Κύρηγμα 21 Νοεμβρίου – Εισόδια της Παναγίας

Ὢ τῶν ὑπὲρ ἔννοιανθαυμάτων σου Πανάχραντεξένη σου ἡ γέννησις ὑπάρχειξένος ὁ τρόπος ὁ τῆς αὐξήσεωςξένα καὶ παράδοξα τὰ σάπάντα Θεονύμφευτεκαὶ βροτοῖς ἀνερμήνευτα 

 

Εορτάζουμε σήμερα, σεβαστοί πατέρες και αδελφοί στην ευλογημένη αυτή ενορία την εν τω ναώ των είσοδο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Στο ναό αυτό ευδόκησε ο Θεός , δια των τιμίων χειρών του Επισκόπου μας, να λάβω τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης και να γίνει και η δική μου είσοδος  στα άγια των αγίων , στα απόρρητα μυστήρια του Θεού. Ας είναι ευλογημένο το Όνομα του Τρισαγίου Θεού και της Υπεραγίας Θεοτόκου που μας δίνει αυτή την πνευματική ευκαιρία να συναχθούμε επι το αυτό κλήρος και λαός, να τελούμε τη Θεία ευχαριστία τη λογική μας λατρεία . 

 

 Με τη θεια Λειτουργία ανεβαίνει ο  άνθρωπος στον ουρανό και κατεβαίνει ο Θεός στη γη. Κοινωνεί ο άνθρωπος  το Σωμα και το Αιμα του Χριστού, κοινωνει με την Υπεραγια Θεοτόκο με τους Αγίους και με όλους τους αδελφους του.  Κοινωνία δε σημαινει απλά την επικοινωνία. Δε μενουμε στην επικοινωνια, στην κοινωνικη  συναναστροφή αλλά ουσιαστικά κοινωνουμε όλοι μεταξύ μας σαν αδερφοι εν Χριστω με το συνδεσμο της θειας αγαπης και ενότητας και προγευόμαστε τη χαρα του Παραδεισου , απ αυτή κι ολας τη ζωή. Αυτοπροσδιοριζόμαστε και αισθανόμαστε ένα , Σώμα Χριστού , με κεφαλή μας το Χριστο και μελη όλους εμας . Ξενα και παράδοξα και βροτοις ανερμήνευτα είναι αυτά που ζουμε οι χριστιανοί μεσα στο ναό, όπως μας λέει ενας ύμνος  της σημερινης εορτης . Όπως ακατανόητη με τα ταπεινα ανθρωπινα κριτήρια είναι και όλη η ζωή της Πάναγίας μας. Γεννήθηκε από στείρα και υπέργηρη μητέρα . Ο ερχομός της στον κόσμο , ήταν καρπός προσευχής. Πόσες άτεκνες  μητέρες αλήθεια δεν ταυτίζονται με τον πόνο του Ιωακείμ και της Άννας και με τη θερμή τους προσευχη να αποκτήσουν ένα παιδί. Στα τρία της χρόνια η Παναγία , εισήλθε στο ναό του Θεού και την υποδέχτηκε ο Αρχιερευς Ζαχαρίας, ο πατερας του Τιμίου Προδρόμου.  Όλα εκεί τα περιέβαλλε μια απιστευτη χάρη. Όλοι  έβλεπαν ότι το χερι του Θεου ευλογεί τη μικρή αυτή κόρη,  που ήταν από το  Θεό επιλεγμένη να υπηρετήσει το σχέδιο του για τη σωτηρία του ανθρώπου.  

 

Η Παρθένος διέμεινε δώδεκα χρόνια στο ναο, όπου τρεφόταν από τον Αρχάγγέλο Γαβριήλ με ουράνια τροφή, ώσπου πλησίασε ο καιρός του Ευαγγελισμού της. Πως μπορει  ο συγχρονος άνθρωπος με την ψυχρή λογική του να προσεγγίσει τα θαυματα αυτά που ξεπερνούν κάθε φυσικό νόμο. Πως μπορεί η ζωη της Παναγίας μας να αναλυθει με τις επιστημονικες  μεθοδους  και να δωθουν εξηγησεις για την γεννησή της , την αειπαρθενία της , την καθαρότητά της . Μόνο με την πίστη προσεγγιζουμε το θαυμα. Και η ζωή μας που είναι ένα μεγάλο θαύμα, μόνο με την ορθη πίστη μπορεί να βρει τον πραγματικό σκοπό της. Ο σκοπός της ζωής μας είναι να ενωθούμε με το Θεό, να αποδεχτούμε τη σωτηρία που μας πρόσφερε ο Χριστός. Η ένωση μας αυτή με το Χριστό , γίνεται σταδιακά , μέχρι το τέλος της επι γης ζωής μας.  Η σημερινή εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου για εμάς που την τιμούμε ,  σηματοδοτεί την διαρκη εισόδευση μας στο χωρο της χάριτος του Θεού, την Εκκλησία που ξεκινά από τον ναό. Συγκεκριμένα,  ο ναός της ενορίας του καθενός μας  είναι συνδεδεμένος με όλη μας τη ζωή. Από το σαραντισμό μας , όταν ήμασταν βρέφη , μέχρι την εξοδο μας από τον πολυτάραχο βίο μας.  Η κάθε ευχαριστη και δυσαρεστη πτυχή της ζωής μας συνδέεται με το ναό. Θα ήταν μονοδιάστατη η θεωρηση ότι οι ναοι εναι απλά ένα στοιχείο της παράδοσης και του πολιτισμού μας και τιποτε περισσότερο. Η λέξη ναός σημαίνει κατοικία. Κατοικία του Θεού,  χώρος  λατρείας και προσευχής. Αλλά ο Θεός είναι παντού, παντού μπορούμε να προσευχηθούμε και σε πολλές περιπτώσεις η θεια λατρεία τελείται και εκτός του ναού.  

