνατον προοπτική μας και το πώς αυτή μπορεί να επηρεάσει προς θετική κατεύθυνση τις πράξεις μας όσο ζούμε στον κόσμο αυτό.

        Για να σταματήσει όμως αυτή η κατάσταση της έντονης κατακρίσεως του πλησίον μας, τίθενται αυτομάτως  σε ισχύ οι λεγόμενοι «πνευματικοί νόμοι» για να αφυπνιστεί η όχι ακόμη πορωμένη (ναρκωμένη και αδρανής) συνείδησή μας. Και έτσι,  επαναλαμβάνουμε  και εμείς  συνειδητά ή όχι  το εξής γνωστό  μοτίβο:

      Για όλα αυτά που κατηγορούσαμε ως τώρα τους άλλους και κυρίως για θέματα πίστεως, τοποθέτησης απέναντι στις επιταγές της Εκκλησίας και στάσης ζωής [ενδεικτικά αναφέρω μερικά: πώς αντιμετωπίζουμε τις εκτρώσεις, πώς επιλέγουμε τον/την σύζυγό μας, ποιός είναι ο σεξουαλικός προσανατολισμός μας, πώς αντιλαμβανόμαστε την εντιμότητα, ποιά σχέση έχουμε με την παραβατικότητα και με εξαρτήσεις πάσης φύσεως, ποιός είναι ο ιδεολογικός μας προσανατολισμός, ποιά αίσθηση του δικαίου έχουμε κ.ά.] έρχονται έτσι οι συνθήκες και πράττουμε εμείς οι ίδιοι αυτά που κατηγορούσαμε.  Έτσι, σε μια στιγμή από κατήγοροι γινόμαστε κατηγορούμενοι. Αυτά για τα οποία δυσφορούσαμε βλέποντάς τα στους συνανθρώπους μας, συμβαίνουν τώρα σε εμάς τους ίδιους. Αρχικά ως σκέψεις και πειρασμοί του μυαλού.  Μετά, αφότου τα πράξουμε, μας ταλαιπωρούν ως τύψεις και ενοχές. Κατόπιν, ανάλογα –όπως είπαμε– με το πόσο πορωμένη ή αφυπνισμένη είναι η συνείδησή μας,  κάποιες φορές τα συνηθίζουμε μαθαίνοντας να ζούμε με αυτά και λέμε: «άνθρωποι είμαστε δεν είμαστε τέλειοι…».  Κάποιες άλλες φορές μεταμελούμαστε, γίνεται δηλαδή μια έκρηξη μέσα μας υπό το βάρος των ενοχών που μας οδηγούν στην σκέψη: «πώς εμείς τα κάναμε αυτά, πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο,  εμείς,  που είμαστε τόσο καλοί και ξεχωριστοί σε σχέση με τους άλλους…», κατά τη γνώμη μας πάντα.  Η έκρηξη αυτή της μεταμέλειας, σαν πυροτέχνημα σβήνει γρήγορα και εμείς μένουμε ίδιοι. 

Η υγιέστερη αντίδραση όταν ανακαλύψουμε πως κάνουμε αυτά που κατηγορούσαμε τους άλλους και μας την προτείνει η Εκκλησία μας είναι η ειλικρινής μετάνοια. Η μετάνοια θεραπεύει την ψυχή και ανακουφίζει ακόμη και τον βιολογικό μας οργανισμό. Αλλά για να υπάρξει μετάνοια χρειάζεται η παρουσία του Αγίου Πνεύματος μέσα μας. Με την μετάνοια πρώτα-πρώτα σταματάμε αυτομάτως και πλήρως να κατακρίνουμε τους άλλους.   Μετά, σιγά-σιγά αλλά σταθερά, θεραπεύονται και οι πληγές της ψυχής μας. Σε διαφορετική περίπτωση, μπαίνουμε στον φαύλο κύκλο: 

Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος του φαινομενικά «καλού χριστιανού», ένας τύπος που συστηματικά καλλιεργείται στο χώρο της Εκκλησίας, χωρίς αυτός φυσικά να εκφράζει τον τρόπο ζωής που προτείνει η Εκκλησία. Αυτόν τον υποκριτικό και εγωκεντρικό (ωστόσο ατελή όπως και ο άνθρωπος) τρόπο πνευματικής ζωής συνηθίσαμε, αυτόν με το παράδειγμά τους  μας δίδαξαν οι προγενέστεροι, ( χωρίς καθόλου να παραθεωρούμε  τις φωτεινές εξαιρέσεις) με αυτόν μεγαλώσαμε, αυτόν κατηγορούμε αλλά και αυτόν πιστά κατά κανόνα ακολουθούμε. Έξοδο οριστική από αυτόν, όπως είπαμε, φέρνει μόνο η εν Χριστώ μετάνοια με ύψιστη έκφρασή της το ιερό μυστήριο της εξομολόγησης.  

