Κήρυγμα πρωτοχρονιάς

Ευλόγησον τον στεφανον του ενιαυτού της χρηστότητας σου Κυριε! 

Εισήλθαμε, αδερφοί μου,  σε έναν νέο χρόνο,   αλλά δεν εισήλθαμε αυτομάτως σε μια άλλη εποχή σε μια άλλη κατάσταση,  στην εποχή και την κατάσταση που το ευαγγέλιο μας προτείνει.  Αυτή η  πνευματική κατάσταση, αυτός ο τρόπος ζωής δεν γνωρίζει καθημερινές και σχόλες κατά τον ποιητή , είναι για κάθε μέρα, για όλη μέρα, για όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Αναμνήσεις διαφορές από τα παιδικά μας χρόνια έρχονται στο νου μας σήμερα . Το πώς λαχταρούσαμε τα γλυκά , τα δώρα , τα παιχνίδια από τους γονείς και τους συγγενείς μας. Το πώς έλαμπαν τα αθώα μάτια μας μπροστά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο και πόση χαρά -αγνή και άδολη – έπαιρνε η ψυχή μας μέσα στο κλίμα αυτό των εορτών. Είχαμε τότε ενθουσιασμό για όλα ! Εκεί θα πρέπει να ανατρέξουμε και σήμερα. Κάθε αρχή είναι και μία ευκαιρία μία δωρεά του Θεού  για μας.

Ας κάνουμε τρεις απλές σκέψεις με την είσοδο μας στο έτος 2020 από της γεννήσεως του Σωτήρος Χριστού.

1.  Η αρίθμηση των χρόνων έχει ως αρχή τον Χριστό έτσι και η ζωή μας ας έχει ως αρχή της και το τέλος  της το πρόσωπο του Κυρίου  και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού , του αρχηγού της πίστεώς μας. Και όταν λέμε αρχή και τέλος να είναι ο Χριστός, δεν εννοούμε μόνο να κάνουμε το σημείο του σταυρού και να παρακαλούμε τον Θεό για βοήθεια στις ανάγκες μας,  ούτε να εκκλησιαζόμαστε τυπικά και να κοινωνούμε απροετοίμαστοι εθιμοτυπικά. Εννοούμε να αφήσουμε τον Χριστό να επηρεάσει τη ζωή μας,  να γίνει Αυτός  η πηγή της χαράς μας και όλων των δραστηριοτήτων μας, να γίνει η ανάπαυση κάθε σκέψης και κάθε προσδοκίας μας,  να γίνει το ίδιο μας το είναι. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν μπορούμε να επιλέγουμε πότε θα καλούμε το Θεό στη ζωή μας και πότε θα τον διώχνουμε. Δεν  μπορούμε να ζούμε τη ζωή μας χωρίς  να γνωρίζουμε ποιό είναι το θέλημά Του .  Σημαίνει τελικά ότι στις επιλογές μας δεν πρέπει να είναι έξω ο Θεός.
2. Δεύτερη  σκέψη που είναι  ωφέλιμο να μας απασχολήσει σήμερα, είναι το πώς εορτάζουμε εμείς οι πιστοί την κάθε ξεχωριστή ημέρα του χρόνου, την κάθε γιορτή. Όλοι θέλουμε να ξεφύγουμε από αυτό που λέμε «ρουτίνα» και «καθημερινότητα». Αυτό , κατά τη γνώμη μας, μας εμποδίζει και μας κουράζει, μας βαραίνει. Να ξεφύγουμε από όλα αυτά. Καμμία αντίρρηση. Γι’αυτό έρχονται οι γιορτές,  για να υπάρχει εναλλαγή στη ζωή μας διαφόρων συναισθημάτων, καταστάσεων και συνηθειών. Αυτό μας ανανεώνει, μας δίνει δύναμη και νέα προοπτική να συνεχίσουμε την ανηφόρα του βίου μας. Ας προσέξουμε όμως μήπως ξεφεύγοντας από την καθημερινότητα ξεφύγουμε και από το σκοπό μας και κάνουμε αυτοσκοπό το φαγητό, το ποτό και την ξεκούραση. Μήπως δηλαδή κουραστούμε από την ξεκούραση και την ανάπαυση του σώματος και της κοιλιάς μας και ξεχάσουμε το σκοπό της ζωής μας. Ο πολύαθλος Ιώβ  έκανε συχνά θυσίες  στο Θεό με την εξής πνευματική ανησυχία  : Μήπως τα παιδιά μου ή και εγώ αμαρτήσαμε απέναντι του Θεού τρώγοντας και πίνοντας και απολαμβάνοντας τα αγαθά της γης,  μήπως μας ξέφυγε κάποια λέξη ή πράξη μη ευάρεστη στον Θεό; Ας μιμηθούμε κι εμείς τον Ιώβ και ας μην έχουμε πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, ότι όλα τα κάνουμε καλά κι άγια.

3. Τέλος, ας σκεφτούμε αδερφοί μου πως την πραγματική αλλαγή στη ζωή μας την δίνει η μετάνοια. Όλοι μετανοούμε καθημερινά, δηλαδή αλλάζουμε γνώμη για πρόσωπα και καταστάσεις αλλάζουμε συνήθειες , αλλάζουμε τρόπο σκέψης. Ωστόσο η εκκλησία δίνει ένα άλλο νόημα στην μετάνοια. Μας προτείνει όχι απλώς να αλλάξουμε στέκια, φίλους, παρέες,  συνεργάτες, διατροφικές συνήθειες, ενδυματολογικές τάσεις,  αλλά πολύ απλά να αλλάξουμε τον τρόπο που τα βλέπουμε όλα αυτά. Τι έχουν να μας προσφέρουν τα στοιχεία αυτού του κόσμου; Γιατί μας τα έδωσε ο Θεός  και πώς εμείς τα χρησιμοποιούμε. Μήπως τελικά αυτά μας χρησιμοποιούν;
Αγαπητοί εν Χριστω αδερφοί! 
«Κάθε  αρχή και δύσκολη» , λέει ο λαός μας. Η δυσκολία είναι αυτή ακριβώς.  Να δούμε τις πραγματικές διαστάσεις του χρόνου. Να ξεφύγουμε από αυταπάτες και να απεγκλωβιστούμε από τα θανατηφόρα πάθη που μας κυριεύουν. Πώς θα ξεπεράσουμε αυτή τη δυσκολία;  Ανατρέχοντας  και αναζητώντας το παιδί που βρίσκεται μέσα μας , την χαμένη μας αθωότητα.  Ύστερα βάζοντας ως κέντρο της ύπαρξης μας τον Ιησού Χριστό και τότε θα βλεπουμε  τα πράγματα και τα πρόσωπα που μας περιβάλλουν σε μία άλλη διάσταση. Σταυροαναστάσιμη. Διάσταση αιωνιότητας!
Ας μας δώσει ο σαρκί Περιτμηθείς Κύριος με τις πρεσβείες
του Αγίου Βασιλείου του μεγάλου Ιεράρχου της εκκλησίας μας, αυτή την ευλογημένη αλλαγή μαζί με την αλλαγή του έτους ! Αμήν!

Μπορείτε να μας βρείτε:
error0