8ος λόγος περί προσευχής

ΛΟΓΟΣ Η ΄ « ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΚΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΜΑΣ»

Για να έχει δύναμη η προσευχή μας και να ανεβει προς το Θεό,  αδελφοί μου, σύμφωνα με την ιερά παράδοση της Εκκλησίας μας νηστεύουμε,  κάνουμε μετάνοιες , γονατίζουμε,  ανάβουμε το καντήλι, το κερί ,το θυμίαμα, τα οποία και αναλύσαμε στη χθεσινή μας σύναξη. Όλα αυτά δεν είναι από μόνα τους προσευχή , είναι θα λέγαμε «η ατμόσφαιρα» , «το κλίμα» της προσευχής. Είναι θυσίες προς το Θεό για να λάβουμε τη θεία Χάρη Του.  Η προσευχή συντελείται κάπου που δε φαίνεται, στην καρδιά μας. Όλα τα παραπάνω δε μας ωφελούν,  αν δεν έχουμε καρδιά καθαρή. Το λέμε συχνά στον πεντηκοστό ψαλμό.«Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον. Καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός, ουκ εξουδενώσει». Και τίθεται το ερώτημα: Όταν εμείς κατά το δυνατόν είμαστε καθαροί αφού εξομολογούμαστε, νηστεύουμε και κάνουμε όλα τα «τυπικά» της προσευχής , γιατί δεν εισακούονται πάντα οι προσευχές μας;

Οι προσευχές μας δεν εισακούονται διότι δεν είμαστε άξιοι. «Πρέπει να γίνεις άξιος, για να προσευχηθείς» μας τονίζει ο γέροντας Πορφύριος. «Όταν τακτοποιήσεις όλες τις εκκρεμότητες και ετοιμασθείς, τότε πάς και προσφέρεις το δώρο σου.
Άξιοι γίνονται όσοι επιθυμούν και λαχταρούν να γίνουν του Χριστού, όσοι δίνονται στο θέλημα του Θεού. Να μην έχεις κανένα θέλημα, αυτό έχει μεγάλη αξία, είναι το παν. Το να μην έχομε κανένα θέλημα μπορεί να γίνει μ’ έναν τρόπο απαλό· με την αγάπη στον Χριστό και την τήρηση των εντο
λών Του.
Μόνον ο Χριστός μπορεί να μας βγάλει απ’ τον κλοιό της ερημιάς. Προσευχή και μετάνοια και ελεημοσύνη. Δώστε έστω κι ένα ποτήρι νερό, αν δεν έχετε χρήματα. Και να ξέρετε ότι όσο αγιάζεσθε, τόσο εισακούονται οι προσευχές σας.
Να μην εκβιάζομε με τις προσευχές μας τον Θεό. Να μη ζητάμε απ’ τον Θεό να μας απαλλάξει από κάτι, ασθένεια κ.λπ. ή να μας λύσει τα προβλήματά μας, αλλά να ζητάμε δύναμη και ενίσχυση από Εκείνον, για να τα υπομένομε. Όπως Εκείνος κρούει με ευγένεια την πόρτα της ψυχής μας, έτσι κι εμείς να ζητάμε ευγενικά αυτό που επιθυμούμε κι αν ο Κύριος δεν απαντάει, να σταματάμε να το ζητάμε. Όταν ο Θεός δεν μας δίδει κάτι που επίμονα ζητάμε, έχει το λόγο Του. Έχει κι ο Θεός τα «μυστικά» Του. Εφόσον πιστεύομε στην αγαθή Του πρόνοια, εφόσον πιστεύομε ότι Εκείνος γνωρίζει τα πάντα απ’ τη ζωή μας κι ότι πάντα θέλει το αγαθόν, γιατί να μη δείχνομε εμπιστοσύνη; Να προσευχόμαστε απλά και απαλά, χωρίς πάθος και εκβιασμό. Ξέρομε ότι παρελθόν, παρόν και μέλλον, όλα είναι γνωστά, γυμνά και τετραχηλισμένα ενώπιον του Θεού.
[] Εμείς να μην επιμένομε· η προσπάθεια κάνει κακό αντί για καλό. Μην κυνηγάμε ν’ αποκτήσομε αυτό που θέλομε, αλλά να τ’ αφήνομε στο θέλημα του Θεού. Γιατί όσο το κυνηγάμε τόσο αυτό απομακρύνεται.
Άρα, λοιπόν υπομονή και πίστη και γαλήνη. Κι αν το ξεχάσομε εμείς ο Κύριος ποτέ δεν ξεχνάει κι αν είναι για το καλό μας, θα μας δώσει
αυτό που πρέπει κι όταν πρέπει.
Εύκολα
, ευκολότατα ο Χριστός μπορεί να μας δώσει ό,τι επιθυμούμε. Και κοιτάξτε το μυστικό» , λεει ο γεροντας Πορφυριος «Το μυστικό είναι να μην το έχετε στο νου σας καθόλου να ζητήσετε το συγκεκριμένο πράγμα. Το μυστικό είναι να ζητάτε την ένωσή σας με τον Χριστό ανιδιοτελώς, χωρίς να λέτε, «δώσ’ μου τούτο, εκείνο …». Είναι αρκετό να λέμε, «Κύριε Ιησού ελέησόν με». Δεν χρειάζεται ο Θεός ενημέρωση για τις διάφορες ανάγκες μας. Εκείνος τα γνωρίζει όλα ασυγκρίτως καλύτερα από μας και μας παρέχει την αγάπη Του. Το θέμα είναι ν’ ανταποκριθούμε σ’ αυτή την αγάπη με την προσευχή και την τήρηση των εντολών Του. Να ζητάμε να γίνει το θέλημα του Θεού· αυτό είναι το πιο συμφέρον το πιο ασφαλές για μας και για όσους προσευχόμαστε.
Ο Χριστός θα μας τα δώσει όλα πλούσια. Όταν υπάρχει έστω και λίγ
ος εγωισμός δεν γίνεται τίποτα.
Όταν έχομε με τον Χριστό σχέση απολύτου εμπιστοσύνης, είμαστε ευτυχισμένοι, έχομε χαρά. Έχομε τη χαρά του Παραδείσου. Αυτό είναι το μυστικό. … «ότι ευρίσκεται τοις μη πειράζουσιν Αυτόν, εμφανίζετ
αι δε τοις μη απιστούσιν Αυτώ»,όοπως λεει ο Σοφός Σολομόντας.δηλαδή βοηθαει ο Θεος αυτους που δε τον εκβιαζουν , εμφανιζεται σ αυτους που πραγματικα τον πιστευουν .
Έτσι ν’ αγωνίζόμαστε
στην πνευματική ζωή, απλά, απαλά, χωρίς βία. Το απλό και απαλό είναι ένας αγιότατος τρόπος της πνευματικής ζωής, αλλά δεν είναι δυνατό να το μάθεις έτσι απ’ έξω. Πρέπει μυστικά να μπει μέσα σου, ώστε η ψυχή σου να ενστερνίζεται τον τρόπο αυτόν με την χάρι του Θεού. … Όταν το θέλεις όταν εκβιάζεις το θείον δεν έρχεται. Θα έλθει «εν ημέρα ή ου προσδοκάς και εν ώρα ή ου γινώσκεις». Εδώ υπάρχει το μυστήριο της προσευχης.
Όταν χάν
ουμε τη θεία χάρι να μην κάνουμε τίποτα. Να συνεχίζουμε τη ζωή μας και τον αγώνα μας απλά, ώσπου χωρίς αγωνία να έλθει πάλι η αγάπη , η λαχτάρα στον Χριστό. Και τότε όλα πάνε καλά. Και τότε η χάρις μας γεμίζει και χαιρόμαστε».