Αντιλαμβανόμαστε κατόπιν αυτών των διαπιστώσεων ποιά είναι η αιτία του χαμηλού πνευματικού επιπέδου (δηλαδή της όχι εν Χριστώ ζωής) της πλειοψηφίας των ανθρώπων της εκκλησίας  οι οποίοι κατά τα άλλα είναι, (είμαστε)  πολύ καλοί,  ευυπόληπτοι και φιλήσυχοι άνθρωποι, ελεήμονες και εγκάρδιοι μέχρι να τους πειράξεις το «εγώ» τους, (μέχρι να μας πειράξει κάποιος το «εγώ» μας).   Εσείς,  οι νεότεροι βλαστοί της Εκκλησίας και συνεργάτες στο έργο της θείας λατρείας, μπαίνοντας σε αυτόν τον φαύλο κύκλο που προηγουμένως εντοπίσαμε, συχνά κυριεύεστε από  μια ισχυρή απογοήτευση και αντιλαμβάνεστε και εσείς και όλοι οι προγενέστεροί σας, περίτρανα, πως πήρατε και πήραμε λάθος δρόμο. Γίνεται φανερό πως χτυπάμε  τα συμπτώματα και όχι την αιτία της κατάστασής μας και πασχίζουμε να  φτιάχνουμε διαρκώς  την καλή εικόνα μας  και όχι την εικόνα του Θεού μέσα μας.  Ο Χριστός μάς θέλει ετοιμοπόλεμους και μαχητές, μη σκανδαλιζόμενους και μη αιφνιδιαζόμενους.

Η τελευταία δεκαετία,  με όλες τις αλλαγές στην καθημερινότητα που επέφερε, μας έδειξε έντονα πως δεν τα έχουμε αυτά. Αναδείχτηκε σταδιακά  ένας άλλος,  ένας  νέος τρόπος πνευματικής ζωής. Η «ηλεκτρονική πνευματική ζωή», ας την ονομάσουμε έτσι.  Διευκρινίζω στο σημείο αυτό το αυτονόητο: η εξέλιξη της τεχνολογίας και επικοινωνίας όταν χρησιμοποιείται από εμάς με ωριμότητα επιφέρει μεγάλα οφέλη σε όλους τους τομείς της κοινωνικής, προσωπικής αλλά και της εκκλησιαστικής/λατρευτικής μας ζωής. Αρκετοί νέοι  αλλά και πιο ηλικιωμένοι χριστιανοί όμως,  ζουν σχεδόν αποκλειστικά ηλεκτρονική πνευματική ζωή. Πνευματικότητα δηλαδή ανάλογη με τη δύναμη των megabites και του wifi  που διαθέτει και έχει πρόσβαση το κινητό. Ακούν από τα σύγχρονα τηλέφωνά  τους,  τους υπολογιστές τους  και τους τηλεοπτικούς δέκτες τους τις ιερές ακολουθίες,  ομιλίες εγγάμων και αγάμων κληρικών και μοναχών , σύγχρονων θεολόγων και «ειδικών» αγνώστων κατά κανόνα  ως προς τη φυσική τους παρουσία, παίρνουν τηλε-κατευθύνσεις για το πώς να εκφράζουν την πίστη, διδάσκονται  τον λόγο του Θεού ηλεκτρονικά  και προχωρούν στην άκοπη και απερίσκεπτη πολλές φορές  συστράτευση με τις απόψεις,   τις τοποθετήσεις και τις  τάσεις της επικαιρότητας  και στάσεις ζωής όπως αυτές τις  ακούν ή τις διαβάζουν,  αδρανώντας για την εσωτερική τους κατάσταση  και καλλιέργεια σε φυσικό χρόνο και από φυσικά πρόσωπα.  Με αυτόν τον νέο τρόπο πνευματικής ζωής  και με αυτή την συνήθεια στην παρούσα  συγκυρία  τόσο της οικονομικής κρίσης  αλλά και της υγειονομικής  κρίσης  της πανδημίας σε συνδυασμό με τα άλλοθι που απλόχερα μας προσφέρει,  αποξενωνόμαστε μεταξύ μας, καθώς όλοι λίγο ή πολύ έχουμε αυτοματοποιήσει το μυαλό και τα πνευματικά μας αντανακλαστικά. Με τον τρόπο αυτό βαθαίνει πολύ περισσότερο αυτή η αποξένωση, οδεύοντας σταδιακά σε ολικό αποπροσανατολισμό από τον στόχο ζωής μας που αποφασίσαμε πως είναι ένας: το να γίνει η ζωή μας εν Χριστώ ζωή.  

