Κάποτε μετρούσαμε τον χρόνο με τις εποχές, μετά με τα ρολόγια, τώρα με το δευτερόλεπτο που χρειάζεται μια οθόνη για να «φορτώσει». Είκοσι χρόνια κάτω από το βάρος του πετραχηλιού, έχω δει τις εξομολογήσεις να αλλάζουν ρυθμό — ή μάλλον, να σβήνουν. Δεν έρχονται πια άνθρωποι λυγισμένοι από το βάρος ενός μεγάλου λάθους, αλλά άνθρωποι λαχανιασμένοι, αποξενωμένοι. Άνθρωποι που τρέχουν να προλάβουν κάτι που δεν ξέρουν καν αν το θέλουν, εγκλωβισμένοι σε μια αόρατη γραμμή παραγωγής. Σαν η αιωνιότητα να έγινε ένα στενό, πιεστικό χρονοδιάγραμμα.
Το βλέπω κάθε Κυριακή στα άδεια στασίδια, στη θλιβερή απουσία του κόσμου. Η πνευματική ζωή δεν συγκινεί πια• οι πνευματικές ομιλίες μένουν στα αζήτητα. Η σχέση με τον ναό έγινε στεγνά χρησιμοθηρική. Έρχονται να με βρουν όχι για να ανοίξουν την ψυχή τους, αλλά για να σφραγίσω ένα έγγραφο, να υπογράψω μια βεβαίωση, να διεκπεραιώσω βιαστικά ένα τρισάγιο. Ο παπάς αντιμετωπίζεται σαν ένας δημόσιος υπάλληλος, ένας μηχανισμός του κράτους ή της παράδοσης. Σαν άνθρωπος, δεν υπάρχει. Η διακονία μου μοιάζει στα μάτια τους ακαταλαβίστικη —και ίσως, με τον τρόπο που ζει ο σύγχρονος κόσμος, να έχουν και δίκιο να την ονομάζουν έτσι. Μεγαλώνουμε, δυστυχώς, μια γενιά που ξέρει την τιμή των πάντων, αλλά την αξία του τίποτα.
Αυτή η λογική της αγοράς εισχωρεί αθόρυβα και στο αίμα των σχέσεων. «Τι κέρδισα, τι έχασα, ποιος μου χρωστάει μια χάρη». Οι σχέσεις μοιάζουν με διπλογραφικά βιβλία. Εμφανιζόμαστε σε γάμους, κηδείες και κοινωνικές εκδηλώσεις σαν να χτυπάμε κάρτα εργασίας, με ένα αόρατο κοστολόγιο στο χέρι, για να καλοπιάσουμε, να υποχρεώσουμε, να εξαργυρώσουμε την παρουσία μας αργότερα.
Και ο Θεός; Αυτός κι αν μπήκε στο ζύγι. Η προσευχή στο παγκάρι μοιάζει με εμπορική συναλλαγή, ένα συμβόλαιο με έναν Θεό-πάροχο: «Σου άναψα μια λαμπάδα, δώσε μου την προαγωγή». «Σου έκανα μια παράκληση, γιατί δεν έγινε καλά ο άνθρωπός μου;». Ζητάμε έναν Θεό-αυτόματο πωλητή, έτοιμο να ικανοποιήσει το «εδώ και τώρα» μας. Η αναμονή μάς φαίνεται τιμωρία, η υπομονή μάς προκαλεί κατάθλιψη. Αυτή η ανικανότητα να σταθούμε στην αναμονή γεννά το σύγχρονο υπαρξιακό κενό• την άρνησή μας να αφήσουμε τον καρπό να ωριμάσει. Αν κάτι δεν αποδώσει μέσα σε πέντε λεπτά, το πετάμε ως άχρηστο.
Χθες το βράδυ, καθώς ησύχαζε ο ναός μετά τον εσπερινό και οι σκιές μεγάλωναν στους τοίχους, κάθισα για λίγο στα στασίδια. Στην απόλυτη σιωπή της άδειας εκκλησίας, σκέφτηκα πόση ομορφιά χάνουμε επειδή ξεμάθαμε να περιμένουμε. Το σιτάρι θέλει μήνες στο χώμα για να γίνει ψωμί, το σταφύλι θέλει τον χρόνο του στο βαρέλι. Η αποδέσμευση από την τυραννία του χρήσιμου μοιάζει σχεδόν αδύνατη, κι όμως είναι η μόνη οδός διασφάλισης της ψυχικής μας ακεραιότητας. Χρειαζόμαστε μια εσωτερική αντίσταση, μια στροφή προς το ανιδιοτελές.
Δεν έχω έτοιμες απαντήσεις, ούτε κρίνω τον κόσμο από κάποιο ασφαλές βάθρο. Μέσα στο ίδιο τρένο είμαι κι εγώ, στο ίδιο σκοτάδι ψηλαφώ, με τα ίδια άγχη παλεύω. Όμως, κάθε φορά που βλέπω έναν άνθρωπο να κοντοστέκεται, να αφήνει το τηλέφωνο στην άκρη και απλώς να επιτρέπει στον εαυτό του μια ασήμαντη, «άχρηστη» παύση μέσα στη μέρα, νιώθω ότι εκεί, σε εκείνη τη σιωπηλή αναμονή, κρύβεται η μόνη αληθινή ζωή που μας απομένει. Εκεί κρύβεται η μόνη αληθινή μας ανάσταση.