Ο ίδιος ο Χριστός , αδελφοί μου μας διαβεβαιώνει: «Ζητάτε από το Θεό και θα σας δοθει. Ψάξτε και θα βρείτε. Χτυπάτε και θα σας ανοίξει». (Λουκ. 11,9-10). Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας με την πνευματική τους πείρα και στηριζόμενοι σε παραδείγματα από την Αγία Γραφή , δίνουν συνοπτικά τις ακόλουθες απαντήσεις στο ερώτημα γιατί αργεί ο Θεός να απαντήσει στις προσευχές μας:

1. Για να δοκιμάσει την πίστη μας. Ο Ισαάκ προσεύχονταν είκοσι χρόνια για να λυθεί η ατεκνία τους με τη σύζυγό του Ρεβέκκα.

2. Για να φανερωθεί η πίστη μας όπως στην περίπτωση της Χαναναίας.

3. Για να εκτιμήσουμε αυτό που θα μας δώσει και να το φυλάξουμε με προσοχή.

4. Η αναβολή προμηνύει πολλές φορές μεγαλύτερο καλό. Η Αγία Μόνικα η μητέρα του Αγίου Αυγουστίνου, ζητούσε επί δεκαοχτώ χρόνια να μετανοήσει ο γιός της. Τελικά, όχι μόνο μετανόησε αλλά έγινε Άγιος .

5. Αργεί ο Θεός να απαντήσει στις προσευχές μας , γιατίαυτό που ζητάμε δε μας ωφελεί. Ο Απόστολος Παύλος ζητούσε από το Θεό να τον απαλλάξει από τον βασανιστικό «σκόλοπα» δηλαδή την ασθένεια από την οποία έπασχε, αλλά ο Θεός δεν άκουσε την προσευχή του. Πολλές φορές το να μην πάρουμε αυτό που ζητάμε είναι πιο ωφέλιμο από το να το πάρουμε. Ο Θεός γνωρίζει πιο είναι το πραγματικό μας συμφέρον. Αλήθεια εμείς το πιστεύουμε αυτό;

6. Αναβάλλει ο Θεός να μας δώσει αυτό που ζητάμε, για να μας έχει συνεχώς κοντά του με την προσευχή. Επειδή πολλές φορές αφού πάρουμε αυτό που ζητάμε, σταματάμε να έχουμε προθυμία για προσευχή. Αποκτούμε μια νοοτροπία συναλλαγής με το Θεό.

Τελικά , αδελφοί μου, συμπεραίνουμε ότι το να προσευχόμαστε θερμά μέρα και νύχτα και να είμαστε σε διαρκή επικοινωνία με το Θεό, αξίζει περισσότερο από αυτό που ζητάμε από το Θεό να μας δώσει. Γιατί τι άλλο είναι ανώτερο από τη συναναστροφή μας με το Θεό, αναρωτιέται ο Όσιος Νείλος ο Ασκητής. Γι΄ αυτό ας μην ολιγοψυχούμε αν δεν παίρνουμε αυτό που ζητάμε. Αςμάθουμε να ευχαριστούμε το Θεό, όχι μόνο όταν παίρνουμε αλλά και όταν δεν παίρνουμε. Διότι «αμφότερα χρησίμως ποιεί». Και τα δύο τα κάνει για το καλό μας. Με αυτές τις σκέψεις ας παρακαλούμε πάντοτε τη Μεγάλη Μεσίτρια των προσευχών μας, την Υπεραγία Θεοτόκο:«Δέσποινα του κόσμου, ελπίς και προστασία των πιστών, μη μου παρίδης την δέησιν, το συμφέρον ποίησον». Αμήν!