Σε σχέση με τις περασμένες δεκαετίες, πρωτόγνωρα διλήμματα απασχολούν ακολούθους διαφόρων θρησκειών και ομολογιών. Φτάσαμε σε πλήρη  σύγχυση και εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί. Δεν μπορούμε να ορίσουμε την έννοια του «ιερού».   Αιτίες  διχασμών που υπήρχαν σε λανθάνουσα μορφή, τώρα εκδηλώνονται φανερά. Διάφορες  ερμηνείες όπως:  το εμβόλιο είναι το χάραγμα του αντίχριστου,  η πανδημία δεν υπάρχει (ακούγαμε πριν ενάμιση χρόνο) και άλλες παρόμοιες- δεν τις αναφέρω, τις ξέρετε και μας έχουν κουράσει-   έκαναν την εμφάνισή τους και βρήκαν εύπιστους υποστηρικτές που κατέφυγαν στις απόψεις αυτές για να καλύψουν την ανεπέρκειά τους την πνευματική και την μορφωτική, θέλοντας να αποποιηθούν τις ευθύνες τους στο τώρα, στο σήμερα. Έτσι,  ο σύγχρονος άνθρωπος αποϊεροποίησε μέσα του το ανεκτίμητο δώρο της ζωής, έγινε είτε κυνικός και χωρίς αισθήματα, είτε ακραία συναισθηματικός και φοβικός. Να τονίσουμε εδώ  πως όλες οι απόψεις είναι σεβαστές αλλά με τον τρόπο που τις δεχόμαστε,  υπό την επήρεια του φόβου και της ανασφάλειας, δεδομένης και της έντονης επιρροής που αφήσαμε να ασκούν επάνω μας τα ηλεκτρονικά μέσα,  γίνονται άμεσα αποδεκτές χωρίς να τους δίνουμε  χρόνο να ωριμάσουν μέσα μας, υποκύπτοντας όλοι,  αμαχητί, στον πειρασμό της ευκολίας που χαρακτηρίζει την μετανεωτερική εποχή. 

