Μάρτυρες του Ιεχωβά και ορθόδοξη διδασκαλία

  • ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ  Α΄

    Με τη βοήθεια του Θεού , αγαπητοί μου αδελφοί, θα ασχοληθούμε σήμερα και για τις δύο επόμενες Κυριακές με τις ορθόδοξες απαντήσεις  απέναντι στις κακοδοξίες των αποκαλουμένων ως  μαρτύρων του Ιεχωβά ή Χιλιαστών , οι οποίοι το τελευταίο διάστημα εντείνουν την προσηλυτιστική τους δράση στην περιοχή μας μοιράζοντας βιβλία ακόμη και σε ανήλικα παιδιά. Η σιωπή και η αδράνειά μας δεν είναι  πάντα η καλύτερη αντιμετώπιση  μπροστά σε μια τόσο καλά οργανωμένη εταιρία που εμπορεύεται τις ανθρώπινες συνειδήσεις  και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια όπως είναι η εταιρία της Σκοπιάς, η εταιρία των χιλιαστών. Εξ΄αρχής  υπογραμμίζουμε ότι  η ελευθερία του προσώπου είναι το πρώτο σημείο επαφής και η προϋπόθεση  προσέγγισης του Θεού μας προς το πλάσμα του, τον άνθρωπο.  Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να πιστεύει ή να μην πιστεύει στο Θεό. Γιατί όποιος δεν πιστεύει στον αληθινό Θεό, αλλά προσκυνάει άλλους ψευδοθεούς, δεν έχει πίστη αλλά πλάνη και  κακοδοξία. Ακόμη και τα γεγονός της Αναστάσεως του Θεανθρώπου Χριστού δεν επιβλήθηκε στην ανθρωπότητα με τρόπο που να υποτάξει το νου και την ελευθερία μας. Άφησε ο Χριστός περιθώριο στον άνθρωπο να πιστέψει ή να μην πιστέψει στην Ανάσταση με τρανή απόδειξη την περίπτωση του Αποστόλου Θωμά. Η πίστη λοιπόν είναι η λέξη- κλειδί που ρυθμίζει τη ζωή μας. Πιστεύουμε υπέρμετρα στις δυνάμεις μας, στις δυνάμεις του μυαλού στην εξυπνάδα  μας και στις σωματικές μας δυνάμεις, θεοποιώντας τες; Αργά ή γρήγορα αυτές θα μας εγκαταλείψουν  ή θα μας προδώσουν τη στιγμή που τις έχουμε ανάγκη. Πιστεύουμε στην εξουσία ή στο χρήμα, πιστεύουμε  στο εγώ μας με αποτέλεσμα να  καταδυναστεύουμε τους άλλους: σύζυγο , παιδιά  , υφισταμένους; Ούτε αυτό μας γεμίζει και μας ησυχάζει. Είναι όλες αυτές οι ρίζες των παθών μας που μας ζητάνε να τις ποτίζουμε για να μπορούμε να σταθούμε γιατί συνηθίσαμε ζώντας με τα πάθη να ισορροπούμε ψυχολογικά αλλά  αυτά μας παίρνουν την ικμάδα,  τη δύναμη  και μας αφήνουν κουρέλια και ναυάγια της ζωής , ζωντανούς νεκρούς , χωρίς προσανατολισμό, χωρίς τίποτα να μας ευχαριστεί και να μας ενθουσιάζει πια. Ο άνθρωπος πλάστηκε για να δοξάσει το Θεό-Δημιουργό με τη ζωή και τα έργα του. Πλάστηκε για να υπερβεί τα αδιέξοδά του με κυριότερο αδιέξοδο αυτό του θανάτου, πιστεύοντας στον νικητή του θανάτου, τον Αναστάντα Χριστό. Αυτά μας διδάσκει η αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) και όπως αυτή ορθόδοξα ερμηνεύτηκε στο πέρασμα των  αιώνων από την Εκκλησία μας. Αυτό μας διδάσκει η παράδοσή μας, η ζωή και η θυσία των Αγίων μας και η παρουσία τους στη ζωή μας που δεν είναι τίποτε άλλο  από την  παρουσία του Θεού.  Στην πράξη όμως, το ορθόδοξο βίωμα έχουμε την εντύπωση πως εξαντλείται στο να είμαστε, υποκριτικά πολλές φορές, συντεταγμένοι σε κάποιους ηθικούς για να μην πούμε «ηθικίστικους» κανόνες ζωής, και στις εκκλησιαστικές παραδόσεις που πιστά πρέπει να ακολουθούμε για να έχουμε την κοινωνική αποδοχή και την καλή μαρτυρία από τον στενό περίγυρό μας. Αυτό είναι ένα είδος κομφορμισμού.  