π.Χριστοφόρος 

Ανάσα Ψυχής
Μεγαλώνουμε σε έναν κόσμο που έχει αντικαταστήσει την αξία με την τιμή. Από τα πρώτα μας βήματα, μαθαίνουμε να μεταφράζουμε τα πάντα μέσα από δύο στενές έννοιες: την ευκολία και τη χρησιμοθηρία. Το σχολείο, αντί για πνευματικό εργαστήρι, μετατρέπεται συχνά σε έναν μηχανισμό διεκπεραιωτικής μάθησης, έναν προθάλαμο του κρατισμού και της αγοράς. Ο μοναδικός στόχος που προβάλλεται ως αυτονόητος είναι η άμεση επιτυχία, η εφήμερη πρωτοκαθεδρία και η συλλογή τίτλων που θα εξαργυρωθούν σε χρήμα.
Αυτή η νοοτροπία του «εδώ και τώρα» διεισδύει βαθιά μέσα μας, αλλοιώνοντας κάθε ανθρώπινη πτυχή. Οι σχέσεις με τους γονείς, τα αδέλφια και τους φίλους γίνονται διπλογραφικά βιβλία: «Τι κέρδισα, τι έχασα, ποιον καλοπίασα, ποιος μου χρωστάει». Ακόμα και η πνευματική ζωή ή η ανάγκη για το Θείο υποβιβάζονται σε μια εμπορική συναλλαγή, ένα συμβόλαιο ικανοποίησης αναγκών. Σε αυτό το πλαίσιο, η υπομονή και η αναμονή —οι φυσικοί ρυθμοί της ίδιας της ζωής— φαντάζουν ως καταδίκη και τιμωρία, προκαλώντας άγχος και κατάθλιψη.
________________________________________
Η Σχέση των Νέων με το Βιβλίο και οι Κίνδυνοι
Το πιο ζωντανό θύμα αυτής της ξηρασίας είναι οι νέοι και οι μαθητές. Η σχέση τους με το βιβλίο και το ουσιαστικό διάβασμα έχει σχεδόν εκμηδενιστεί. Το βιβλίο δεν αντιμετωπίζεται πια ως ένα παράθυρο ελευθερίας ή μια μυστική συνάντηση με την ψυχή του συγγραφέα, αλλά ως ένα χρηστικό εργαλείο εξετάσεων. Αν ένα κείμενο δεν προσφέρει έτοιμες απαντήσεις για το επόμενο διαγώνισμα, απορρίπτεται ως «χάσιμο χρόνου».
Αυτή η πνευματική αποξένωση εγκυμονεί υπαρκτούς και τρομακτικούς κινδύνους:
α. Ατροφία της κριτικής σκέψης: Οι νέοι εθίζονται στην έτοιμη, αποσπασματική πληροφορία της οθόνης, χάνοντας την ικανότητα να συνθέτουν, να αμφισβητούν και να εμβαθύνουν.
β.Συναισθηματική αναπηρία: Χωρίς τη λογοτεχνία και την ποίηση, η ψυχή στερείται τα εργαλεία για να νιώσει τον άλλον. Χάνεται η ενσυναίσθηση και η ικανότητα να μπούμε στη θέση του διπλανού μας.
γ.Υπαρξιακό κενό και μοναξιά: Όταν ένα παιδί μαθαίνει ότι η αξία του εξαρτάται αποκλειστικά από τις επιδόσεις του, νιώθει βαθιά μόνο. Όταν η προσπάθεια δεν αποδίδει άμεσα καρπούς, έρχεται η κατάρρευση.
________________________________________
Η διέξοδος από αυτή την κρίση δεν βρίσκεται σε περισσότερα «πρέπει» ή σε νέους καταναγκασμούς, αλλά σε μια στροφή προς το ανιδιοτελές, προς την ίδια την οντολογία του ανθρώπου. Για να ξεκουραστούν οι ψυχές των νέων, χρειάζεται να τους επαναφέρουμε την ομορφιά των πράξεων που δεν έχουν κανένα πρακτικό αντίκρισμα:
Η ανάγνωση ενός βιβλίου χωρίς το άγχος της υπογράμισης, της αποστήθισης ή της εξέτασης. Η μαγεία του να χάνεσαι σε μια ιστορία απλώς για τη χαρά του ταξιδιού.
Η συνειδητή απόφαση να μείνει το τηλέφωνο στην άκρη για λίγο. Το να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να κοιτάξει το κενό, να ανασάνει, να αντέξει τη σιωπή χωρίς ενοχές.
Μια βόλτα ή μια κουβέντα με έναν φίλο ή τον αδελφό, όχι για να «βγει η υποχρέωση», αλλά για την απλή, καθαρή χαρά της συνύπαρξης.
Όταν ένας νέος άνθρωπος καταφέρει να κλείσει για λίγο την οθόνη, να αρνηθεί το ζύγι της χρησιμοθηρίας και να ανοίξει ένα βιβλίο μόνο και μόνο επειδή του μίλησε στην ψυχή, τότε σπάει τα δεσμά της εποχής του. Σε αυτή την ασήμαντη, «άχρηστη» παύση κρύβεται η μόνη αληθινή, αυθεντική ζωή.