Όλη αυτή η αφιλόξενη επικαιρότητα  μας αναγκάζει όμως –θέλουμε δεν θέλουμε– να σκεφτούμε όχι με ταχύτητες 5G   αλλά σε εγκόσμιο χρόνο. Να σκεφτούμε   δηλαδή, περισσότερο πρακτικά και προσγειωμένα,  όλα τα ανθρώπινα  πράγματα και να διακρίνουμε τις καταστάσεις αποδίδοντας, κατά το ευαγγέλιο,  τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.  Με προσοχή,   ταυτόχρονα,  να μην σκανδαλίσουμε κανέναν αδελφό μας.  Αφού το επιτύχουμε αυτό, να αναρωτηθούμε  το τι σημαίνει για εμάς το πρόσωπο του Σαρκωθέντος, Περιτμηθέντος και εν Ιορδάνη Επιφανέντος Ιησού Χριστού.  Είναι για μας Υιός Θεού και Σωτήρας ψυχών και σωμάτων όλων των ανθρώπων και κατεξοχήν των πιστών ή δεν είναι; Από εκεί απορρέει η στάση ζωής που στην Εκκλησία  του Χριστού ονομάζεται «υπάκοη». Υπακοη σημαίνει ζωή και ανυπακοή σημαίνει θάνατος, μας διδάσκει η εμπειρία των ασκητών. Είναι πράγματι πολύ δύσκολο να χωρέσει στον «σκληρό δίσκο» του  μυαλού του σύγχρονου ανθρώπου, του μηχανικά σκεπτόμενου, αυτή η έννοια της εν Χριστώ υπακοής που είναι και  η ουσία της εν Χριστώ αγιοπνευματικής  ζωής. Κυριαρχούν στη σκέψη του  τρία ρήματα : «θέλω», «ξέρω», «μπορώ» ενώ η εν Χριστώ υπακοή αλλάζει την βολική αυτή αλληλουχία των ενεργητικών ρημάτων ως εξής: Κύριε θέλω αυτό που εσύ θέλεις, να πράττω το θέλημά Σου, ξέρω πως Εσύ είσαι ο Δημιουργός και σωτήρας μου και με τη δύναμή σου μπορώ τα πάντα.  Πού να υπακούουμε όμως; Γενικά και αόριστα;  Όχι . Υπακοή στις επιταγές του Ευαγγελίου, υπακοή στην Εκκλησία που ερμηνεύει δια των κατηχητών και ιεροκηρύκων σε κάθε εποχή το Ευαγγέλιο, υπακοή στον τοπικό επίσκοπο, στον πνευματικό μας πατέρα-εξομολόγο, υπακοή στη Ιερά Σύνοδο των Επισκόπων που φέρουν,  μαζί με όλους τους προαναφερθέντες,  την ευθύνη των ψυχών μας και δεν μιλούν εκ του ασφαλούς και ανεύθυνα, όπως τόσοι και τόσοι καταστροφείς ψυχών.     Με την οδό αυτή,  την ανηφορική αλλά ασφαλή, την οδό της υπακοής, θα αποκαλυφθεί και το θέλημα του Θεού για τον καθένα ξεχωριστά έμπονα μεν και σταδιακά,  αλλά στο τέλος περίτρανα.  Θα μας αποκαλυφθεί το ποιός  είναι ο σκοπός της ζωής του καθενός και πώς  θα δοξάσουμε τον Θεό με τη ζωή μας.  Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις και ευκαιριακές αναλύσεις στην Εκκλησία  γιατί βαδίζει σιωπηλά τον δρόμο της εν Χριστώ αγίας υπακοής. Ας αφήσουμε τον χρόνο του Θεού, τον λειτουργικό χρόνο, να ενεργήσει μέσα μας. Ας αποφύγουμε πάση θυσία δελεαστικά συνθήματα και αναλύσεις της στιγμής, προφητολογίες, κινδυνολογίες και τα παρόμοια. Η Εκκλησία πέρασε διωγμούς, πολέμους, φυσικές καταστροφές, πανδημίες και όλα τα δεινά που μπορεί να φανταστεί κανείς. Τα αναφέρει όλα αυτά το ιερό Ευαγγέλιο και θα συμβαίνουν μέχρι της συντελείας του αιώνος. Πέρασε η Εκκλησία στην επί γης πορεία της πολλούς πειρασμούς κάθε είδους αλλά  ιδού, ενίκησε,  νικά και θα νικά γιατί έχει κεφαλή της τον Αρχηγό της ζωής και του θανάτου Ιησού Χριστό, το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος τον συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα. Μέγα μυστήριο αυτό και ανερμήνευτο με την πεζή λογική μας.   

    Με αυτές τις σκέψεις,  σας εύχομαι ολόψυχα να είναι ευλογημένη η νέα χρονιά και κατά τη διάρκειά της, εσείς, οι νέοι άνθρωποι και συνεργάτες, αναγνώστες και ιεροψάλτες της Εκκλησίας της Ερμιονίδος, να βρείτε το δρόμο της αγίας υπακοής. Να λέτε, όπως ο Τίμιος Πρόδρομος έλεγε στον Χριστό: «Αυτός πρέπει να αυξάνει , εγώ σε να μικραίνω». Να μικραίνει, Κύριε, το εγώ μου και να αυξάνεις Εσύ μέσα μου.  Να μας φωτίζει ο Χριστός   όλους μας ώστε να αντιμετωπίσουμε και την παρούσα δυσκολία και όσες θα έρθουν σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο με ακλόνητη πίστη, αγάπη για τον πλησίον, ακατακρισία, ταπεινοφροσύνη,  εμπιστοσύνη σε αυτούς τους συνανθρώπους μας που είναι καλύτεροι γνώστες των επιστημονικών θεμάτων από μας και να μας κάνει άξιους να υπηρετούμε το ιερό αναλόγιο  και το ιερό βήμα με σεβασμό και ζήλο πολύ, για να βρίσκουμε εκεί όλες τις απαντήσεις που κανείς δεν μπορεί να μας δώσει ! Σας ευχαριστώ ! Ο Θεός μαζί μας !