Κάτι τέτοιο δυστυχώς έχει φτάσει να σημαίνει η ορθοδοξία στη συνείδηση μας. Εύκολα διαπιστώνουμε όμως ότι δεν είναι μόνο αυτό αφού  η ζωή μας εξακολουθεί να κυλά μονότονα και βαρετά  και δε διαφέρει στην ουσία από τη ζωή ενός απίστου. Δεν έχουμε την πραγματική χαρά. Τη χαρά της αγάπης και της δημιουργίας. Ο άνθρωπος κουράζεται όταν  κάνει αυτό που του λένε οι άλλοι. Δεν του αρέσει να δέχεται υποδείξεις. Έτσι ευκαιριακά και μη έχοντας υπερβεί το αδιέξοδο του θανάτου χρησιμοποιεί την Εκκλησία και τα της Εκκλησίας. Είναι ένα είδος δοσοληψίας και συναλλαγής. Σα να λέει στο Θεό: Σου δίνω την παρουσία μου στο ναό , το πρόσφορο, τη συνδρομή , τη δωρεά για να μου δώσεις υγεία, επιτυχία, απαλλαγή από το κακό. Ακόμα και εμείς οι εκκλησιαζόμενοι , υιοθετώντας τα ψεύδη που διαδίδονται, έχουμε στο μυαλό μας την Εκκλησία σαν έναν οικονομικό κολοσό  με  πακτολό  χρημάτων  που είναι υποχρεωμένη να τα μοιράζει  για να είναι άξια της αποστολής της η οποία νομίζουμε πως  είναι το να βοηθά , να τρέφει , να ντύνει  και να βολεύει τους  ακολούθους της  μέχρι το θάνατό τους. Δεν είναι  αυτή η αποστολή της. Εύκολα, έτσι θεωρώντας την, μπορεί να γίνει η Εκκλησία του Χριστού στη συνείδησή μας ένα σωματείο, μια εταιρία, ένας σύλλογος φιλανθρωπικός όπως όλοι οι άλλοι. Έτσι αντιμετωπίζει πάντοτε και η πολιτεία την Εκκλησία. Σαν ένα συνεργάτη στο έργο της πρόνοιας  χάρη στην επιρροή που ασκεί στους πιστούς και τίποτα μα τίποτα παραπάνω.  Με λίγα λόγια την χρησιμοποιεί.  Έχουμε  εισέλθει για τα καλά  στην διαδικασία  να κατατάξουμε την Εκκλησία του Χριστού  μεταξύ των άλλων θεσμών: κοινωνικών , εθνικών και πολιτιστικών και χρησιμοποιούμε τα ίδια μέσα επιβίωσης και επιβολής με αυτούς. Τους νόμους της αγοράς , την γραφειοκρατία , το μάρκετιν, τις υποσχέσεις , την κάλυψη  υλικών αναγκών. Με αυτή τη λανθασμένη ωστόσο υπάρχουσα για να μην πούμε επικρατούσα άποψη και θεώρηση,  η Εκκλησία θα είχε ημερομηνία λήξης όπως όλα τα ενδοκοσμικά πράγματα. Αλλά δόξα τω Θεώ δεν είναι αυτό. Είναι  η Εκκλησία μέσα στον κόσμο αλλά δεν είναι εκ του κόσμου τούτου.  Δεν είναι αυτό που φθάσαμε να πιστεύουμε  ότι είναι κάποιοι  φιλόδοξοι  και αθεόφοβοι κληρικοί και κάποιοι ακατήχητοι βολεμένοι και επαναπαυμένοι  λαϊκοί, δηλαδή εμπόριο ελπίδας, εργαστήριο παραγωγής θαυμάτων, στεγανό κύκλωμα θρησκευομένων ατόμων για να εξυπηρετούνται μόνο αυτοί. Αν έτσι νομίζουμε, θα μείνουμε μόνοι, με άδεια στασίδια στους ναούς μας, με τα κατηχητικά σχολεία να φυτοζωούν, με περίσσευμα λόγων και έλλειμμα λόγου, όπως χαρακτηριστικά σημείωσε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Δε μπορούμε ήδη να πείσουμε κανέναν να ακολουθήσει τις θρησκευτικές μας συνήθειες, ούτε την οικογένειά μας καν, γιατί ακριβώς έγιναν συνήθειες και όχι ανάγκες και η πίστη κατάντησε από βίωμα να γίνει θρησκεία δηλαδή θρησκευτική οργάνωση σαν αυτή των χιλιαστών.  Ας το ομολογήσουμε: Ο λαός μας είναι ακατήχητος, είναι ακόλουθος και όχι πιστός. Είναι προβληματιζόμενος αλλά όχι προσευχόμενος, έχει συναισθηματικές εξάρσεις ευλάβειας αλλά όχι αίσθημα πίστης.    Η Εκκλησία μας παρ΄ όλα αυτά  ζει  και θα ζει εις τους αιώνες γιατί έχει κεφαλή το Χριστό και σημαία την Ανάσταση. Γιατί έχει  ως σύνθημα την αγάπη ακόμη και στον εχθρό την αποδοχή του κάθε ανθρώπου με όποια ιδιαιτερότητα. Μια αποδοχή που σημαίνει πρόσληψη για θεραπεία από τα πάθη και όχι αμνήστευση ή κουκούλωμά τους. Άρα ο δρόμος της Εκκλησίας που οδηγεί στο Θεό είναι ανηφορικός δρόμος και όχι πλατύς και στολισμένος με τη βυζαντινή μεγαλοπρέπεια των ναών, των αμφίων και των επιβλητικών τελετών. Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού παρατεινόμενο εις τους αιώνας, το νοσοκομείο στο οποίο γιατρευόμαστε από τα πάθη.  