π. Χριστοφόρος Καραβίας 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΥΔΡΑΣ , ΣΠΕΤΣΩΝ, ΑΙΓΙΝΗΣ, ΕΡΜΙΟΝΙΔΟΣ ΚΑΙ ΤΡΟΙΖΗΝΙΑΣ
ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !
ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ 11 ΜΑΪΟΥ -1 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026
– ΔΕΥΤΕΡΑ 11/5
ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ ΣΤΙΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΩΡΑ 8 Μ.Μ.
– ΤΡΙΤΗ 12/5 ΠΡΩΙ 7-9 Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΕΞΩΚΛΗΣΙ ΤΟΥ ΑΓ. ΑΝΔΡΕΟΥ . ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΥΜΝΩΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ ΣΤΙΣ 6:30 Μ.Μ.
– ΤΕΤΑΡΤΗ 13/5 ΠΡΩΙ 7-9 Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΕΞΩΚΛΗΣΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
– ΣΑΒΒΑΤΟ 16/5 7-9:30 ΤΟ ΠΡΩΙ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΙΣ 7 Μ.Μ.
-ΚΥΡΙΑΚΗ 17/5 ΠΡΩΙ 7 – 9:45 ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. ΣΤΙΣ 11:00 ΕΞΟΡΜΗΣΗ Λήξης ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΥΝΑΞΕΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΒΑΘΜΙΔΩΝ ΣΤΑ ΔΙΔΥΜΑ , ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ Ι.Ν. ΑΓ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ. Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΙΜΝΑ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ.
ΣΤΙΣ 7:00 Μ.Μ. ΣΥΝΑΞΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
-ΔΕΥΤΕΡΑ 18/5 ΠΡΩΙ 7-9 Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΕΞΩΚΛΗΣΙ ΤΗΣ ΑΓ.ΘΕΟΔΩΡΑΣ
ΣΤΙΣ 5:30 Μ.Μ. ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ. Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΕΚΕΙ ΣΤΙΣ 6:30 Μ.Μ.
-ΤΡΙΤΗ 19/5 ΒΡΑΔΙΝΗ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ Ι.Μ. ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ 7:30 – 9:45 Μ.Μ. (ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ)
– ΤΕΤΑΡΤΗ 20/5 Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΩΡΑ 7:00
-ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ 21/5 ΠΡΩΙ Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 7: 00 – 9:30