——///////————-

Εισήγηση ιεροψάλτου κ. Ιωάννου Νάκη

Θέμα:  «Οι ιερές Ακολουθίες του Αγίου Δωδεκαήμερου από απόψεως λειτουργικής και από την θέση του ψάλτη και αναγνώστη».

Η περίοδος του Αγίου δωδεκαημέρου ξεκινάει από την ημέρα των Χριστουγέννων και ολοκληρώνεται την ημέρα των Θεοφανείων,  από 25 Δεκεμβρίου μέχρι 6 Ιανουαρίου. Αυτές τις ημέρες εορτάζονται τρεις δεσποτικές εορτές: πρώτα η Γέννηση του Χριστού (25η Δεκεμβρίου) , μετά η Περιτομή του Χριστού (1η Ιανουαρίου)  και τέλος  τα Θεοφάνεια (6η Ιανουαρίου)

1. Προεόρτιες περίοδοι

Η προεόρτιος περίοδος των Χριστουγέννων ξεκινάει σε δύο στάδια. Το πρώτο στάδιο είναι από την εορτή των  Εισοδίων της  Θεοτόκου (21/11) που  ξεκινούν να ψάλλονται οι καταβασίες «Χριστός γεννάται» και μετά την απόδοση της εορτής των Εισοδίων δηλαδή από τις 26 Νοεμβρίου, παράλληλα με τις  καταβασίες των Χριστουγέννων  αρχίζει να ψάλλεται  και το προεόρτιο κοντάκιο: «Η παρθένος σήμερον τον προαιώνιονλόγον…». Από την εορτή του Αγίου Ανδρέου (29-30/11) αρχίζουν να ψάλλονται μερικά προεόρτια ιδιόμελα θεοτοκία (και νυν και αεί) των πανηγυρικών  εσπερινών και των όρθρων, με περιεχόμενο που αναφέρεται στην προετοιμασία μας για τον εορτασμό των Χριστουγέννων. Μερικά από αυτά είναι το «Σπήλαιον ευτρεπίζου» σε ήχο πλάγιο του δεύτερου,  «Υπόδεξαι Βηθλεέμ» σε ήχο πλάγιο του τέταρτου και άλλα.

Επισήμως η προεόρτιος περίοδος των Χριστουγέννων ξεκινάει στις 20 Δεκεμβρίου. Από την ημέρα αυτή στον εσπερινό προστίθενται (αντικαθιστώντας την χρήση της Παρακλητικής) :

α. τρία προεόρτια εσπέρια,

β.  όλα τα «δόξα  και  Και νυν» ή μόνο τα «και νυν» αν εορτάζεται επίσημα κάποιος Άγιος,

γ.  τα απόστιχα, το προεόρτιο απολυτικιο : «Ετοιμάζου Βηθλεεμ» (που το ορθόν είναι να ψάλλεται σε ειρμολογικό τέταρτο ήχο και ας αναφέρεται ο πρόλογος «κατεπλάγη Ιωσηφ»).

δ. Από  20-24 Δεκεμβρίου στον όρθρο ψάλλονται δυο καθίσματα προεόρτια στην αρχή του όρθρου και ένα μεσώδιο,

ε. προεόρτιος κανόνας

στ. προεόρτιο εξαποστειλάριο,

ζ.  προεόρτια πασαπνοάρια και απόστιχα των αίνων με , συχνά, ιδιόμελα «Δόξα και νύν».

Κυριαρχούν οι πρόλογοι (αυτόμελα) : «Αι Αγγελικαί», «Οίκος του Ευφραθά» και «Αυλών ποιμενικών». σε ήχους πλάγιο του δεύτερου, δεύτερο και πλάγιο του τέταρτου, αντίστοιχα.

η. Εισάγεται από 20 μέχρι και 24 Δεκεμβρίου προεόρτιος κανόνας στα απόδειπνα όχι όμως πάντα με όλες τις ωδές. Τις πρώτες μέρες, στις 20, 21,22 και 23 του μήνα υπάρχουν τρεις ωδές  και στις 24 του μήνα και οι 8 ωδές.  Συνήθως οι προεόρτιοι αυτοί κανόνες ψάλλονται στον εσπερινό μετά το «νυν απολύεις» και όχι στα απόδειπνα, σύμφωνα με την υπόδειξη του τυπικού.