Κατέχει τα όπλα κατά του διαβόλου, τα ιερά μυστήρια. Διώχνει το φόβο του θανάτου, της αμάθειας, της δυσπιστίας,  της ξενοφοβίας και δίνει την ελπίδα της αιώνιας ζωής στην πράξη. Η αυτοκριτική της οδηγεί στη μετάνοια και όχι στην απόγνωση. Οδηγεί στην αναγέννηση και μεταμόρφωση του ανθρώπου και όχι απλά στην ευκαιριακή αλλαγή και μεταμέλεια ή στους πειραματισμούς. Μας τρέφει η Εκκλησία  με το σώμα και το αίμα του Χριστού πρώτα και μετά με υλική τροφή αν χρειαστεί. Την πείνα, τη δίψα, τη γύμνια, την προσφυγιά, την κοινωνική απομόνωση  τα ανατρέπει πρώτα με την προσευχή γιατί έχει όραμα αιώνιο  και μας καλεί κι εμείς άνω να έχουμε τας καρδίας και  μετά διακονεί τον άνθρωπο με υλικά μέσα με  φιλάνθρωπες πρωτοβουλίες και ενέργειες. Αυτό το πράττει όχι για να κερδίσει το παιχνίδι των εντυπώσεων, να αναθρέψει υποτακτικούς και υπηκόους και να επιβάλει το αίσθημα της υπεροχής απέναντι στους αναγκεμένους. Όχι  για να δημιουργήσει  τεμπέληδες  και αχάριστους  ανθρώπους αλλά για να διδάξει την αγάπη, χρησιμοποιώντας  κάθε  πρόσφορο μέσο. Γιατί η Εκκλησία έχει και μεταδίδει την πραγματική αγάπη, την βαθειά αγάπη που μας ωφελεί ουσιαστικά και δεν είναι εκδηλώσεις αλτρουισμού για το θεαθήναι. Αν δεν αγαπήσουμε τον άλλο από την καρδιά μας και δεν τον βάλουμε στην προσευχή μας, γρήγορα καταναλώνεται το ψωμί που του δίνουμε και δεν πιάνει τόπο. Οι άνθρωποι πεινούν και διψούν για δικαιοσύνη και αγάπη χωρίς ανταλλάγματα, ας μην το ξεχνάμε αυτό.  Αυτά διδάσκει και βιώνει η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Σε αυτήν βαπτιστήκαμε , αυτής είμαστε μέλη, ενεργά ή  όχι.  Στην Ανάσταση του ιδρυτή της Ιησού Χριστού πιστεύουμε.  Αυτόν προσδοκούμε να έρθει  στη Δευτέρα παρουσία Του και κανέναν άλλο λαοπλάνο,  ψυχοσωτήρα ή ψευδομεσσία.  Τα θεραπευτικά της μέσα χρησιμοποιούμε:  την θεια Ευχαριστία, την εξομολόγηση, το ευχέλαιο, την προσευχή, την νηστεία για να γιατρευτούμε  από τα ψυχικά και σωματικά μας πάθη που είναι οι πρόδρομοι  των διαφόρων ψυχικών και σωματικών ασθενειών  χωρίς να ακυρώνουμε την θεόσδοτη και θεοφώτιστη ιατρική επιστήμη όταν και αυτή είναι επιστήμη και όχι εμπόριο ελπίδων.  Τα δικά της τέκνα έχουμε και δικούς μας φίλους, τους αγίους της, από καταβολής κόσμου μέχρι σήμερα, τα ολόφωτα αυτά αστέρια του παραδείσου και  τη ζωή τους μελετάμε και βάζουμε στόχο να μιμηθούμε. Τον αληθινό Θεό προσκυνούμε το Θεό που μας παρουσιάζουν οι δυο πρώτες εντολές του Δεκαλόγου και μας αναλύει το σύμβολο της πίστεώς μας. Έχουμε το νόμο του πάντα μπρός στα μάτια μας και κυρίως τις δυο εντολές: της αγάπης προς το Θεό και της αγάπης προς τον πλησίον πάνω στις οποίες κρέμονται όλος ο νόμος και οι προφήτες, όπως μας δίδαξε ο Χριστός. Με τις προϋποθέσεις αυτές , αγαπητοί μου αδελφοί, χωρίς μισαλλοδοξία η φανατισμό χωρίς άκαιρο και άσκοπο  ζηλωτισμό αλλά  με τη λαχτάρα του πατέρα της παραβολής του ασώτου που περιμένει πίσω στην πατρική εστία τον παραστρατημένο γιο του και  αφού  με αυτοκριτική και νηφαλιότητα εξετάσουμε πρώτα εμείς πού πιστεύουμε και αν δεν το ξέρουμε καλά να το μάθουμε και αφού αφήσουμε κατά μέρος τα αυτονόητα  που στον καιρό μας δεν υπάρχουν και τις συντηρητικές και μίζερες τακτικές μας, προς ενημέρωση και αφύπνιση και όχι προς κατάκριση, δυσφήμιση ή διαφήμιση των παραθρησκευτικών ομάδων, θα προσπαθήσουμε στα δυο επόμενα κηρύγματά μας  να παρουσιάσουμε τις πλανεμένες θεωρίες των Χιλιαστών πάντα σε συνάρτηση και αντιπαραβολή με την ορθόδοξη διδασκαλία και ιερά παράδοση , για να λάβουμε  όλοι μας  τη μέγιστη ωφέλεια και να γίνουμε από ασθενείς –ισχυροί και εδραίοι στην αμώμητη πίστη μας. Αμήν!

    ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ Β΄

    Συνεχίζουμε , αγαπητοί αδελφοί,  σήμερα με το θέμα των Χιλιαστών και εισερχόμαστε  μετά από  τις απαραίτητες εισαγωγικές διευκρινήσεις που διατυπώσαμε την περασμένη Κυριακή,  στην εμφάνιση και τις κακοδοξίες της  παραθρησκευτικής αυτής ομάδας. Δεν μπορούμε  να ονομάσουμε τους  χιλιαστές αιρετικούς αφού αιρετικός είναι εκείνος που είναι χριστιανός και πιστεύει στη διδασκαλία του Θεανθρώπου  Ιησού Χριστού , αλλά αλλοιώνει αλλάζει και διαστρέφει μία ή κάποιες από τις αλήθειες του Ευαγγελίου του Χριστού. Οι Ιεχωβάδες όμως έχουν αλλάξει και αλλοιώσει τα πάντα, όπως θα δούμε, και δεν πιστεύουν τίποτα απ΄ όσα διδάσκει το Ευαγγέλιο και ο Ιησούς Χριστός. Γι΄αυτό και δεν μπορούμε να τους ονομάσουμε ούτε καν χριστιανούς , αφού δεν πιστεύουν στον Ιησού Χριστό. Μας παραπλανούν λοιπόν εξ αρχής  όταν αυτοαποκαλούνται χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά. Με απλά λόγια λοιπόν θα παραθέσουμε τις βασικές αρχές των Χιλιαστών και ταυτόχρονα θα ξεσκεπάσουμε τις πλάνες τους με βάση τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας .
    Ο Χιλιασμός είναι μια πολύ ύπουλη θρησκεία-οργάνωση από τις πιο μεγάλες και φοβερές  που υπήρξαν στο διάβα της Ορθοδόξου Εκκλησίας . Οι ρίζες της βρίσκονται στην ιουδαϊκή θεολογία και αντιμετωπίστηκε αρχικά από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας και τις Οικουμενικές Συνόδους. Η νέα μορφή του σύγχρονου χιλιασμού εμφανίστηκε το έτος 1881 από τον πλούσιο έμπορο εβραϊκής καταγωγής Κάρολο Ρώσελ και τους διαδόχους του Ρόδερφορδ και αργότερα Νάθαν Νόρ. Έχει ως έδρα το Μπρούκλιν των Η.Π.Α.  και πολλά μέλη σε όλο τον κόσμο που υπηρετούν με αυταπάρνηση και ζήλο την πολυεθνική εταιρία «Σκοπιά». Διαδίδει τις κακοδοξίες της μέσα από τη στρατολόγηση των οπαδών της με βιβλία , περιοδικά και σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα .
    1. ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ
    Οι χιλιαστές έχουν την αγία Γραφή και τους αρέσει να την κρατούν στα χέρια τους  και να την προβάλλουν σε δημόσιους  χώρους πάντοτε μαζί με βιβλία τους ή με τα περιοδικά της οργάνωσης ΞΥΠΝΑ  και ΣΚΟΠΙΑ.  Θεωρούν τον εαυτό τους «σπουδαστή των Γραφών», απαγγέλουν από στήθους επιλεγμένα αποσπάσματα και προσφέρουν δωρεάν το ιερό κείμενο σε όποιον το ζητήσει. Απορρίπτουν εντελώς την ιερά παράδοση.
    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Η Αγία Γραφή που χρησιμοποιούν δεν είναι αυθεντική  αλλά παραποιημένη και παραχαραγμένη. Οι Χιλιαστές έχουν παρέμβει στην Αγία Γραφή έχοντας αλλάξει λέξεις , ονόματα, σημεία στίξης ακόμα και ολόκληρες προτάσεις. Επίσης δεν παραδέχονται τα λεγόμενα Δευτεροκανονικά  βιβλία  της Παλαιάς Διαθήκης (Μακκαβαίων, Σοφία Σολομώντος, Σοφία Σειράχ, Ιουδίθ, Τωβίτ) τα οποία εχρησιμοποιούντο στη Λατρεία από τους πρώτους Χριστιανικούς χρόνους. Η Ιερά Παράδοση περιέχει διδασκαλίες του Χριστού και των Αποστόλων που δεν εγράφησαν αλλά παρεδόθησαν  προφορικώς από γενιά σε γενιά. Γι αυτό είναι ισόκυρη με την  Αγία Γραφή.
    2. ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ
    Οι  Χιλιαστές αρνούνται την Τριαδικότητα του Θεού και διδάσκουν ότι η διδασκαλία περί Τριαδικού Θεού προέρχεται από τη «διάνοια του Σατανά» και ότι είναι ένα θεολογικό κατασκεύασμα.

    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Η πίστη στη Αγία Τριάδα είναι βασική  και στοιχειώδης  αλήθεια της Αγίας Γραφής , η οποία μας διδάσκει ότι ο Θεός είναι Ένας κατά την ουσία και ταυτόχρονα Τριαδικός στις υποστάσεις. Δηλαδή τρία πρόσωπα Πατήρ, Υιός  και Άγιον Πνεύμα συνεργούν στη σωτηρία μας. Γι αυτό ο Χριστός έδωσε εντολή στους μαθητές Του να κηρύξουν τη διδασκαλία του σε όλο τον κόσμο και να βαπτίζουν τους πιστούς εις το Όνομα του  Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

    Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια:
    Από την Π.Δ.: Γεν.1,26 – Γεν. 3,22  – Γεν. 11,7  -Ησ. 6,3
    Από την Κ.Δ.: Ματθ. 3,16 – Ματθ.28,19 – Α΄Κορινθ.12,4 –Β΄Κορινθ. 1,21 –Γαλ. 4,6 –Β΄Θεσ. 3,5 –Α΄Πετρ. 1,2.

    3. ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ
    Διδάσκουν  ότι ο Ιησούς Χριστός είναι κτίσμα, είναι δημιούργημα του Θεού όπως ο άνθρωπος, τα ζώα τα φυτά. Αρνούνται τη θεότητά του λέγοντας ότι ο Χριστός είναι ο πρώτος αξιωματούχος του Θεού,  ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Επίσης αρνούνται τη σωματική Ανάσταση του Χριστού.
    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Ο ίδιος ο Χριστός μας βεβαιώνει ότι «Εγω και ο Πατήρ μου εν εσμέν», έχουμε την ίδια φύση, Ουσία και Δύναμη. Και όχι μόνο τα είπε αλλά και το απέδειξε με τα θαύματά Του και κυρίως με την ένδοξη Ανάστασή Του. Η Αγία Γραφή μας παρέχει πάμπολλες μαρτυρίες , που μιλούν ξεκάθαρα περί της Θεότητας του Χριστού. Ο Θεός  Πατήρ πουθενά δεν ονομάζει κάποιον Άγγελό Του ως Υιό, διότι δεν εγέννησε τους αγγέλους αλλά τους  εδημιούργησε. Υπενθυμίζουμε ότι αυτή την κακοδοξία των Χιλιαστών εκήρυττε ο μεγάλος αιρετικός Άρειος,  που οι χιλιαστές τιμούν ως φίλο  και τον καταδίκασε η Α΄Οικουμενική Σύνοδος.
    Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια:
    Από την Π.Δ.: Ψαλμ. 2,17 –Ψαλμ. 44,7 – Ψαλμ. 109,1
    Από την Κ.Δ.: Ιωάν. 1,18, Ιωάν. 8,58 – Ιωάν.5,18 – Ιωάν.10,31 –Ιωάν. 14,8- Ιωάν2,19 – Φιλιπ.2,5 –Ρωμ.9,5 – Αποκ.1,8 – Α΄Τιμοθ.6,16- Κολ.1,15 –Εβρ.1,15 –Λουκ. 24,9