ΩΡΑ 7:00 Μ,Μ. ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΕΚΚΛ.ΥΜΩΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ . ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ ΣΤΟ Κ.ΝΕΟΤΗΤΑΣ ΩΡΑ 8:30 Μ.Μ.
– ΣΑΒΒΑΤΟ 23/5 Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΙΣ 5: 45 Μ.Μ.
-ΚΥΡΙΑΚΗ 24/5 ΠΡΩΙ Η Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 7-9:45
ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΕΥΡΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΑΓ.ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ 9-12 ΤΟ ΒΡΑΔΥ
-ΔΕΥΤΕΡΑ 25/5 Η ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΩΡΑ 7: 00 Μ.Μ.
-ΤΡΙΤΗ 26/5 Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΙΣ 7:00 Μ.Μ.
– ΤΕΤΑΡΤΗ 27/5 ΠΡΩΙ 7-9: 15 Η Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29/5 Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΟΥ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΣΑΓΙΟ ΣΤΙΣ 7: 00 Μ.Μ.
ΣΑΒΒΑΤΟ 30/5 ΠΡΩΙ Η Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 7-9: 30
Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΙΣ 7: 00 Μ.Μ.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ 31/5 Η Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΓΟΝΥΚΛΙΣΙΑΣ 6:45- 10: 15 Π.Μ.
ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓ.ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ 1/6 ΠΡΩΙ Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 7-9:15
( Εκ του Ι. Μητροπολιτικού Ναού)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΕΝΟΡΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 , Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΘΑ ΤΕΛΕΣΤΕΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΩΡΑ 8:00 Μ.Μ. – 10:45 Μ.Μ. ΣΕ ΜΙΚΡΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑ (ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ, ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ)

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ

ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ-
3 ΜΑΪΟΥ 2026 (Όπου δεν αναγράφεται Ι. Ναός , εννοείται στον Ι. Ν. Τιμίου Προδρόμου)
——
Συν Θεώ

ΔΕΥΤΕΡΑ 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
——————————-
Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΤΙΣ 6 Μ.Μ.
ΣΤΙΣ 6:45 ΜΜ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΙΕΡΩΝ ΥΜΝΩΝ

ΤΡΙΤΗ 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
—————————-
ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙ ΩΡΑ 7 Π. Μ. ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΙΣ 7

ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
————————————-

Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΙΣ 7 Μ.Μ.

ΠΕΜΠΤΗ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
———————————-
ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΙΣ 7 Μ.Μ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΜΑΪ́ΟΥ
———————————-
ΠΡΩΙ ΩΡΑ 7 ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΙΣ 7 Μ.Μ.

ΩΡΑ 9 Μ.Μ. ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ . (ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟ 8 ΜΜ- 9:30 ΜΜ)

ΣΑΒΒΑΤΟ 2 ΜΑΪ́ΟΥ
——————————
ΠΡΩΙ ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΩΡΑ 7:30 ΣΤΟ ΕΞΩΚΛΗΣΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ

Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΙΣ 7 Μ.Μ.

ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪ́ΟΥ
—————————-
ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΩΡΑ 7 Π Μ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΞΕΙΣ :

-ΠΑΙΔΙΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΠΡΩΙ 10:30-11:30 ΣΤΟΝ ΝΑΟ
-ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΩΡΑ 11-12:30 ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ
– ΛΥΚΕΙΟΥ ΩΡΑ 12:30-1:30 ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ

Εξομολόγηση : Κατόπιν συνεννόησης.