Προεόρτια  περίοδος της περιτομής του Κυρίου  δεν υπάρχει. Η Δεσποτική αυτή εορτή εορτάζεται μία μέρα, την 1 Ιανουαρίου και αποδίδεται την ίδια ημέρα. Τα προεόρτια της εορτής των Θεοφανείων ξεκινούν από την 1 Ιανουαρίου στον εσπερινό και ολοκληρώνονται την 5η Ιανουαρίου. Κατ’ αντιστοιχία με τα Χριστούγεννα υπάρχουν και εδώ κανόνες, προσόμοια, απολυτίκια και καθίσματα, εξαποστειλάρια και ιδιόμελα προεόρτια,  τόσο στον εσπερινό όσο και στον όρθρο καθώς και κανόνες του αποδείπνου για την 1η-5η Ιανουαρίου οι οποίοι επίσης ψάλλονται στο τέλος του εσπερινού.

2. Μεγάλες και Βασιλικές Ώρες

Οι Μεγάλες Ώρες ( πρώτη, Τρίτη, έκτη και ενάτη) που λέγονται και «Βασιλικές» γιατί ανυμνούν τον Βασιλέα των όλων Χριστό, είναι οι ακολουθίες που ψάλλονται την παραμονή του Χριστουγέννων και την παραμονή των Θεοφανείων στους ιερούς ναούς. Συνηθίζεται σε πολλές  ενορίες να ψάλλονται την προπαραμονή των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων, το εσπέρας.

Οι Μεγάλες Ώρες  έχουν σχέση με τις ακολουθίες των ωρών όπως τις βρίσκουμε στο λειτουργικό βιβλίο «μεγάλο ωρολόγιο» στις οποίες υπάρχουν οι εξής αλλαγές:

α) οι δύο πρώτοι ψαλμοί του Δαβίδ από τους τρεις που  διαβάζονται στην αρχή, είναι διαφορετικοί και αναφέρονται στο εορτολογικό γεγονός αντιστοίχως των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων β) αντί  των συνηθισμένων τροπαρίων («το πρωί εισάκουσον» στην πρώτη ώρα,  «Κυριε ο το Πανάγιόν σου Πνεύμα» στην τρίτη ώρα , κλπ) ψάλλονται τα προεόρτια απολυτίκια και το κοντάκια των αντίστοιχων εορτών. Στη μέση κάθε μεγάλης Ώρας περίπου, ψάλλονται δύο ιδιόμελα και ακολουθεί το «Δόξα και νυν». Και οι οκτώ ήχοι εναλλάσσονται στην ακολουθία των μεγάλων  Ωρών. Τα ιδιόμελα αυτά είναι εξαιρετικού θεολογικού περιεχομένου που μας προετοιμάζουν για να εορτάσουμε την δεσποτική εορτή αλλά έχουν τονιστεί από τους μουσικούς και με υπέροχες μουσικές γραμμές. Μετά τα ιδιόμελα κατά τα οποία θυμιάζει ο ιερέας με το κατζίον(επιτραπέζιο θυμιατό) διαβάζονται δύο προφητείες σχετικές με την εορτή, ένα αποστολικό ανάγνωσμα και ένα ευαγγελικό ανάγνωσμα. Στο τέλος κάθε ώρας διαβάζετε η ευχή της ώρας.  την πρώτη ώρα : Χριστέ το φως το αληθινόν… Στην Τριτη Ώρα : Δέσποτα Θεέ κ.ο.κ.

3. Θεία λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου.

Τελείται  τρεις φορές κατά το άγιο Δωδεκαήμερο. 1. Την  παραμονή των Χριστουγέννων, 2. την 1η Ιανουαρίου  εορτή της Περιτομής του Κυρίου και  μνήμη του ποιητή της λειτουργίας Μεγάλου Βασιλείου και 3. την  παραμονή των Θεοφανείων.

Όταν και  η εορτή των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων  συμπέσει ημέρα Κυριακή η Δευτέρα τότε υπάρχει μια τροποποίηση του τυπικού την οποία δεν θα αναλύσουμε στην παρούσα παρουσίαση.

