ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019

 

Κυριακή της Ορθοδοξίας σήμερα,  αδελφοί μου! Πρώτη Κυριακή των Νηστειών. Και όπως κάθε Κυριακή, ακόμη και τις Κυριακές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής,  η Εκκλησία μας εορτάζει την Ανάσταση του Χριστού,  που είναι ο θεμέλιος λίθος της πίστης μας,  η βάση του οικοδομήματος της Εκκλησίας, αλλά και ο τελικός σκοπός της νηστείας μας. Χωρίς την Ανάσταση,  λέγει ο Απόστολος Παύλος,  μάταιη θα ήταν η πίστη μας και κούφιο το κήρυγμά μας. Μέσα στη θεία Λειτουργία λαμβάνουμε  όλοι μας την εμπειρία αυτής της Αναστάσεως και ανακαινιζόμαστε, παίρνουμε βοήθεια στη ζωή μας, βρίσκουμε διέξοδο στις θλίψεις μας και ουσιαστικές απαντήσεις στα υπαρξιακά ερωτήματά μας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας,  είναι ο Αναστημένος   Χριστός παρατεινόμενος μέσα στους αιώνες. Αυτός είναι η Κεφαλή του Σώματος και εμείς τα μέλη.  Και είναι, πράγματι,  τόσο σημαντική και ζωτική η ανάγκη κάθε ανθρώπου να «μπολιάσει» τη ζωή του, την καθημερινότητά του,  με κάτι το ουσιαστικό και αληθινό, με κάτι το διαχρονικό και αιώνιο, για να έχει ένα νόημα η ζωή μας και ένα σκοπό ο μόχθος και ο αγώνας μας!  Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, έχουμε αυτή την αλήθεια.  Ολόκληρη, ξεκάθαρη και ανόθευτη. Δεν είναι κάτι το αφηρημένο, το κρυμμένο μακριά από εμάς, στον απέραντο ουρανό. Δυστυχώς πολλοί χριστιανοί ακόμη  αυτό πιστεύουν. Για εμάς η αλήθεια είναι ένα  Πρόσωπο. Ο Πιλάτος όταν ρώτησε το Χριστό «τί εστίν αλήθεια;» (Τί είναι αλήθεια; )δεν είχε ακούσει και δεν ήταν σε θέση να πιστέψει τον Θείο Διδάσκαλο  όταν  εκήρυττε: «Εγώ ειμί  η οδός και  η αλήθεια και η ζωή». Πολλά ανθρώπινα επινοήματα, θεωρίες και απόψεις είναι αληθοφανή ή έχουν δόση αληθείας. Εμείς όμως ψάχνουμε την μοναδική και πλήρη αλήθεια που είναι πάνω απ΄όλες τις άλλες. Είναι ο Χριστός, ο Αληθινός Θεός μας και βιώνεται μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία Του!