 

Αρα ο ναος δεν είναι μονο τοπος λατρειας , είναι και εκκλησια , (παω στην εκκλησια λεμε). Εκκλησια σημαινει τη συναξη των βαπτισμενων μελων μιας ενοριας. Εχει χαρακτήρα τοπικό, είναι ανεξαρτητη  και αυτοτελής , αλλα συναμα εχει και οικουμενικό χαρακτηρα. Στην εκκλησια , τη συναξη δηλ. των πιστων , βιώνεται και ολοκληρωνεται εις τους αιωνας των αιωνων η κοινη μας πιστη , το κοινο βιωμα,  όλων των μελων της από την ημερα της Πεντηκοστης που ιδρυθηκε ,μεχρι σημερα. Ετσι εκφραζεται η  ενοτητα και η καθολικότητα της Εκκλησίας με αφετηρια και σημειο αναφορας τη θεια λειτουργία. Σε κάθε θεια λειτουργια, ανεξαρτητα από αν συμμετεχουμε η όχι , ο ιερεας δεεται υπερ των ενοριτων και των δι ευλογους αιτιας απολοιφθεντων , δηλ όσων για καποιο σοβαρο  λόγο απουσιάζουν . Όλα αυτά σημαινει ο ορθοδοξος ναος για τον πιστο ανθρωπο.   Καθε φορα που μπαινουμε στο ναο, ασχετως με το αν αυτό  γινεται συνειδητα,  τυπικα ή τυχαια,  εισοδευουμε στο χωρο της χαριτος του Θεού. Οπως όμως ο ναος έχει κυριως τρια μερη , τον πρόναο, δηλ. το χωρο που προσκυνούμε και αναβουμε το κερι μας, τον κυριως ναο και το ιερο βημα, συμβολικα και παραβολικα θα μπορουσαμε να χωρισουμε την πορεια του ανθρωπου για να ενωθει με το Θεό σε τρια σταδια. Πρωτο σταδιο η βαπτιση μας που μας δινει τη δυνατοτητα να συμμετεχουμε στα ιερα μυστηρια και κυριως  να εξομολογουμαστε και να κοινωνουμε . Το δευτερο σταδιο είναι η ελευθερη και αληθινη συμμετοχη μας στα ιερα μυστηρια. Το περασμα από το τυπικο στο ουσιαστικό και από τη θεωρια στη πραξη με την εξασκηση των ευαγγελικων αρετων.  

 

Ο αγωνας δηλαδη που κανει ο καθενας μας να συγχωρει ακομα και τον εχθρο του , να είναι ταπεινοφρονας , υπομονετικος στους πειρασμους και στις δοκιμασιες, να ελεει και να αγαπα τους πάντες, μιμουμενος την αγαπη του Χριστου. Το τριτο σταδιο , είναι το σταδιο που το κατακτουν οι τελειοι, οι πρωταθλητες της πιστεως. Εινα τα αγια των αγιων , το ενδοτερον του καταπετασματος . Εκει θα συναντησουμε την Παναγια μας τους αγιους μας και όλους που τελειωσαν με πιστη τη ζωη τους. Εκει ανηκει και οποιος προσευχεται καρδιακα, οποιος αναζητα το Θεο μεσα του και ποθει να βιωσει τις υπερκοσμιες εμπειριες της θειας χαριτος και να γευτει τους γλυκεις καρπους του Αγιου Πνευματος. Στο τριτο σταδιο,  που στο ναο συμβολίζεται με το ιερο βημα, το ιερο θυσιαστηριο, ανηκουν όλοι εκεινοι οι ανθρωποι του Θεου , οι ισως απλοί και άσημοι , οι περιφρονημενοι  και συκοφαντημενοι, που εκαναν τον πονο προσευχη και δοξολογία, που εκαναν την καρδια τους θυσιαστηριο και βωμο , απ οπου αναπεμπουν την ακαταυπαυστη λατρευτικη θυσια στον Τριαδικο Θεό. Ευχηθειτε , σεβαστοι πατερες και αγαπητοι μου αδελφοι, υμνητες της Παναγιας μας και εορταστες των Εισοδιων της , ευχηθειτε, όπως και η Παρθενος Μαρια, να φτασουμε κι εμεις  , με της Αγιες πρεσβειες της στα Αγια των Αγιων,  στην τελειωση μας,  στην ενωση μας με το Θεό.  Η εισοδος της Παναγίας μας  στο ναο να σημανει και την δικη μας εισοδο στη Βασιλεια του Θεού. Αμην! 

Μπορείτε να μας βρείτε:
error0