Η θεία λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου γίνεται μαζί με τον εσπερινό την μεγάλης εορτής 24/12 και 5/1 αντίστοιχα.  Μετά τις προφητείες του εσπερινού,  λίγο μετά την είσοδο και το «φως ιλαρόν», εισερχόμαστε αυτόματα στον Τρισάγιο ύμνο και στη συνέχεια στην θεία λειτουργία του μεγάλου Βασιλείου. Επαναλαμβάνω αυτό συμβαίνει την παραμονή των Θεοφανείων και την παραμονή του Χριστουγέννων. Την ημέρα του Αγίου Βασιλείου η θεια  λειτουργία του μεγάλου Βασιλείου τελείται κανονικά από το «Ευλογημένη» μέχρι το «Διευχών» διότι δε γίνεται μαζί ο  εσπερινός αλλά προηγείται ο όρθρος της 1ης Ιανουαρίου.

4. Μεγάλος Αγιασμός

Η Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού είναι μια εορταστική ακολουθία που αναπαριστά την Βάπτιση του Κυρίου και τελείται την 5η και 6η Ιανουαρίου πρωίμετάτην θεια Λειτουργία.

Η διαφορά του Αγιασμού της 5ης και της 6ης Ιανουαρίου είναι η μεγάλη πανηγυρική ιερατική ευχή «ΤριάςΥπερούσιε» η οποία λείπει από την 5η Ιανουαρίου και λέγεται μόνο την κυριώνυμο ημέρα των Θεοφανείων. Τελούνται δυο αγιασμοί για πρακτικούς λόγους, για να πάρει όλος ο λαός αγιασμό πιο εύκολα αλλά είναι και κατάλοιπο των ομαδικών βαπτίσεων που γίνονταν τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες παραμονή και ανήμερα των Θεοφανείων. Ο Μεγάλος Αγιασμός αρχίζει μετά την εκφώνηση της οπισθαμβώνου ευχής της θείας Λειτουργίας και περιλαμβάνει:

α. τρία ιδιόμελα και ένα δοξαστικό σε ήχο πλάγιο του τετάρτου,

β. τρεις προφητείες,

γ. αποστολικό  και Ευαγγελικό ανάγνωσμα,

δ. τα ειρηνικά,

ε. τις ευχές

στ. την ειρήνευση και την τελική ευχή «Κλίνον Κύριε»,

ζ. Το «Εν Ιορδάνη» τρείς φορές (κατα τη στιγμή αυτή ο ιερέας βυθίζει κάθετα τον τίμιο Σταυρό στην κολυμπήθρα του αγιασμού)

η. Το κοντάκιο «Εν τοις ρείθροις» την 5η Ιανουαρίου και «Επεφάνης σήμερον» την 6η Ιανουαρίου(στιγμή κατατην οποία ραντίζει το ναό και όλο το εκκλησίασμα).

Ακολουθεί ένα επίκαιρο ιδιόμελο και μετά αμέσως το «Είη το όνομα Κυρίου» και η Απόλυση της θείας Λειτουργίας με το χαρακτηριστικό: «Ο εν Ιορδάνη υπό Ιωάννου βαπτισθήναι καταδεξάμενος Χριστός ο Αληθινός Θεός ημών…».

5. Μεθέορτα Χριστουγέννων και Θεοφανείων.

Η μεθέορτη  περίοδος των Χριστουγέννων ξεκινάει από την 26η και ολοκληρώνει την 31η του Δεκεμβρίου, όπου έχουμε την απόδοση της εορτής.

Προεόρτια και μεθέορτη περίοδος της Περιτομής   του Κυρίου  δεν υπάρχει. Η γιορτή εορτάζεται μία μέρα, την 1 Ιανουαρίου και αποδίδεται την ίδια ημέρα. Τα προεόρτια της εορτής των Θεοφανείων ξεκινάνε, όπως είπαμε και παραπάνω, από την 1 Ιανουαρίου το εσπέρας και ολοκληρώνονται την 5η Ιανουαρίου. Η εορτή των Θεοφανείων εορτάζεται από την 6η Ιανουαρίου μέχρι και την 14η Ιανουαρίου όπου και γίνεται η απόδοση της εορτής, κατά την οποία (απόδοση) ψάλλεται σχεδόν  απαραλλάκτως  η  ακολουθία της 6ης Ιανουαρίου όπως ψάλλεται σχεδόν απαραλλάκτως η ακολουθία της 25ης Δεκεμβρίου στην απόδοση των Χριστουγέννων 31 Δεκεμβρίου. Για τα μεθέορτα ισχύουν όσα γράψαμε για τα προεόρτια με τις εξής κυρίως διαφορές:

α. Αντί για προεόρτιο απολυτίκιο και κοντάκιο κατά την μεθέορτη περιοδο ψάλλουμε το  απολυτίκιο του και το κοντάκιο της κύριας ημέρας της εορτής.