Ας προσπαθήσουμε,  αδελφοί μου, τη λαμπρή αυτή ημέρα,  να δώσουμε απάντηση  σε μερικά αυτονόητα ερωτήματα. Λέμε ότι σήμερα είναι Κυριακή της Ορθοδοξίας. Τι είναι όμως Ορθοδοξία; Μας απάντησε ο Απόστολος Ναθαναήλ στο σημερινό Ευαγγέλιο  : Ορθοδοξία  είναι η ομολογία ότι ο Χριστός είναι  ο Υιός του Θεού. Θεός και άνθρωπος.  Και συμπληρώνει το αποστολικό ανάγνωσμα ότι αυτή η ομολογία στο Χριστό έχει μια αδιάσπαστη συνέχεια  από τις απαρχές  της δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου. Οι πρωτόπλαστοι όταν έχασαν την άμεση επικοινωνία τους με τον Θεό,   εξαιτίας της αμαρτίας τους, έλαβαν από τον Θεό μια υπόσχεση που ονομάζεται «πρωτευαγγέλιο»,δηλ. το πρώτο χαρμόσυνο μήνυμα. Το πρωτευαγγέλιο λέγει τα εξής: «Θα βάλω έχθρα ανάμεσα στο διάβολο και στον άνθρωπο. Ο απόγονος του ανθρώπου, δηλαδή ο Χριστός,  θα συντρίψει την κεφαλή του διαβόλου και αυτός (ο διάβολος) θα πληγώσει τη φτέρνα του(εννοώντας τη Σταύρωση του Χριστού). Όλοι όσους μας αναφέρει το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα (οι Δίκαιοι οι Προφήτες) ζούσαν με αυτή την προσμονή του ερχομού του Νέου Αδάμ (δηλαδή του Χριστού), ο Οποίος θα συνέτριβε το διάβολο και με τον θάνατό Του θα καταργούσε τον  θάνατο. Έζησαν και πέθαναν οι Δίκαιοι της Π. Διαθήκης με αυτή την προσμονή, έδωσαν αυτήν την μαρτυρία με βασανιστήρια ακόμη και με τη θυσία τους γι΄ αυτή την πίστη, γι΄ αυτή την αλήθεια. Δεν είδαν όμως τον Χριστό. Γι΄ αυτό καταλήγει το αποστολικό ανάγνωσμα ότι ο Θεός είχε προβλέψει κάτι καλύτερο για εμάς, που είδαμε τον Χριστό να σαρκώνεται. Έτσι όλοι οι Δίκαιοι και πιστοί άνθρωποι  της Παλαιάς Διαθήκης από τον Αδάμ μέχρι και τον Τ. Πρόδρομο, μαζί με τους μετά Χριστόν, τους Αποστόλους τους Μάρτυρες, τους Οσίους, κι εμάς τους βαπτισμένους χριστιανούς, αποτελούμε  μια αδιάσπαστη συνέχεια, τον περιούσιο λαό του Θεού και όλοι μαζί  φτάνουμε στην τελειότητα που είναι η ορθή πίστη. Ορθοδοξία λοιπόν,  είναι η ιστορική και αυθεντική συνέχεια της αλήθειας.  Στην Π. Διαθήκη ως προσμονή, με  το Χριστό ως Αποκάλυψη, μέσα στην Εκκλησία ως πλήρες βίωμα. Ορθοδοξία επίσης σημαίνει ετυμολογικά ορθή, σωστή πίστη. Υπάρχει και λανθασμένη πίστη; Βεβαίως υπάρχει. Είναι η σπορά του διαβόλου, είναι η αίρεση, η κακοδοξία. Από τους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες, αναρίθμητοι άνθρωποι επαναλαμβάνοντας το προπατορικό αμάρτημα, δηλ. θέλοντας να φτάσουν στον Θεό χωρίς τον Θεό,  αλλά με το μυαλό τους,  με την εγωιστική  και ιδιοτελή θεώρηση  των αληθειών περί του Χριστού, αυτοεξορίστηκαν από το σώμα του Χριστού, την Εκκλησία και έγιναν αιρετικοί. Ποιός όμως ορίζει και ελέγχει το σωστό και το διαχωρίζει από το λάθος;  Ποιός διαχωρίζει την Ορθοδοξία από την κακοδοξία; Το Άγιο Πνεύμα, το Πνεύμα της Αληθείας,  που λάλησε από το στόμα των Προφητών πρώτα και κατόπιν των Αγίων Πατέρων, κατά στις Άγιες Επτά Οικουμενικές Συνόδους. Σε λίγο,  στην τελετή λιτανεύσεως των ιερών εικόνων  θα αναγνωσθούν αποσπάσματα από τις αποφάσεις της 7ης Οικουμενικής Συνόδου και θα αναφερθούν τα ονόματα των ιστορικών προσώπων  (αυτοκρατόρων  και αρχιερέων)  που τότε,   υπακούοντας στο θέλημα του Θεού και έχοντας τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, καθόρισαν την ορθή πίστη.  Συγκεκριμένα η 7η Οικ. Σύνοδος που έγινε τον 9ο αιώνα, δογμάτισε για την τιμή των εικόνων. Διακήρυξε ότι τιμάμε το πρόσωπο που εικονίζεται και όχι το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένες οι εικόνες. Δεν είμαστε ειδωλολάτρες για να προσκυνάμε τις πέτρες τα ξύλα και τα μέταλλα, αντιθέτως λατρεύουμε τον Τριαδικό Θεό καρδιακά, και τιμάμε τους φίλους του Θεού τους Αγίους, κάνοντας προσευχή  μπροστά στις εικόνες τους και στα άγια λείψανα τους.  Δεν αποστρεφόμαστε την ύλη, η οποία μετέχει της θείας χάριτος, αλλά της δίνουμε την σωστή της θέση σαν δημιούργημα του Θεού.  Επίσης κατά την ιερά πομπή θα απαγγείλλουμε το σύμβολο της πίστεώς μας, όπως αυτό συντάχθηκε στις δύο πρώτες  Οικουμενικές Συνόδους,  για να ομολογήσουμε τί ακριβώς πιστεύουμε για τον Θεό Πατέρα, για τον Ιησού Χριστό , για το Άγιο Πνεύμα, την Εκκλησία, την Ανάσταση των νεκρών και τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Ας αναρωτηθούμε όλοι μας αν  γνωρίζουμε τί ακριβώς επαναλαμβάνουμε κάθε φορά που λέμε το «πιστεύω».  Μήπως  το απαγγέλλουμε μηχανικά ως ένα ιερό κείμενο και το μυαλό μας τρέχει αλλού;