    4. ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
    Οι  χιλιαστές διδάσκουν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι πνοή, αέρας ή ενεργός δύναμη του Θεού. Αρνούνται τη θεότητα του Αγίου Πνεύματος και την προσωπική Του υπόσταση, δηλαδή την ύπαρξή του ως προσώπου.
    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Η  Αγία Γραφή διδάσκει ότι το Άγιον Πνεύμα είναι  το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος  και όπως ο Υιός που γεννιέται από το Θεό Πατέρα είναι της ιδίας φύσεως με  τον Πατέρα, έτσι και το Άγιο Πνεύμα, που εκπορεύεται επίσης από τον Πατέρα, είναι της ιδίας φύσεως με τον Πατέρα, δηλαδή Θεός.
    Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια:
    Από την Κ.Δ.: Ιωάν. 14,26 –Ιωάν. 16,13 –Πραξ.1,16 –Β΄Πέτρ. 1,21 –Πράξ. 8,29 –Πράξ.8,29 –Πράξ.20,28-Πωμ. 8,14 –Ρωμ. 8,26 –Α΄΄Κορ.2,4 –Α΄Θεσ.1,5 –Β΄Κορ.3,18 –Α΄ Κορ.3,16

    5. ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
    Οι χιλιαστές διδάσκουν ότι το όνομα του Θεού είναι «Ιεχωβά» . Έτσι αρέσκονται να ονομάζουν την οργάνωσή τους μάρτυρες του Ιεχωβά , ονομασία με την οποία είναι γνωστοί σε όλο τον κόσμο. Επίσης αυτοπροσδιορίζονται  ως  «χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά».

    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός παρουσιάζεται με διάφορα ονόματα που φανερώνουν τις ιδιότητές Του. Το όνομα Ιεχωβά είναι εξελληνισμένος τύπος της λέξεως ΓΙΑΧΒΕ  που είναι ένα από τα ονόματα  του Θεού που σημαίνει Κύριος Ο Ιησούς Χριστός όμως ουδέποτε ανέφερε το όνομα αυτό για να ονομάσει το Θεό, αλλά χρησιμοποίησε τη λέξη Πατέρας . «Πάτερ ημών». Όσο για τον νεοφανή προσδιορισμό «Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά» είναι αυτονόητο ότι γίνεται για να παραπλανήσει τον κόσμο καθ΄ότι όλη η διδασκαλία τους μάχεται με μίσος κάθε τι το Χριστιανικό.
    Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια:
    Από την Π.Δ.: Γεν. 1,1 –Γεν. 17,1 –Γεν 14,18 –Εξόδ.4,10 –Εξόδ.6,3 –Εξόδ3,14 –Εξόδ.34,14 –Ησ.40,28 –Ησ.6,3

    6. ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ
    Διδάσκουν ότι η Παναγία δεν είναι Θεοτόκος  και συνεπώς δεν είναι αειπάρθενος. Ισχυρίζονται ότι μετά το Χριστό απέκτησε και άλλα τέκνα και δεν της αποδίδουν καμία τιμή. Επίσης δεν δέχονται τους Αγίους μας, αρνούνται τις μεσιτείες τους, εμπαίζουν και καταπατούν  τις εικόνες .
    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Η  Μητέρα του Κυρίου μας είναι Θεοτόκος ,  αφού γέννησε  ως άνθρωπο τον Υιό του Θεού. Είναι το γλυκύτερο όνομα μετά τον Ιησού στα χείλη όλων των χριστιανών. Στο πρόσωπό Της εκπληρώθηκε πλήρως η προφητεία σύμφωνα με την οποία θα την μακαρίζουν όλες οι γενεές των πιστών. Την τιμούμε ως αγιωτέρα των Αγίων και μητέρα του Θεού, μιμούμενοι το παράδειγμα της Ελισάβετ. Επίσης τιμούμε όλους τους αγίους που ολοκληρώθηκαν εν Χριστώ στην παρούσα ζωή και πιστεύουμε ότι η συμμετοχή τους στη ζωή του Θεού δίνει τη δυνατότητα να μεσιτεύουν στο Θεό για μας.
    Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια:
    Από την Π.Δ.: Γεν.3,15 –Γεν. 28,12 –Εξόδ.3,2 –Αριθ.17,23 –Ψαλμ.44,11 –Ησ.7,14
    Από την Κ.Δ.: Λουκ.1,28 –Λουκ1,42 –Λουκ.11,27 –Ιωάν.19,26 –Πράξ.1,14 –Ματθ.2,13

    Για όλες τις παραπάνω ορθόδοξες θέσεις υπάρχουν ευάριθμα αποσπάσματα , χωρία της Αγίας Γραφής που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές και είναι στη διάθεση όλων σας.
    Την επομένη Κυριακή, συν Θεώ,  θα αναφερθούμε στις πεποιθήσεις των Χιλιαστών για τον Τίμιο Σταυρό, την ψυχή του ανθρώπου , τη Δευτέρα παρουσία, την αιμοδοσία, την Εκκλησία και ιερά Μυστήρια. Είθε  όσα ειπώθηκαν και όσα  θα ειπωθούν να γίνουν αφορμή για να μελετήσουμε  και να ζήσουμε ακόμα βαθύτερα το θησαυρό της Ορθοδόξου πίστεώς μας. Αμήν!

    ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ Γ΄
    Ας συνεχίσουμε και ας ολοκληρώσουμε σήμερα  αγαπητοί αδελφοί την απόκρουση των κακοδοξιών των χιλιαστών και ας δούμε πρώτα
    7. Τί διδάσκουν για τον Τίμιο Σταυρό
    Οι χιλιαστές απεχθάνονται το ιερό σύμβολο του Σταυρού και εκφράζονται περιφρονητικά κι ειρωνικά γι’αυτόν. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν κάνουν ποτέ το σταυρό τους. Δεν τον τιμούν, διότι υπήρξε, όπως λέγουν, όργανο εγκλήματος και κατηγορούν τους χριστιανούς που τον προσκυνούν, ως ειδωλολάτρες.
    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Για μας τους Χριστιανούς ο Σταυρός είναι το καύχημά μας, διότι πάνω σε αυτόν ολοκληρώθηκε και επισφραγίστηκε το λυτρωτικό έργο του Κυρίου μας. Τον τιμούμε , τον σεβόμαστε, τον φέρουμε πάνω μας από τη βάπτισή μας και τον προσκυνούμε από τους αποστολικούς χρόνους, διότι μέσω αυτού τιμούμε τον Εσταυρωμένο Σωτήρα Χριστό. Το σημείο του Σταυρού που κάνουμε καθημερινά, είναι σημείο σωτήριο, ζωοποιό, αγιαστικό και αποτελεί σαφή ομολογία της χριστιανικής μας πίστης.
    Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια:
    Από την Π.Δ.: Έξοδ.14,21 –Έξοδ. 17,11 – Αριθμ.21,18
    Από την Κ.Δ.: Ματθ.10,38 – Λουκ.14,27 –Μάρκ. 8,34 – Λουκ.9,23 –Γαλ.6,14 –Φιλιπ.3,18 –Κολ.1,20 –Α΄Κορινθ.1,22

    8. ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

    Οι χιλιαστές διδάσκουν ότι ο άνθρωπος δεν έχει ψυχή αθάνατη. Η ψυχή , λένε, είναι μια δύναμη που μας κρατάει στη ζωή,  όπως στα ζώα. Δεν είναι συστατικό στοιχείο του ανθρώπου, όπως π.χ. το ηλεκτρικό ρεύμα θέτει σε λειτουργία μια συσκευή χωρίς να είναι μέρος της. Πεθαίνοντας ο άνθρωπος περιέρχεται στην ανυπαρξία –στο μηδέν.
    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Ο άνθρωπος είναι μια ξεχωριστή και μοναδική δημιουργία. Αποτελείται από σώμα, που είναι φθαρτό και επιστρέφει στη γη  μετά τον θάνατο. Η διδασκαλία αυτή τονίζεται επανειλημμένα στην Αγία Γραφή, που επισημαίνει ότι η ψυχή του ανθρώπου ζει μετά το σωματικό θάνατο.
    Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια:
    Από την Π.Δ.: Γέν.2,7 –Γεν.15,15 – Γ΄Βασ.17,21 –Ψαλμ. 48,19
    Από την Κ.Δ.: Ματθ.20,28 –Ματθ. 10,28 –Β΄Κορινθ.7,1 –Πράξ.7,59 –Ιωάν.11,26 –Α΄Ιωαν.2,17- Λουκ.16,22 –Φιλιπ.1,21 –Ιωάν.5,28 –Αποκ.14,13

    9. ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
    Διδάσκουν ότι ο Χριστός θα έρθει και πάλι στη γη, για να κυβερνήσει ως επίγειος βασιλιάς για χίλια έτη. Ξεχωρίζουν τους πιστούς σε δύο ομάδες: Στο μικρό ποίμνιο των 144.000 πιστών, που θα πάνε στον ουρανό, και τους υπολοίπους , τον πολύ όχλο, που θα ζήσει αιωνίως στη γή με τα υλικά σώματα, εφ΄όσον ανήκουν στην οργάνωση. Όσοι δεν ανήκουν θα εξαφανιστούν από τον μεγάλο πόλεμο, που ονομάζουν Αρμαγεδώνα.
    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Οι αριθμοί 144.000 καθώς και η βασιλεία των 1000 ετών που αναφέρονται στην Αποκάλυψη το Ιωάννου, είναι συμβολικοί αριθμοί που δηλώνουν το μεγάλο πλήθος , τη μεγάλη διάρκεια. Χιλιετής , κατά τους ιεχωβάδες, είναι η βασιλεία του Χριστού από την Ανάστασή του μέχρι τη συντέλεια των αιώνων, στην οποία πραγματοποιείται η ¨πρώτη ανάσταση των πιστών¨, η αναγέννησή τους εν Χριστώ. Όλοι αυτοί βρίσκονται μαζί με τον Χριστό όπου κατά την τελική κρίση θα ενδυθούν αθανασία και θα κληρονομήσουν την ουράνια βασιλεία. Σήμερα έχουν παρέλθει 2000 χρόνια από την έναρξη αυτής της Βασιλείας και το τέλος της δεν ήλθε ακόμη. Ο Ιησούς Χριστός μας υποσχέθηκε ότι κατά την Δευτέρα Παρουσία όλοι οι άνθρωποι θα αναστηθούν οι μέν δίκαιοι εις ανάσταση ζωής, όπου θα ζούν αιωνίως τη χαρά της παρουσίας του Θεού, οι δε αμαρτωλοί εις ανάσταση κρίσεως, όπου θα αισθάνονται την οδύνη της απομάκρυνσής τους από το Θεό. Η Αγία Γραφή πουθενά δε μας μιλάει για δύο ποίμνια, το μικρό και τον πολύ όχλο και αποκλείει κάθε ιδέα περί επιγείου βασιλείας.
    Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια:
    Από την Κ.Δ.: Ματθ.24,36 –Μάρκ.13,22 –Β΄Πέτρ. 3,10 –Ματθ.18,9 –Ματθ.6,10 –Ματθ.25,30 –Λουκ.23,43 –Β΄Πέτρ. 3,13 – Λουκ. 21,33 –Β΄Κοριθ.15,42-53

