ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019

Ε΄  ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Μτθ. 8,28-9,1)

Τα περισσότερα θαύματα που έκανε ο Χριστός, έγιναν κατόπιν αιτήσεων των ανθρώπων, και αφού προηγουμένως είχε ερευνήσει την πίστη τους. Υπήρχαν όμως και θαύματα που επεδίωξε να τα πραγματοποιήσει ο ίδιος. Για παράδειγμα, η ανάσταση του γιου της χήρας στη Ναΐν, έγινε χωρίς να το ζητήσει η πονεμένη μητέρα του νέου. Έκανε το θαύμα αυτό ο Ιησούς, επειδή σπλαχνίστηκε την γυναίκα αυτή, όπως διαβάζουμε στη σχετική περικοπή. Το ίδιο συνέβη , αγαπητοί μου αδελφοί, και με το θαύμα της σωτηρίας των δύο δαιμονιζομένων του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος. Οι δαιμονιζόμενοι αυτοί είχαν εγκαταλειφθεί από όλους τους ανθρώπους , συγγενείς και μη, γι΄αυτό και ο Κύριος ο ίδιος ενδιαφέρθηκε για αυτούς και τους λύτρωσε από τα δαιμόνια.

Η κατάστασή τους φρικτή και ανυπόφορη για τους ίδιους , αποκρουστική και εκφοβιστική για τους άλλους. «Χαλεπούς λίαν» τους χαρακτηρίζει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος. Από τη στιγμή που ο δαίμονας έκανε κατοικία τις υπάρξεις τους, αυτοί επέλεξαν για κατοικία τα μνήματα. Κυκλοφορούσαν γυμνοί , έτρεχαν στις ερημιές , έκοβαν με πέτρες το σώμα τους και έβγαζαν σπαρακτικές κραυγές. «Ο διάβολος, τον Αδάμ που ήταν ντυμένος με τη χάρη του Θεού, τον έντυσε με τα ρούχα της αισχύνης και αυτούς που ήταν ντυμένοι με ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τους γύμνωσε» (Άγιος Βασίλειος Σελευκείας). Μάλιστα ο Κύριος ρώτησε τον ένα ποιό είναι το όνομα του και ο δαίμονας απάντησε: «Λεγεὼν ὄνομά μοι , ὅτι πολλοὶ ἐσμέν». Η ρωμαϊκή λεγεώνα ήταν επίλεκτο σώμα στρατιωτών. Το ίδιο ήταν και οι δαίμονες που κρύβονταν μέσα στον δαιμονόπλητα πλάσματα του Θεού. Ήταν τα σκληρότερα από τα πονηρά πνεύματα. Μέσα , λοιπόν, στους ανθρώπους αυτούς υπήρχε τεράστια δαιμονική δύναμη που τους ταλαιπωρούσε πολύ.

Οι δαίμονες πρώτα ομολόγησαν την έχθρα τους εναντίον το Χριστού : «Τὶ ἡμῖν και σοὶ υἱὲ τοῦ Θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;» . Ο λόγος αυτός δείχνει την απροσμέτρητη διαφορά μεταξύ των δαιμόνων και του Κυρίου. Ακόμη είναι μια διακήρυξη της θείας εξουσίας του Ιησού και ταυτόχρονα το αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ Αυτού και των δαιμόνων. Η παράκληση να μην τους βασανίσει, προέρχεται από τον τρόμο ενός πανίσχυρου αντιπάλου, του οποίου δεν αγνοούν την δικαιοδοσία και τη δύναμη αν θέλει να τους τιμωρήσει. Η πανίσχυρη χάρη του Κυρίου, τους έκανε να φλογίζονται και να μην αντέχουν την παρουσία Του. Μετά οι δαίμονες ζήτησαν να μπουν μέσα στους χοίρους. Ο Κύριος άκουσε το αίτημά τους και το επέτρεψε, με αποτέλεσμα να κατευθυνθούν στη λίμνη και να πνιγούν οι χοίροι σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Οι Πατέρες λένε πως ο Κύριος επέτρεψε στους δαίμονες να μπουν μέσα στους χοίρους για πολλούς λόγους. Για να διδάξει τους ανθρώπους πόσο κακοποιά ήταν τα πνεύματα που είχαν μέσα τους οι δύο αυτοί άνθρωποι. Για να πληροφορηθούμε πως ο διάβολος, παρ΄όλη την κακουργία του, δεν έχει δικαιώματα ούτε και στους χοίρους, εάν δεν του το επιτρέψει ο Θεός. Ακόμη να μάθουμε πως εάν δεν συγκρατούσε τους δαίμονες η δύναμη του Χριστού, θα μας έκαναν χειρότερο κακό από ότι μας κάνουν. Τέλος ο θάνατος των χοίρων φανερώνει πως εξήλθαν οι δαίμονες από τους ανθρώπους και ότι θεραπεύτηκαν.

Αγαπητοί αδελφοί,

Στην «Κυριακή Προσευχή» παρακαλούμε τον Θεό να μας απαλλάξει από την ενέργεια του διαβόλου. «Ρύσαι ημάς από του πονηρού». Ο πονηρός δεν είναι μια αφηρημένη έννοια και ιδέα του κακού. Είναι παμπόνηρο πνεύμα που απεργάζεται  την καταστροφή μας. Η Εκκλησία μας, με το να συμπεριλαμβάνει στις Κυριακάτικες ευαγγελικές περικοπές τις θεραπείες των δαιμονιζομένων μας υπενθυμίζει την ύπαρξή του σατανά και τον κίνδυνο που διατρέχουμε από αυτόν αν παραδοθούμε στην επενέργειά του με τον τρόπο που ζούμε. Απεργάζεται ο διάβολος την καταστροφή μας η οποία δεν είναι σπάνια αν δούμε πόσες κατεστραμμένες και τσακισμένες ανθρώπινες υπάρξεις υπάρχουν γύρω μας , αν δεν θέλουμε να εθελοτυφλούμε. Και ενώ μπορεί να μην έχουμε εμπειρία παρόμοια με την περίπτωση του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος , μπορεί να μην έχουμε καταληφθεί εμείς ή οι γύρω μας σε τέτοιο ακραίο βαθμό από την δαιμονική ενέργεια, εν τούτοις τα διάφορα πάθη μας , καλλιεργούμενα υπό του πονηρού, μας ταλαιπωρούν πάρα πολύ και μας κάνουν να έχουμε «δαιμονώσα» ψυχή. Ο ακόλαστος, ο φιλάργυρος, ο θυμώδης, ο αιρετικός, ο υπερήφανος πειράζονται από τον πονηρό. Αφού ο Χριστός ήρθε να καταργήσει το κράτος του διαβόλου, ας Τον αγαπήσουμε και ας έχουμε στενές και ζωντανές σχέσεις μαζί Του μέσα στην Αγία Του Ορθόδοξη Εκκλησία , για να γλιτώσουμε από τις παγίδες του πονηρού. Αμήν!

π.Χ.Κ.

Μπορείτε να μας βρείτε:
error0