Αδελφοί μου, έχουμε  βρει την αλήθεια  περί του Θεού μέσα στην Εκκλησία. Η αλήθεια αυτή στηρίζεται στην Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) και στην ιερά παράδοση  δηλ. στα δόγματα και στους ιερούς κανόνες των Αγίων επτά Οικουμενικών Συνόδων, όπως διαφυλάχτηκαν ανόθευτα μέχρι σήμερα και όπως βιώνονται στη ζωή της Εκκλησίας. Εκκλησιαστική ζωή δεν θα πει συντηρητική  ζωή, ανάμνηση παλαιών  εθίμων,  λόγος για τα παλιά….Η εκκλησιαστική ζωή είναι κάτι το ζωντανό όπως και ο Θεός είναι ζωντανός. Αυτή η ζωντάνια και η επικαιρότητα εκφράζεται με την ορθοπραξία. Το να ζούμε και να εφαρμόζουμε το λόγο του Χριστού ανά πάσα ώρα και στιγμή. Τα δόγματα έχουν ουσία μόνο όταν μας βοηθούν να ζούμε κατά Θεόν και να είμαστε ενωμένοι μαζί Του. Διαφορετικά, όλα μοιάζουν ίδια, ακόμη και ο εκκλησιασμός καταντά ρουτίνα, είμαστε άδειοι και στάσιμοι στην αμαρτωλή μας κατάσταση. Η Αγία μας Εκκλησία,  μας  καλεί σήμερα να εορτάσουμε  να πανηγυρίσουμε, να  αισθανθούμε ευγνώμονες και να δοξάσουμε τον Θεό, που γεννηθήκαμε ορθόδοξοι και κατέχουμε τον Θησαυρό της Ορθόδοξης πίστης μας.   Ευχηθείτε και προσευχηθείτε, όλοι μας,  κλήρος και λαός,   να στολίσουμε  με τον Θησαυρό της Ορθοδοξίας την ψυχή μας και τη ζωή μας και να ζήσουμε  από τώρα στον Παράδεισο της Αγάπης και της Αλήθειας του Τριαδικού μας Θεού . Αμήν.

 

π.Χ.Κ.