    10. ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑ
    Διδάσκουν ότι μετά την αόρατη Β΄Παρουσία του Χριστού που έγινε το 1914 και πριν παρέλθει η γενιά του έτους αυτού, θα γίνει φοβερός πόλεμος , ο Αρμαγεδώνας. Θα πολεμήσουν ο Θεός και ο σατανάς. Το αποτέλεσμα θα είναι να καταστραφούν όλοι οι κακοί και θα μείνουν μόνο οι μάρτυρες του Ιεχωβά, που θα ζουν πλουσιοπάροχα. Αμέσως μετά θα αρχίσει η  χιλιετής βασιλεία του Χριστού.
    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Η λέξη Αρμαγεδών απαντά στην Αγία Γραφή μόνο μια φορά στην Αποκάλυψη.  Είναι σύνθετη εκ του Αρ και Μαγεδών και σημαίνει γη της Μαγεδώ. Επειδή η πόλη Μαγεδώ ήταν τόπος άγριων μαχών, θέλει ο ιερός συγγραφέας, με αυτή την εικόνα να μας τονίσει έντονα τον πνευματικό πόλεμο, που θα γίνει κατά τις έσχατες ημέρες μεταξύ των δυνάμεων του Θεού και του κακού. Οι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά εκλαμβάνουν τον πόλεμο του Αρμαγεδώνα μόνον ως πραγματικό. Όμως πρόκειται κυρίως για πνευματικό πόλεμο του Χριστού και των πιστών Του με το διάβολο. Ο Χριστός με το Λόγο Του και μόνο νικά το διάβολο, δεν χρειάζεται όπλα. Σήμερα όλοι οι Άγιοι και μόνο δια ονόματος του Ιησού Χριστού κατατροπώνουν το Διάβολο. Ο πόλεμος αυτός έχει αρχίσει και διανύουμε διάφορα στάδια, στα οποία νικητής είναι ο Χριστός, που πειράζεται υπό του διαβόλου και τον νικά, τον απογυμνώνει και τον καταργεί δια του Σταυρού και της Αναστάσεως και θα τον καταργήσει οριστικά μετά την Δευτέρα Παρουσία Του σύμφωνα με την Αγία Γραφή. Είναι ολοφάνερο στην Αγία Γραφή ότι ο πόλεμος αυτός στην τελική φάση θα γίνει κατά τις έσχατες αποκαλυπτικές ημέρες και μετά την «χιλιετή» Βασιλεία του Θεού.
    Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια:
    Από την Π.Δ.: Ησ. 11,,4 – Δ΄Βασ.6,14-18 –Εξ.14-25
    Από την Κ.Δ.: Μαρκ.1,23-35 –Πράξ.19,11 –Αποκ. 20,10 –Β΄Θεσ.2,8-Ματθ.21,19 –Μαρκ. 11,12-21

    11. ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ
    Κατηγορούν την Εκκλησία ότι ευλογεί τους πολέμους και τα όπλα. Διδάσκουν ότι δεν πρέπει να υπηρετούμε την πατρίδα, ότι όλες οι εξουσίες προέρχονται  από το σατανά και στο στρατό δεν πιάνουν όπλο. Τη σημαία την θεωρούν ειδωλολατρικό σύμβολο.
    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Η Εκκλησία δεν ευλογεί τους πολέμους και τα όπλα. Αντίθετα προσεύχεται πολλές φορές την ημέρα υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου. Είναι όμως δίπλα στους δίκαιους αγώνες κάθε λαού. Η κάθε εξουσία είναι υπό του Θεού δοσμένη, για να υπηρετεί τον άνθρωπο εις αγαθόν. Η σημαία είναι έμβλημα εθνικό και συμβολικό, δεν την λατρεύουμε ούτε την προσκυνούμε αλλά μαρτυρεί την ιστορία του κάθε λαού.
    Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια:
    Από την Π.Δ.: Αρ. 2,2
    Από την Κ.Δ.: Λουκ. 20,25 –Τίτ. 3,1 –Ρωμ.13,1,7 –Α΄Τιμ. 2,1