β. Το ίδιο ισχύει και για τους  κανόνες, όπου ψάλλονται της κύριας ημέρας της εορτής

και

γ. δεν υπάρχουν μεθέορτοι κανόνες του αποδείπνου.

Υπενθυμίζουμε πως το λειτουργικό βιβλίο «Παρακλητική» ή «Οκτώηχος η Μεγάλη» δεν χρησιμοποιείται από την  20η Δεκεμβρίου μέχρι και την 14η Ιανουαρίου.  Ανοίγει μόνο Σάββατο εσπέρας και Κυριακή πρωί. Εκτός εάν πέσουν τα Χριστούγεννα ή τα Θεοφάνεια ημέρα Κυριακή, Περίπτωση κατά την οποία παραμένει επίσης κλειστή (αν και Κυριακή ημέρα) το βιβλίο της Παρακλητικής.

Πραγματοποιήθηκε με τη χάρη του θεού σήμερα πρώτη Κυριακή του νέου έτους,  2 Ιανουαρίου 2022, η 10η κάθε σειράν σύναξη Αναγνωστών των ενοριών   της Ερμιονίδος . Στην αρχή ευλογήθηκε η βασιλόπιτα και μοιράστηκε. Το φλουρί έπεσε στον αναγνώστη κύριο Αθανάσιο Τσοκανά.

———————————————

Κατόπιν στην αίθουσα του ιερού ναού εκφωνήθηκε από τον π. Χριστόφορο Καραβία  εφημέριο του ναού και υπεύθυνο του κέντρου νεότητος Κρανιδίου εισήγηση με θέμα: «Άγιο Δωδεκαήμερο σε ένα τοπίο πανδημίας».

Επηκολούθησε γόνιμος διάλογος.

Τέλος ο αναγνώστης και ιεροψάλτης – καθηγητής βυζαντινής μουσικής στην ενορία  της Θερμησίας κ. Ιωάννης Νάκης εκφώνησε την εισήγηση του με θέμα:  «Οι ιερές Ακολουθίες του Αγίου Δωδεκαήμερου από απόψεως λειτουργικής και από την θέση του ψάλτη και αναγνώστη».

Ακολούθησε επίσης διάλογος για θέματα τυπικού και θείας λατρείας.

Η Σύναξη ολοκληρώθηκε επιτυχώς Με την ανταλλαγή επίκαιρων  σκέψεων, ευχών και πνευματικών κατευθύνσεων από τον πατέρα Χριστόφορο και τον πατέρα Γεώργιο Κανακάρη, νέο εφημέριο της τοπικής Εκκλησίας!

Θερμές Ευχαριστίες σε όλους  τους συμμετέχοντες!

Ευλογημένη και καρποφόρα χρόνια σε όλους !

Σε περιμένουμε στην 10η  Σύναξη Αναγνωστών που θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό του Τίμιου Προδρόμου την Κυριακή 2/1 στις 11 το πρωί

Πρόγραμμα Σύναξης

Προσευχή στον Ιερό Ναό. Κοπή Βασιλόπιτας

Εισήγηση π. Χριστοφόρου με θέμα: Άγιο Δωδεκαήμερο σε ένα τοπίο πανδημίας.

Διάρκεια 15’

Συζήτηση  επ´ αυτής

Εισησηση αναγνώστου  κ. Ιωάννου Νάκη με θέμα:  Οι ιερές Ακολουθίες του Αγίου Δωδεκαήμερου από απόψεως λειτουργικής και από την θέση του ψάλτη και αναγνώστη. Διάρκεια 10’

Συζήτηση επ’ αυτής.

Ελεύθερη συζήτηση

Διάρκεια σύναξης  1ώρα  και 45 λεπτά

Η παραπάνω πρόσκληση αφορά τους χειροθετημενους αναγνώστες της Ερμιονιδας και σε οσους σταλεί προσωπικώς