    12. ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ
    Οι χιλιαστές ισχυρίζονται ότι αυτό απαγορεύεται από το λόγο του Θεού, που συνιστά στο λαό Του να μην τρώει αίμα ζώου τόσο στην Π.Διαθήκη (στο Λευιτικό) όσο και στην Κ.Διαθήκη (στις πράξεις των Αποστόλων). Έτσι πιστεύουν ότι και η αιμοδοσία είναι πράξη κατακριτέα και μη αρεστή στο Θεό και δεν πρέπει να γίνεται.
    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Ο  Θεός απαγορεύει στο λαό Του να τρώει αίμα ζώου, γιατί αυτό το έκαναν οι ειδωλολάτρες πιστεύοντας ότι ρουφώντας το αίμα ενός δυνατού ζώου, έπαιρναν ταυτόχρονα και τη δύναμη αυτού του ζώου. Η μετάγγιση αίματος δεν υπήρχε την εποχή των χρόνων της Αγίας Γραφής και δεν απαγορεύεται από το Θεό. Η μετάγγιση  δεν έχει καμία σχέση με τη βρώση του αίματος. Στηρίζεται στην έμπρακτη αγάπη , που πρέπει να έχουμε ως χριστιανοί στον κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από την πίστη του και την εθνικότητά του. Η προσφορά αίματος είναι μια ευλογημένη και θεάρεστη πράξη, που επιβάλλεται, διότι σώζει τη ζωή των ανθρώπων, ενώ η απαγόρευσή της φονεύει τη ζωή των ανθρώπων. Ας μην λησμονούμε ότι ο πρώτος Αιμοδότης της  ανθρωπότητας είναι ο Χριστός.
    13. ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
    Μιλούν με χυδαιότητα κατά της Εκκλησίας του Χριστού, την αποκαλούν «κακιά γυναίκα» , «πόρνη», «πόρνη», «Μεγάλη Βαβυλώνα» και μιλούν με πολύ μίσος και εκδίκηση  για τους πιστούς της. Διδάσκουν με θρασύτητα ότι  η Εκκλησία εκρημνίσθη και για πολλούς  αιώνες η ανθρωπότης ήταν στο χάος, έως τον προηγούμενο αιώνα που εμφανίσθηκαν και επανίδρυσαν την Εκκλησία, την οποία αποτελούν οι 144.000 εκλεκτοί, που θα πάνε στον ουρανό. Αρνούνται όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας.

    ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
    Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Αναστηθέντος Χριστού, που οδηγείται από το Άγιο Πνεύμα «εις πάσαν την αλήθειαν»(Ιω.16,13). Γι΄ αυτό και η Εκκλησία κλονίζεται αλλά δεν κρημνίζεται. Είναι αιώνια και αλάθητη. Είναι στύλος και εδραίωμα της αληθείας. Είναι ταμιούχος της θείας χάριτος, η οποία μεταδίδεται στους πιστούς μέσω των Ιερών Μυστηρίων, που θεσπίστηκαν από τον ίδιο τον Κύριό μας. Οι 144.000 που αναφέρει η Αποκάλυψη, εάν μεν τον εκλάβουμε   ως κυριολεκτικό αριθμό, αναφέρεται στις 12 φυλές του Ισραήλ που θα πιστέψουν, στο τέλος του κόσμου τούτου, τον Ιησού Χριστό ως Θεάνθρωπο, πραγματικό Μεσσία  και σωτήρα του κόσμου σύμφωνα με τον Απόστολο Παύλο (Ρωμ.11,25) και όλη την Αγία Γραφή. Εάν εκλάβουμε τον αριθμό αυτό ως συμβολικό, δηλώνει το αναρίθμητο πλήθος των ανθρώπων που θα σωθούν.
    Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια:
    Από την Κ.Δ.: Ιωάν.10,16 – Ματθ.16,18 –Ματθ.28,20 –Ιωάν.14,16 –Ιωάν.16,13 –Α΄Τιμόθ.3,15 – Β΄Ιωάν.2 –Κολ.3,15 –Α΄Κορινθ.10,17- Ρωμ.12,5 –Ματθ.28,29 –Πράξ.8,17 –Ιωάν. 20,23 –Μάρκ. 6,13 – Πράξ.20,17 –Ματθ.19,13

    Αγαπητοί αδελφοί,
    Έχουμε την ευλογία να ζούμε , τουλάχιστον μέχρι σήμερα, σε μια εποχή θρησκευτικής ελευθερίας. Ταυτόχρονα έχουμε το χρέος να ξεσκεπάζουμε όσους θέλουν να χρησιμοποιούν την Αγία Γραφή για να στηρίξουν τις πλάνες τους. Οι χιλιαστές ασπάστηκαν τις πλάνες όλων των αιρετικών στο πέρασμα των αιώνων. Θέλουν να λέγονται χριστιανοί πολεμώντας ταυτόχρονα όλες τις αλήθειες του χριστιανισμού, διαστρέφοντας όλη τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας. Γι΄ αυτό και είναι πολύ επικίνδυνοι. Εμείς οι χριστιανοί πρέπει να γνωρίζουμε όλα τα ανωτέρω, αλλά και άλλα πολλά περισσότερα για να μπορούμε εύκολα να τους αντιμετωπίζουμε με πολλά επιχειρήματα σε διάλογο, όποτε χρειαστεί (αν και τον αποφεύγουν όπου βλέπουν ότι θα εκτεθούν και θα αποστομωθούν) πάντοτε βέβαια με παρρησία, δηλαδή με θάρρος, νηφαλιότητα, με αγάπη και όχι με εμπάθεια. Αντιθέτως όσοι δε γνωρίζουν καλά την Αγία Γραφή, πρέπει να αποφεύγουν κάθε συζήτηση για όλα αυτά τα θέματα πίστεως , προκειμένου να μην επηρεαστούν. Και βέβαια ποτέ να μην βάζουν στα σπίτια τους τα φυλλάδιά τους. Επίσης , ευχής έργο και ιερό καθήκον όλων μας είναι  να μελετούμε συχνά την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας, οι οποίοι ορθοτόμησαν το λόγο της αληθείας ερμηνεύοντας Αγιοπνευματικά την Αγία Γραφή. Να συμμετέχουμε στις συνάξεις μελέτης Αγίας Γραφής. Να γίνουμε πιο θερμοί στην πίστη μας και πιο ενεργά μέλη της ενορίας μας. Ας απευθύνουμε προς τους χιλιαστές με τη στάση μας αυτό που μας λένε και το έχουν ως τίτλο σε ένα από τα περιοδικά τους: Ξύπνα! Τέλος ας μην ξεχνάμε την προειδοποίηση του Κυρίου μας  «Προσέχετε τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι σας έρχονται με ένδυμα προβάτων, ενώ μέσα τους είναι λύκοι αρπακτικοί»(Ματθ.7,15).